Γκοβού: «Δεν αφήνω τον γιο μου να πάει στο γήπεδο της Λιόν λόγω των ρατσιστών οπαδών»

Ξέσπασε ο Σίντνεϊ Γκοβού για τα συνεχιζόμενα κρούσματα ρατσιστικών επιθέσεων από οπαδούς της Λιόν. Ο παλαίμαχος επιθετικός, που πέρας και από τον Παναθηναϊκό ενώ κατέκτησε επτά φορές το πρωτάθλημα Γαλλίας με την Ολιμπίκ, αποκάλυψε πως λόγω αυτής της κατάστασης δεν επιτρέπει στον έφηβο γιο του να πάει στο γήπεδο.

«Όταν έπαιζα, υπήρχαν ήδη περιστατικά ρατσισμού», θυμάται ο Γκοβού, που πλέον είναι σχολιαστής του Canal+. «Θυμάμαι να τσακώνομαι με έναν οπαδό στη επειδή μου απηύθυνε ρατσιστικά σχόλια, πιθανότατα μετά από έναν αγώνα στον οποίο δεν είχα αποδώσει καλά. Όμως τώρα, αντιδρώ ως πατέρας».

Ο 47χρονος πια Γκοβού ανησυχεί για την ασφάλεια του παιδιού του, αν πάει στο γήπεδο. «Ο γιος μου, 17 ετών σήμερα, γεννήθηκε στη Λιόν, είναι οπαδός της OL και είναι μιγάς. Αρκετές φορές μου έχει ζητήσει να πάει να δει έναν αγώνα από την κερκίδα. Κι εγώ του είπα όχι, φυσικά. Δεν είναι φυσιολογικό να αρνούμαι να τον αφήσω να πάει στην κερκίδα επειδή φοβάμαι για ρατσιστικές ενέργειες εναντίον του, μόνο και μόνο επειδή είναι μιγάς», αναφέρει.

Πάντως ο Γκοβού αρνείται να επιρρίψει ευθύνες στον σύλλογο ή στο σύνολο των οπαδών της Λιόν καταδικάζοντας «μικρές ομάδες ατόμων που σπέρνουν τον τρόμο» και καλεί πρωτίστως το κράτος να αναλάβει τις ευθύνες του: «Πιστεύω ότι ο σύλλογος λαμβάνει μέτρα. Δεν είναι δική τους ευθύνη, αλλά του κράτους. Ο ρατσισμός είναι ποινικό αδίκημα. Δεν αποτελεί απλώς μια πολιτική άποψη. Για πολύ καιρό το αφήσαμε ανεξέλεγκτο. Μιλάω για την OL επειδή είναι η ομάδα που γνωρίζω καλύτερα, αλλά θα μπορούσα να αναφερθώ και σε πολλούς άλλους συλλόγους. Τα μόνα μέρη όπου δεν ένιωσα κάτι τέτοιο ήταν η Μασσαλία και το Παρίσι. Εκεί δεν υπάρχει αυτή η νοσηρή πλευρά, όπου κάποιοι σε κοιτούν με μίσος που ξεπερνά τα όρια του ποδοσφαίρου. Στη Λιόν, θεωρώ ότι το φαινόμενο είναι υπερβολικά έντονο. Πρέπει να δράσουμε άμεσα σε συνεργασία με την κυβέρνηση, διότι το ζήτημα ξεπερνά το ποδόσφαιρο. Πιστεύω ότι είναι τα εξτρεμιστικά πολιτικά κόμματα –ανεξαρτήτως πολιτικής τοποθέτησης– που ωθούν τον κόσμο σε αυτό το κλίμα. Και η κατάσταση αρχίζει να γίνεται επικίνδυνη», υπογραμμίζει.