Γιατί τελικά στο ποδόσφαιρο και στην πολιτική δεν κερδίζουν πάντα οι Γερμανοί

Το 1954, λίγα μόλις χρόνια μετά το τέλος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, στον τελικό του Παγκοσμίου Κυπέλλου στο ποδόσφαιρο, βρέθηκαν αντιμέτωπες η Γερμανία με την Ουγγαρία. Μια Ουγγαρία που στους ομίλους είχε κερδίσει τη Γερμανία με 8-3 και θεωρούνταν η ομάδα που έπαιζε το θεαματικότερο ποδόσφαιρο του κόσμου, την εποχή εκείνη. Το αποτέλεσμα του τελικού ήταν 3-2 υπέρ της Γερμανίας.

Κανείς δεν το περίμενε, ήταν μια έκπληξη τεραστίων διαστάσεων. Ήταν ένα θαύμα. Το λεγόμενο «θαύμα της Βέρνης».

Το 1974, στον τελικό του Παγκοσμίου Κυπέλλου που διεξήχθη στη Γερμανία, βρέθηκαν αντιμέτωπες στον τελικό, η εθνική ομάδα της Γερμανίας του Μπεκενμπάουερ, με την εθνική ομάδα της Ολλανδίας, του Γιόχαν Κρόιφ. Η Ολλανδία τότε έπαιζε το πιο σύγχρονο ποδόσφαιρο στον κόσμο, το λεγόμενο «ολοκληρωτικό ποδόσφαιρο» (total football). Τον τελικό τον κέρδισε η Γερμανία με 2-1.

Το 2014, στο Παγκόσμιο Κύπελλο της Βραζιλίας, στον ημιτελικό η Γερμανία αντιμετώπισε τη γηπεδούχο Βραζιλία, την οποία διέσυρε με 7-1. Κανείς δεν περίμενε αυτό το αποτέλεσμα. Στον τελικό αντιμετώπισε την Αργεντινή του Μέσι, την οποία, όπως γνωρίζουμε, κέρδισε με 1-0 και πήρε το Παγκόσμιο Κύπελλο.

Κάτι τέτοιοι αγώνες και αποτελέσματα που έχουν γραφτεί στην ιστορία του ποδοσφαίρου, έκαναν τον μεγάλο Αγγλο σέντερ φορ, Γκάρι Λίνεκερ, να απαντάει στο ερώτημα «τι είναι ποδόσφαιρο;», ως εξής: «Ποδόσφαιρο είναι ένα άθλημα στο οποίο παίζουν 2 ομάδες και στο τέλος κερδίζουν οι Γερμανοί».

Είναι όμως έτσι τα πράγματα;

Το 1975 διεξήχθη στη Γερμανία ο αγώνας για τα προκριματικά του Κυπέλλου Εθνών μεταξύ της Γερμανίας και της Ελλάδας. Ενας αγώνας μεταξύ της πρωταθλήτριας Κόσμου με τη μικρή και ασήμαντη ποδοσφαιρικά, Ελλάδα. Στο γήπεδο είχαν πάει χιλιάδες φίλαθλοι. Από τη μία ήταν οι Γερμανοί κι από την άλλη όλοι οι μετανάστες της Γερμανίας. Ελληνες, Ισπανοί, Πορτογάλοι, Γιουγκοσλάβοι, Ιταλοί, ακόμα και Τούρκοι. Το αποτέλεσμα ήταν 1-1, με γκολ του Γιώργου Δεληκάρη. Μία από τις μεγαλύτερες επιτυχίες του ελληνικού ποδοσφαίρου και μία από τις μεγαλύτερες εκπλήξεις του παγκόσμιου ποδοσφαίρου, την εποχή εκείνη.

Την επόμενη μέρα όλοι οι μετανάστες, όχι μόνο οι Ελληνες, πήγαιναν στις δουλειές τους γεμάτοι περηφάνια, χαμόγελο και αίσθημα αξιοπρέπειας. Μια ισοπαλία της ασήμαντης Ελλάδας στην έδρα της παγκόσμιας πρωταθλήτριας ισοδυναμούσε με τεράστια νίκη. Μια νίκη που την ένιωθαν δική τους!

Πιο πρόσφατα, το 2004, η Ελλάδα ήταν ο πρωταγωνιστής της μεγαλύτερης έκπληξης που έχει σημειωθεί ποτέ στην ιστορία του παγκόσμιου ποδοσφαίρου, όταν, κόντρα σε όλες τις προβλέψεις, κέρδισε το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου, αποκλείοντας κάποια από τα μεγαλύτερα φαβορί της διοργάνωσης όπως την Ισπανία, τη Ρωσία, τη Γαλλία και τη φοβερή τότε Τσεχία κι επικρατώντας δύο φορές επί της οικοδέσποινας Πορτογαλίας, μία στα προκριματικά και μία στον αξέχαστο τελικό της Λισσαβώνας.

Την Κυριακή που μας έρχεται, η Ελλάδα, ο ελληνικός λαός, του έλαχε έτσι η ιστορία, να παίζει έναν άλλο «τελικό», αυτή τη φορά με τη Γερμανία της Μέρκελ, την Ευρώπη της λιτότητας. Αυτή τη φορά όμως, όχι σε έναν ποδοσφαιρικό αγώνα, αλλά σε έναν αγώνα ζωής, έναν αγώνα αξιοπρέπειας και ελπίδας, στον οποίο είναι στραμμένα τα μάτια όλου του κόσμου. Παίζουμε εντός έδρας. Γνωρίζουμε ότι η διαιτησία δεν είναι με το μέρος μας. Με τη δύναμη του κόσμου όμως, η πατρίδα μας μπορεί, όχι μόνο να νικήσει, αλλά να γράψει ξανά ιστορία, κερδίζοντας με μεγάλη διαφορά στο σκορ. Ωστε, όταν έπειτα από χρόνια, κάποιος ερωτηθεί «τι είναι πολιτική;», να μπορεί να απαντήσει:

«Πολιτική είναι ένα διαρκές πρωτάθλημα που στο τέλος κερδίζουν οι λαοί».