Η αιχμαλωσία στην Ολλανδία και η μεγάλη εικόνα

Γράφτηκε (δυστυχώς) ιστορία στη «Johan Cruyff Arena». Και όχι όπως θα θέλαμε, αλλά με πολύ σκληρό τρόπο.

Τίποτα δεν λειτούργησε καλά για την Εθνική, από την αρχή έως το τέλος ή μάλλον για να το πούμε καλύτερα μέχρι να τραβήξει ουσιαστικά χειρόφρενο η Ολλανδία με το σκορ στο 7-0 και το παιχνίδι να είναι λίγο μετά το 60ο λεπτό. Σε κάτι τέτοιες περιπτώσεις ότι και να πεις είναι λίγο. Τα λέει από μόνο του το βαρύ (και ασήκωτο) σκορ. Όμως κάτι πρέπει να πούμε, με όσο το δυνατόν πιο ψύχραιμη ματιά γίνεται.

Αιχμαλωσία, μαρτύριο, ντροπή, είναι κάποιες λίγες λέξεις που έρχονται αυτόματα στο μυαλό, όταν επαναφέρεις στη μνήμη σου το τα όσα έγιναν το βράδυ της Παρασκευής στο Άμστερνταμ. Η Ολλανδία έπαιξε σαν τη γάτα με το ποντίκι την Ελλάδα, χτυπώντας την ανελέητα στο μεγαλύτερο διάστημα του αγώνα. Κάνοντας παιχνίδι βγαλμένο από τα πιο μεγάλα όνειρα του Τσάβι.

Το ματς τελείωσε ουσιαστικά από το 2-0 στο 12’ για την Ελλάδα, από εκεί και μετά έγειρε εντελώς το γήπεδο, με τους «οράνιε» να καταπίνουν την Εθνική μας. Έχοντας ήδη κάνει κάκιστη εκκίνηση η ομάδα μας, με πολλά και σοβαρά λάθη, έχασε την μπάλα εντελώς από εκεί και μετά. Πηγαίνοντας δύο και τρία κλικ πιο αργά στον αντίπαλο. Παραλίγο να πάρουμε μία ανάσα με το γκολ του Ιωαννίδη για το 3-1, αλλά ακυρώθηκε για χέρι.

Ακόμα και στο δεύτερο ημίχρονο που μπήκαμε κάπως καλά ή μάλλον ανεκτά, φάγαμε γκολ στην πρώτη κανονική επίθεση της Ολλανδίας και εντελώς από το πουθενά. Με την ομάδα του Τσάβι να έχει κατεβάσει ταχύτητα και πάλι δεν μπορούσαμε να κόψουμε ούτε με… βαλέ και αυτό είναι από τα χειρότερα που είδαμε στο παιχνίδι με την Ολλανδία.

Είναι επίσης απορίας άξιο, σε παιχνίδι που χάναμε με 3-0 στο 18’, με 5-0 στο 40’, το γεγονός οι αλλαγές έγιναν πρώτα από τον πάγκο της Ολλανδίας. Και πότε έγιναν οι πρώτες αλλαγές μας; Στο 64’ με το σκορ στο 7-0. Ήταν αργά πλέον για… κλάματα που λέει και το τραγούδι. Όση εμπιστοσύνη να έχεις στην ομάδα όταν έρχεται μία τέτοια συντριβή, κάτι πρέπει να κάνεις. Να διορθώσεις τα κακώς κείμενα. Να γίνει κάτι για να σταματήσεις τον… χάρο που έχει βγει παγανιά και ο Ιβάν που έχει δώσει τόσα αυτήν την περίοδο στην Εθνική, δεν το έπραξε.



Πιο πάνω αναφέραμε ότι δεν πήγε τίποτα καλά από την αρχή έως το τέλος. Για να είμαστε σωστοί, πριν καν ξεκινήσει το παιχνίδι άρχισαν τα στραβά (χωρίς να δικαιολογείται το εύρος της ζημιάς που πάθαμε), με τον Κουρμπέλη να τίθεται νοκ άουτ λίγο πριν τη σέντρα και όχι λόγω του προβλήματος που τον ταλαιπώρησε τις τελευταίες ημέρες.

Ξέρουμε ότι για το ελληνικό κοινό δεν υπήρξε και ο πιο αγαπητός παίκτης της Εθνικής στο πρόσφατο παρελθόν, αλλά τη δεδομένη στιγμή, ίσως ήταν η χειρότερη δυνατή απώλεια. Αφού έλειπε με κάρτες ο Ζαφείρης, ήταν στην Ελπίδων ο Μουζακίτης. Οπότε, οι λύσεις για τα χαφ λιγόστεψαν, με τον προπονητή να είναι αναγκασμένος να βάλει βασικό κάποιον ποδοσφαιριστή με μικρή εμπειρία σε επίπεδο Εθνικής.

Ο κλήρος έπεσε στον Τριάντη, που έπεσε στα βαθιά, κάνοντας την πρώτη του επίσημη συμμετοχή απέναντι σε έναν τέτοιο αντίπαλο. Έως τώρα είχε παίξει βασικός μόνο στα φιλικά με Ιταλία και Ουγγαρία, ενώ είχε άλλες δύο συμμετοχές σε φιλικά (με Παραγουάη και Σουηδία). Σε επίσημο αγώνα είχε χρησιμοποιηθεί ως αλλαγή κόντρα στη Λευκορωσία για τα προκριματικά του Μουντιάλ, με την Εθνική, το οποίο ήταν αδιάφορο βαθμολογικά.

Πάμε και στα επόμενα, δεν μπορούμε να κάνουμε αλλιώς… Η Ελλάδα έχει παιχνίδι σε λίγα 24ωρα και πρέπει να μαζέψει τα κομμάτια για να παρουσιαστεί αντάξια των προσδοκιών απέναντι στη Σερβία στο γεμάτο Πανθεσσαλικό. Τέτοιες ήττες προκαλούν αναμφίβολα τριγμούς και δεν πρέπει να κλονιστεί η εμπιστοσύνη ανάμεσα στις δύο πλευρές.

Πάμε να δούμε και τη μεγάλη εικόνα. Χάσαμε το ματς με την Ολλανδία, αλλά δεν θα πρέπει να χάσουμε και τα λογικά μας. Χωρίς να θέλω να χρυσώσω το χάπι. Τον πρώτο στόχο που είχε θέσει η Εθνική πριν την έναρξη του φετινού Nations League και τον βασικό της, τον είχε πετύχει πριν τη σέντρα στο Άμστερνταμ. Δηλαδή, την κατάκτηση της 3ης θέσης, που θα έφτιαχνε το μονοπάτι προς τα γήπεδα της Αγγλίας.

Ας μην κοροϊδευόμαστε, δεν ήταν το μεγάλο μας όνειρο η διάκριση στο Nations League. Μέχρι πριν λίγο καιρό λοιδορούσαμε εξάλλου τη συγκεκριμένη διοργάνωση. Δίχως να λέμε ότι ξαφνικά έγινε σούπερ ντούπερ. Ακόμα και αν πάμε μακριά στο Nations και δεν καταφέρουμε να επιστρέψουμε σε μεγάλη διοργάνωση ούτε το 2028, δεν θα είμαστε χαρούμενοι. Αν συμβεί το αντίθετο, θα είμαστε. Οπότε…

ON DEMAND: Όλα τα ρεπορτάζ στο επίσημο κανάλι του bwinΣΠΟΡ FM στο youtube