Η άγνωστη ιστορία του Γιώργου Τσαλίκη για τον Παντελή Παντελίδη

Το κείμενο του Γιώργου Τσαλίκη:

«Δε μπόρεσα ολη νυχτα να κοιμηθώ. Θέλω να μοιραστώ μαζί σας τις σκέψεις μου... Γνώρισα τον Παντελή στο Χρήστο Λυριτζή (το δάσκαλο μας της φωνητικής) όταν εκείνος περίμενε να τελειώσω το μάθημά μου κι έπαιζε για να περάσει η ώρα PlayStation με το γιο μου το Βασίλη, που τυχαία είχα εκείνη την ημέρα μαζί μου... Μου λέει ο γιος μου: “Αυτός είναι ο φίλος μου ο Παντελής. Είναι πολύ καλό παιδί”. Τα παιδιά δεν κάνουν ΠΟΤΕ λάθος. Mετά, η ιστορία που όλοι ξέρουμε! Τεράστια επιτυχία, φαινόμενο, λατρεία από τον κόσμο, αλλά και ζήλια. Πολλή ζήλια ...

Πόσους καυγάδες είχα κάνει για τον Παντελή, πόσες φορές θύμωνα με αυτά που με τόση εμπάθεια μου λέγανε για ένα παιδί που το διάλεξε ουσιαστικά ο κόσμος. Ένα παιδί που δεν πείραξε ποτέ κανέναν... Τον Παντελή τον πίστεψα πολύ! Γούσταρα τον αληθινό του στίχο, τις μουσικές του, τη σεμνότητα του… Τα τελευταία 17 χρόνια στη δισκογραφία είδα να έρχονται και να "φεύγουν" πολλοί καλλιτεχνικά. Μόνο έναν όμως να φεύγει ΚΥΡΙΟΛΕΚΤΙΚΑ ενώ είχε τόσα ακόμα να δώσει! Τόσο νωρίς, τόσο άδικα…».

Και συνεχίζει ο Γιώργος Τσαλίκης:

«Τώρα διαβάζω παντού ύμνους, αγάπες και μηνύματα γεμάτα θαυμασμό από όλους αυτούς που τον έλεγαν ό,τι τον έλεγαν (δε μου επιτρέπεται ούτε να τα επαναλάβω, ούτε να τους κατονομάσω). Δεν πειράζει... Έστω και αργά, καλό είναι να αναγνωρίζεται η αξία κάποιου γιατί, με τη λογική της πίστης μου στο Θεό, εδώ είναι ο Παντελής και τα βλέπει όλα. Πότε όμως σ’ αυτή τη χώρα θα μάθουμε να λέμε την καλή κουβέντα όταν ο άλλος ζει για να μπορεί να μας πει κι ένα ευχαριστώ;

Για όλους αυτούς που έφυγαν νωρίς, για το δικό μας το Γιώργο και για τον Παντελή, λίγη σκέψη, για να βγάλουμε και κάποιο συμπέρασμα από όλο αυτό τον πόνο και το τι τον προκάλεσε. Κακοί δρόμοι; Κακή οδηγική συμπεριφορά; Κακιά στιγμή; Κακοί άνθρωποι; Κακός υπολογισμός του κινδύνου; κι άλλο ένα λεπτό για να προσπαθήσουμε να αναλογιστούμε τον πόνο των μανάδων τους και των οικείων τους… Τώρα σιωπή…»