Στις οθόνες παρελαύνουν οι συλληφθέντες: άνθρωποι που βγήκαν από τις σκιερές, αθέατες παρυφές της κοινωνίας, από μια Ελλάδα των μέσων του προηγούμενοι αιώνα: Μπράβοι, προστάτες, μαχαιροβγάλτες, δολοφόνοι, μισεροί. Βρέθηκαν με χειροπέδες γιατί υπερεκτίμησαν τη δύναμή τους, μετέφρασαν ως παντοδυναμία τους την μακρόχρονη αδυναμία και αδιαφορία της συντεταγμένης Πολιτείας στην αντιμετώπισή τους. Ώσπου έφτασε το καταλυτικό γεγονός της δολοφονίας ενός Έλληνα (επαληθεύοντας τη ρήση «το μυρμήγκι όταν θέλει να χαθεί βγάζει φτερά»).
Διαβάστε το άρθρο του Γιάννη Σιδέρη στο aixmi.gr