Η κερκίδα δεν είναι μέρος για παιδιά

Το να είσαι φιλικός προς τα παιδιά είναι κάτι που όχι μόνο το επιβάλλει η κοινωνία, αλλά δείχνει και το πόσο καλός άνθρωπος είσαι.

Από την άλλη πλευρά, δεν είναι δυνατόν ότι θέλουν τα παιδιά να το αποκτούν με την πρώτη. Ας πούμε ότι είσαστε στο γήπεδο και ο αγαπημένος σας αθλητής πετάει κάτι δικό του προς το μέρος σας. Τη φανέλα του ας πούμε. Η μια μπάλα του μπέιζμπολ στη συγκεκριμένη περίπτωση.

Τι δηλαδή; Πρέπει να κάνετε πίσω για την πιάσει ο πιτσιρικάς μόνο και μόνο επειδή είναι μικρός σε ηλικία και γλυκούλης; Και πως θα πάρει το μάθημα της ζωής ότι αν θέλεις κάτι πολύ θα πρέπει να προσπαθήσεις πολύ για να το αποκτήσεις;

Όλα αυτά τα γράφουμε ψάχνοντας να βρούμε δικαιολογίες, για τους ενήλικες που μπαίνουν μπροστά από μικρά παιδιά και παίρνουν για τους εαυτούς τους τις μπάλες που πετάνε οι αθλητές.

Τι να πούμε δηλαδή; Ότι κανονικά θα έπρεπε να καούν στην κόλαση;