Για την εμπειρία που αποκομίζει ένας Έλληνας αθλητής από το NCAA, τη συνεργασία του με τον θρυλικό προπονητή Ρικ Πιτίνο, αλλά και τους στόχους του για το μέλλον μίλησε ο Λευτέρης Λιοτόπουλος.
Ο νεαρός γκαρντ του Σεντ Τζονς φιλοξενήθηκε στην εκπομπή «Άμεσο Ριπλέι» του ΕΟΚ WebRadio, όπου αναφέρθηκε στις προκλήσεις της ζωής στις ΗΠΑ, τη σημασία της ελληνικής μπασκετικής παιδείας στην εξέλιξή του, τον τραυματισμό που θα τον κρατήσει εκτός Εθνικής Νέων Ανδρών, καθώς και στο ταλέντο που διαθέτουν οι επόμενες γενιές του ελληνικού μπάσκετ.
Αναλυτικά είπε:
Για το τι μπορεί να προσφέρει το κολλέγιο σε έναν Έλληνα μπασκετμπολίστα: «Το κολλέγιο προσφέρει, εκτός από χρόνο συμμετοχής, το να πάρεις ένα πτυχίο. Σου δίνει, επίσης, τη δυνατότητα να γνωρίσεις και άλλη κουλτούρα, να παίξεις με τα “αμερικανάκια”, που λέμε, και να αναπτυχθείς κι εσύ αγωνιστικά».
Για το δύσκολο κομμάτι τού να βρίσκεσαι στις ΗΠΑ: «Για εμάς τους Έλληνες, το κακό είναι πως είμαστε μακριά από τις οικογένειές μας. Υπάρχουν σίγουρα δύσκολες στιγμές, αλλά αυτό που πρέπει να κάνουμε εμείς είναι να πρέπει να το αντιμετωπίσουμε και μόνοι μας. Η οικογένεια είναι τα πάντα για ‘μένα και είναι ένα έξτρα κίνητρο να συνεχίζω να προσπαθώ για να τους κάνω περήφανους».
Για το πού τον βοήθησε το ελληνικό μπάσκετ στην παρουσία του στις ΗΠΑ: «Τα βασικά στοιχεία που έμαθα στην Ελλάδα και στη ΔΕΚΑ με βοήθησαν πάρα πολύ στην προσαρμογή μου στις ΗΠΑ, γιατί στη ΔΕΚΑ έμαθα τα βασικά και όταν πήγα στην Αμερική, που έπρεπε να παίζω με κορμιά μεγαλύτερα από ‘μένα, χρειάστηκε να βάλω τα βασικά του μπάσκετ και το ταλέντο μου για να μπορώ να τους ανταγωνιστώ».
Για τον προπονητή του στο κολέγιο, Ρικ Πιτίνο: «Ο κόουτς Πιτίνο είναι ηγέτης στην ομιλία του. Αυτό είναι το ατού του. Αυτό είναι που τον διαφοροποιεί από τους άλλους και τον κάνει Hall of Fame προπονητή. Έχουμε φτάσει στο σημείο να χάνουμε για 20 πόντους στο ημίχρονο, να μπαίνουμε στα αποδυτήρια, να μας μιλάει, να μας φωνάζει, να μας ενθαρρύνει και να μπαίνουμε στο 2ο και να παίρνουμε το παιχνίδι με buzzer-beater».
Για την προετοιμασία υπό τις οδηγίες του Ρικ Πιτίνο: «Η προετοιμασία είναι δύσκολη, κουραστική. Είναι πολλές ώρες. Το καλοκαίρι θα μας πάει και στην άμμο λίγο, αλλά η προπόνηση είναι κυρίως μπάσκετ, γήπεδο. Η φιλοσοφία του είναι “καλύτερα να παίζετε με μπάλα τρεις ωρες και να αυξάνετε έτσι την αντοχή σας, με μπάσκετ, παρά να τρέχετε στα βουνά”. Το κακό σε αυτό είναι πως… χτυπιόμαστε 3-4 ώρες μέσα στο παρκέ».
Για το αν οι αντιδράσεις του κόουτς Πιτίνο είναι παρόμοιες με αυτές που είχε στην παρουσία του στην Ευρώπη: «Είναι και δέκα φορές περισσότερο, γιατί πλέον δεν έχει να κάνει με παιδιά, έχει να κάνει με επαγγελματίες. Μας το έχει πει και ο ίδιος. Πλέον, που πληρωνόμαστε θεωρούμαστε επαγγελματίες, όποτε βάζει τις ίδιες φωνές που θα έβαζε και σε έναν παίκτη της Ευρωλίγκας. Πάντα, όμως, για το καλό μας».
Για τις αναμνήσεις που έχει κρατήσει από την ΔΕΚΑ: «Όποτε με ρωτούν κάτι για τη ΔΕΚΑ, μου έρχονται… όλα τα πρωταθλήματα που έχουμε πάρει. Και κυρίως όχι το πρωτάθλημα αυτό καθ’ αυτό, αλλά οι πανηγυρισμοί με τους συμπαίκτες μου, αυτή η χαρά που νιώθαμε όλοι μαζί».
Για την συνεργασία του με τον Νίκο Χατζηβρέττα: «Ο κόουτς Χατζηβρέττας είναι ο μέντοράς μου. Με έχει βοηθήσει πάρα πολύ ν’ αναπτυχθώ και να πάρω τον δρόμο μου. Αυτό το έχει κάνει γενικά σε όλα τα παιδιά, τα βοηθάει και τους δείχνει τον δρόμο. Έχει “χτίσει” μία απ’ τις καλύτερες ακαδημίες στην Ελλάδα και έχει κάνει μεγάλο έργο».
Για την απουσία του από την Εθνική Νέων Ανδρών: «Ο τραυματισμός μου είναι ο λόγος που δε θα βρίσκομαι και στην προεπιλογή της Εθνικής Νέων Ανδρών. Θα μου λείψει η Εθνική, έχω περάσει από τα 15 μου όλες τις Εθνικές. Πραγματικά ήταν ευλογία να έχω περάσει απ’ όλες. Εννοείται θα μου λείψει πάρα πολύ, οι συμπαίκτες μου και όλοι οι προπονητές που γνώρισα εκεί».
Για το κλίμα που επικρατεί στην αποστολή της Εθνικής Νέων: «Μιλάω κάθε μέρα με τα παιδιά που είναι στην προεπιλογή. Το έχουν πάρει πολύ “ζεστά”. Είναι πανέτοιμοι, δεν τους φοβάμαι καθόλου».
Για το πώς θα είναι η συνέχεια του καλοκαιριού για τον ίδιο: «Η συνέχεια του καλοκαιριού έχει θεραπείες. Είμαι τώρα σε περίοδο τραυματισμού, οπότε έχει αποθεραπεία. Σε έναν μήνα θα ξανά πάω στις ΗΠΑ για να ξεκινήσω σιγά-σιγά και τις προπονήσεις με την ομάδα, να δω και τους συμπαίκτες μου».
Για τους μακροπρόθεσμους στόχους του: «Είμαι ένας άνθρωπος που βλέπω μέρα με τη μέρα και δεν κοιτάζω πολύ μακροπρόθεσμα. Προσπαθώ να κοιτάω κάθε μέρα και στο τέλος να λέω “πήγα καλά, πάμε για το αύριο”».
Για το αν πιστεύει ότι υπάρχει υλικό στις γενιές που έρχονται από πίσω: «Πιστεύω υπάρχει πολύ ταλέντο που έρχεται τα επόμενα χρόνια. Τόσο στην ηλικία μου, όσο και λίγο μεγαλύτεροι, αλλά και μικρότεροι. Ωστόσο, χρειάζεται δουλειά και να παίρνουν τα νέα παιδιά αγωνιστικά λεπτά. Θεωρώ πως αυτό είναι που λείπει από το ελληνικό πρωτάθλημα αυτήν τη στιγμή».
Για το γεγονός πως βρίσκονται πλέον πολλοί Έλληνες στο NCAA: «Είναι κάτι πρωτόγνωρο. Εμείς δεν το συνειδητοποιούμε ακόμη. Είναι κάτι καινούριο αυτό με τα κολλέγια, είναι μια εμπειρία που μας δίνεται και μπορούμε να τη ζήσουμε».