«Η υπομονή έχει τα όρια της…»

Αναλυτικά η ανακοίνωση:

«Μετά την πρόσφατη ανακοίνωση της Ένωση Σωματείων Αμειβομένων Πετοσφαιριστών (ΕΣΑΠ) για την αδειοδότηση των ΤΑΑ και το παραλήρημα περί «φερεγγυότητας και επιτυχίας» της προ-αδειοδότησης (;) που ακολούθησε, το ΔΣ του Πανελληνίου Συνδέσμου Αμειβομένων Πετοσφαιριστών την ανάγκη να πληροφορήσουμε το φίλαθλο κοινό της ελληνικής πετοσφαίρισης για το τι ισχύει στην πραγματικότητα.

Όπως όλοι γνωρίζουν η Επιτροπή Επαγγελματικού Αθλητισμού (ΕΕΑ) πλέον, με βάση τον καινούργιο νόμο, δεν ελέγχει τα ΤΑΑ για χρέη προς αθλητές, προπονητές κτλ, παρά μόνο για άλλες παραμέτρους, που άπτονται του δημοσίου συμφέροντος ( χρέη προς εφορία, ΙΚΑ, κλπ ).

Σας ενημερώνουμε λοιπόν, πως αν η ΕΕΑ ήλεγχε και τις τελεσίδικες αποφάσεις για χρέη προς αθλητές, (όπως στο παρελθόν) τουλάχιστον τρία (3) ΤΑΑ δεν θα ελάμβαναν χθες πιστοποιητικό, παρά το μικρό αριθμό τελεσίδικων αποφάσεων που υπάρχουν, λόγω καθυστερήσεων στην έκδοση αποφάσεων (εκκρεμούν περί των 30) της Α’ Βάθμιας Επιτροπή Επίλυσης Οικονομικών Διαφορών (ΕΕΟΔΑΠ).

Σας ρωτάμε λοιπόν; Τι ακριβώς ελέγχατε στην προαδειοδότηση; Φορολογικές και ασφαλιστικές ενημερότητες; Επιβάλλατε κάποια ποινή στα αφερέγγυα ΤΑΑ, όπως είχατε αναφέρει, ότι έχετε προβλέψει στον εσωτερικό σας κανονισμό και αν ναι, σε ποια;

Μας προκαλεί, λοιπόν, ιδιαίτερη έκπληξη το γεγονός της σύνδεσης, που επιχειρείται από την ΕΣΑΠ, της αδειοδότησης με τις οφειλές προς τους αθλητές, η οποία ουδεμία σχέση έχει. Θέλουμε να ελπίζουμε, ότι δεν υπήρχε σκοπιμότητα στην παραπληροφόρηση του φίλαθλου κοινού, που επιχειρήσατε…. Την αλήθεια την γνωρίζετε και εσείς πολύ καλά για τo ποια ΤΑΑ είναι φερέγγυα και ποια όχι, οπότε δεν χρειάζεται να «κρύβεστε» πίσω από οποιαδήποτε αδειοδότηση ή απαγόρευση μεταγραφών, που τελεί εν αναμονή, κάτι που είναι τελείως άδικο για κάποια φερέγγυα σωματεία.

Η χθεσινή παρουσία του Δ/ντή του ΠΑ.Σ.Α.Π, Βασίλη Μηνούδη στην ΕΕΑ, ήταν ιδιαίτερα διαφωτιστική για σωρεία θεμάτων που αφορούν ΤΑΑ, για τα οποία επιφυλασσόμαστε να κινηθούμε και νομικώς, πλέον, αν χρειαστεί.

Γιατί ξέρετε, η υπομονή έχει και τα όρια της…».