Η Μάντσεστερ Σίτι κρίθηκε ένοχη από την ανεξάρτητη Επιτροπή της Premier League για όλες τις κατηγορίες που εξετάστηκαν σχετικά με τις οικονομικές της υποχρεώσεις, με μοναδική εξαίρεση μία επιμέρους κατηγορία που αφορούσε τη συνεργασία της με την έρευνα.
Το 40σέλιδο Core Decision που δημοσιοποιήθηκε από την Επιτροπή δεν αποτελεί απλώς μια καταγραφή των παραβάσεων. Περιγράφει αναλυτικά το σκεπτικό που οδήγησε στις αποφάσεις της, εξετάζοντας τις χορηγικές συμφωνίες της Σίτι, την αποτύπωσή τους στους οικονομικούς λογαριασμούς, τις υποχρεώσεις της απέναντι στην UEFA και την Premier League, αλλά και τον τρόπο με τον οποίο αντιμετώπισε την έρευνα της λίγκας.
Η Επιτροπή σημειώνει από την αρχή ότι η Premier League είχε απαγγείλει στη Σίτι περισσότερες από 100 επιμέρους παραβάσεις, οι οποίες χωρίστηκαν σε τέσσερις βασικές κατηγορίες: Charges 1, 2, 3 και 4. Η πρώτη κατηγορία χωρίστηκε σε 1(A), 1(B), 1(C) και 1(D), ενώ η τέταρτη σε 4(A), 4(B), 4(C) και 4(D).
Η Σίτι αρνήθηκε όλες τις κατηγορίες. Η Επιτροπή, ωστόσο, καταλήγει ότι, με εξαίρεση την Charge 4(B), όλες οι κατηγορίες αποδείχθηκαν στο απαιτούμενο επίπεδο αποδεικτικής ισχύος.
Μια τεράστια διαδικασία
Η ακροαματική διαδικασία ξεκίνησε τον Σεπτέμβριο του 2024 και ολοκληρώθηκε τον Δεκέμβριο του ίδιου έτους, έπειτα από 42 ημέρες ακροαματικής διαδικασίας.
Συνολικά εξετάστηκαν 27 πραγματικοί μάρτυρες, ενώ οι γραπτές καταθέσεις ξεπέρασαν τις 700 σελίδες. Παράλληλα, χρησιμοποιήθηκαν πραγματογνωμοσύνες σε τομείς όπως η λογιστική, η οικονομική ανάλυση, η αποτίμηση της αγοραίας αξίας, οι ποδοσφαιρικές χορηγίες, το δίκαιο της Ελβετίας και η πολιτική και διακυβέρνηση του Άμπου Ντάμπι.
Η Επιτροπή αναφέρει ακόμη ότι οι απομαγνητοφωνημένες καταθέσεις των μαρτύρων και των ειδικών έφτασαν περίπου τις 7.000 σελίδες, ενώ είχαν προηγηθεί έρευνες σε εκατομμύρια έγγραφα.
Η αξιοπιστία των μαρτύρων
Ένα από τα ιδιαίτερα σημεία του πορίσματος αφορά τις καταθέσεις των μαρτύρων.
Η Επιτροπή αναφέρει ότι η πλειονότητα των μαρτύρων προσπάθησε να καταθέσει με ειλικρίνεια και να βοηθήσει στη διαλεύκανση της υπόθεσης. Ωστόσο, έκρινε ότι οι καταθέσεις ορισμένων σημαντικών μαρτύρων που κλήθηκαν από την πλευρά της Σίτι ήταν ψευδείς σε αρκετά κρίσιμα σημεία.
Μάλιστα, η Επιτροπή έκρινε ότι ορισμένοι από αυτούς γνώριζαν πως όσα κατέθεταν ήταν αναληθή και, ως εκ τούτου, χαρακτήρισε τη συμπεριφορά τους ανέντιμη.
Οι συγκεκριμένες κρίσεις αξιοπιστίας χρησιμοποιήθηκαν στη συνέχεια για την αξιολόγηση των επιμέρους οικονομικών κατηγοριών.
Η Επιτροπή απέρριψε τις ενστάσεις της Σίτι
Η Μάντσεστερ Σίτι είχε αμφισβητήσει τόσο την έρευνα της Premier League όσο και την απόφαση της λίγκας να προχωρήσει στην απαγγελία των κατηγοριών.
Η Επιτροπή εξέτασε τις ενστάσεις και τις απέρριψε, κρίνοντας ότι δεν ήταν δικαιολογημένες και ότι δεν μπορούσαν να οδηγήσουν στις συνέπειες που ζητούσε ο σύλλογος.
Παράλληλα, η Σίτι είχε υποστηρίξει σειρά άλλων νομικών και διαδικαστικών επιχειρημάτων για τις κατηγορίες. Η Επιτροπή κατέληξε ότι οι συγκεκριμένες προσβολές δεν ευσταθούσαν και ότι κανένα από τα επιχειρήματα που προέβαλε ο σύλλογος δεν αποτελούσε υπεράσπιση απέναντι στις κατηγορίες.
Πώς ξεκίνησε η υπόθεση
Σύμφωνα με το πόρισμα, μετά την εξαγορά της Σίτι από την ADUG, ο σύλλογος αντιμετώπιζε σημαντικές οικονομικές απώλειες.
Στα τέλη του 2009 η διοίκηση αναγνώριζε ότι τα εμπορικά έσοδα δεν έφταναν τα επίπεδα που είχαν προϋπολογιστεί, ενώ υπήρχε η εκτίμηση ότι οι ζημιές θα παρέμεναν υψηλές και τα επόμενα χρόνια.
Παράλληλα, υπήρχε ήδη ανησυχία για τους νέους κανονισμούς οικονομικού Fair Play που ετοίμαζε η UEFA. Η Επιτροπή αναφέρει ότι οι εισφορές κεφαλαίου από τον ιδιοκτήτη δεν μπορούσαν να υπολογιστούν ως έσοδα για τους σκοπούς του FFP, ενώ τα εμπορικά έσοδα από χορηγικές συμφωνίες μπορούσαν.
Στο συγκεκριμένο περιβάλλον, σύμφωνα με την Επιτροπή, δημιουργήθηκε το σχέδιο που ονομάστηκε «Disguised Funding Scheme».
Το «Disguised Funding Scheme»
Η Επιτροπή περιγράφει ένα μοντέλο σύμφωνα με το οποίο ποσά που προέρχονταν από την ADUG ως εισφορές ιδιοκτήτη εμφανίζονταν ως εμπορικά έσοδα από χορηγούς.
Στις επίμαχες συμφωνίες καταγράφονταν υψηλά ποσά χορηγίας, τα οποία, σύμφωνα με την Επιτροπή, ήταν σημαντικά υψηλότερα από την Fair Market Value των δικαιωμάτων που παραχωρούσε η Σίτι.
Ο πραγματικός χορηγός κατέβαλλε μόνο ένα μέρος, το λεγόμενο Base Sum, ενώ το υπόλοιπο, το Tagged Sum, καταβαλλόταν από την ADUG.
Παρόλα αυτά, η Σίτι κατέγραφε το συνολικό ποσό ως εμπορικό έσοδο και, σύμφωνα με την Επιτροπή, απέκρυπτε το γεγονός ότι το υπόλοιπο αποτελούσε ουσιαστικά εισφορά κεφαλαίου από την ADUG.
Η Επιτροπή εκτιμά ότι με αυτόν τον τρόπο δημιουργούνταν προς τους ελεγκτές, τους ρυθμιστικούς φορείς και τρίτους η εικόνα ότι τα εμπορικά έσοδα της Σίτι ήταν πολύ υψηλότερα από την πραγματικότητα, ενώ ταυτόχρονα αποκρυπτόταν η πραγματική έκταση της χρηματοδότησης από την ADUG.
Οι χορηγικές συμφωνίες χαρακτηρίστηκαν «sham»
Η Επιτροπή καταλήγει ότι οι επίμαχες AD Sponsorship Agreements ήταν «sham» συμφωνίες ή, εναλλακτικά, ότι η οικονομική τους ουσία ήταν πολύ διαφορετική από αυτή που προέκυπτε από τη νομική τους μορφή.
Σύμφωνα με το πόρισμα, οι συμφωνίες δεν ήταν αποτέλεσμα πραγματικών εμπορικών διαπραγματεύσεων σε επίπεδα Fair Market Value. Τα ποσά που εμφανίζονταν ως χορηγικές αμοιβές ήταν υψηλότερα από την πραγματική αξία των δικαιωμάτων, ενώ το τμήμα που δεν κατέβαλλε ο χορηγός καλυπτόταν από την ADUG.
Οι λογαριασμοί της Σίτι
Εδώ βρίσκεται ένα από τα σημαντικότερα συμπεράσματα ολόκληρου του πορίσματος.
Η Επιτροπή έκρινε ότι οι οικονομικές καταστάσεις της Μάντσεστερ Σίτι για τις σεζόν από 2009/10 έως και 2017/18 δεν παρουσίαζαν αληθή και δίκαιη εικόνα της οικονομικής κατάστασης του συλλόγου.
Σύμφωνα με την απόφαση, τα οικονομικά στοιχεία εμφάνιζαν ως έσοδα ποσά που θα έπρεπε να είχαν καταγραφεί ως εισφορές κεφαλαίου από την ADUG. Ως αποτέλεσμα, τα έσοδα της Σίτι κατά την επίμαχη περίοδο κρίθηκε ότι ήταν υπερτιμημένα κατά περισσότερα από £830 εκατ.
Παράλληλα, η Επιτροπή έκρινε ότι ορισμένα ποσά που καταβλήθηκαν από την ADUG δεν καταγράφηκαν ως έξοδα της Σίτι, με αποτέλεσμα να εμφανίζονται χαμηλότερες οι λειτουργικές δαπάνες.
Το Fordham Arrangement
Ξεχωριστή θέση στο πόρισμα έχει το Fordham Arrangement, το οποίο η Επιτροπή επίσης χαρακτηρίζει «sham».
Η συμφωνία αφορούσε την απόκτηση δικαιωμάτων εικόνας παικτών. Η Επιτροπή έκρινε ότι το ποσό που καταβλήθηκε στη Σίτι για την απόκτηση των δικαιωμάτων εικόνας αποτελούσε στην πραγματικότητα εισφορά κεφαλαίου από την ADUG και όχι λειτουργικό εισόδημα.
Παράλληλα, οι πληρωμές για τα δικαιώματα εικόνας αποτελούσαν υποχρεώσεις της Σίτι, τις οποίες κάλυπτε η ADUG.
Ως αποτέλεσμα, η Επιτροπή αναφέρει ότι στους λογαριασμούς καταγράφηκαν ως λειτουργικό εισόδημα £24,5 εκατ. που θα έπρεπε να θεωρηθούν εισφορά κεφαλαίου, ενώ δεν καταγράφηκαν λειτουργικά έξοδα συνολικού ύψους £49,414 εκατ..
Και άλλες υποχρεώσεις εμφανίζονταν χαμηλότερες
Το πόρισμα δεν περιορίζεται στις χορηγίες και στο Fordham.
Η Επιτροπή αναφέρει επίσης τρεις διαφορετικές συμφωνίες μέσω των οποίων η ADUG κατέβαλε ποσά που αφορούσαν υποχρεώσεις της Σίτι, χωρίς αυτές να εμφανίζονται ως τέτοιες στα λογιστικά στοιχεία του συλλόγου.
Συγκεκριμένα, αναφέρονται ποσά ύψους £8,866 εκατ., £7,4 εκατ. και £500.000, τα οποία, σύμφωνα με την Επιτροπή, έπρεπε να έχουν καταγραφεί ως έξοδα ή υποχρεώσεις της Σίτι.
Τι συνέβη με την UEFA
Οι παραπάνω διαπιστώσεις είχαν άμεση σχέση με τη συμμόρφωση της Σίτι με τους κανονισμούς οικονομικού Fair Play της UEFA.
Η Επιτροπή αναφέρει ότι, αν οι λογαριασμοί αναμορφωθούν ώστε να αφαιρεθούν τα υπερτιμημένα εμπορικά και λειτουργικά έσοδα και να προστεθούν οι υποτιμημένες υποχρεώσεις και δαπάνες, η Σίτι δεν πληρούσε την απαίτηση break-even της UEFA σε καμία από τις σχετικές σεζόν.
Και μάλιστα, σύμφωνα με το πόρισμα, δεν την πληρούσε «κατά πολύ σημαντικό ποσό».
Η ίδια κατάληξη προκύπτει και από την εναλλακτική εξέταση των χορηγικών συμφωνιών: ακόμη και αν δεν γίνονταν δεκτά ορισμένα από τα βασικά ευρήματα, η Επιτροπή έκρινε ότι οι συμφωνίες θα έπρεπε να αποτιμηθούν στην Fair Market Value, η οποία ήταν πολύ χαμηλότερη από τα ποσά που χρησιμοποιούσε η Σίτι στους υπολογισμούς της.
Η UEFA είχε ήδη εξετάσει την υπόθεση
Το πόρισμα αναφέρεται και στην προηγούμενη έρευνα της UEFA.
Στα τέλη της σεζόν 2013/14 η UEFA είχε ζητήσει εξηγήσεις για ορισμένες χορηγικές συμφωνίες της Σίτι και είχε εξετάσει κατά πόσο ο σύλλογος είχε συμμορφωθεί με το break-even requirement προηγούμενων περιόδων.
Η υπόθεση, όπως αναφέρει η Επιτροπή, δεν ολοκληρώθηκε τότε με τελική διαπίστωση για τη συμμόρφωση και UEFA και Σίτι κατέληξαν στη UEFA Settlement Agreement του 2014.
Αργότερα, μετά τη δημοσίευση των γνωστών δημοσιευμάτων του Der Spiegel το 2018, ακολούθησαν νέα έρευνα της UEFA και η διαδικασία ενώπιον του CAS, αλλά και η ξεχωριστή έρευνα της Premier League.
Παραβίαση και των PSR
Η Επιτροπή εξέτασε και τους Profitability and Sustainability Rules της Premier League.
Μετά την αναμόρφωση των οικονομικών στοιχείων, όπως προέκυπτε από τα προηγούμενα ευρήματα, η Σίτι δεν πληρούσε τις απαιτήσεις των PSR σε καμία από τις σχετικές σεζόν.
Και εδώ, η Επιτροπή αναφέρει ότι η απόκλιση ήταν «πολύ σημαντική».
Ακόμη και στην εναλλακτική προσέγγιση, όπου οι χορηγικές συμφωνίες θα αποτιμούνταν στην Fair Market Value, η Σίτι εξακολουθούσε να μην πληροί τις απαιτήσεις των PSR.
Η Επιτροπή: «Πρόθεση να παρακάμψει τους κανονισμούς»
Το πόρισμα δεν αντιμετωπίζει τις συγκεκριμένες παραβάσεις ως απλά λογιστικά λάθη.
Για τις Charges 1(A), 1(B) και 1(C), η Επιτροπή αναφέρει ότι υπήρχε κοινό χαρακτηριστικό: σκόπιμη συμπεριφορά που απέκρυπτε την πραγματική φύση εσόδων και υποχρεώσεων και δημιουργούσε την εικόνα ότι η οικονομική θέση της Σίτι ήταν καλύτερη από την πραγματική.
Σε επιμέρους σημεία του πορίσματος η Επιτροπή αναφέρει ότι η Σίτι γνώριζε πως οι λογαριασμοί που υπέβαλλε δεν παρουσίαζαν αληθή και δίκαιη εικόνα ή, εναλλακτικά, ήταν απερίσκεπτη ως προς αυτό.
Το συμπέρασμα επαναλαμβάνεται με ιδιαίτερα σαφή τρόπο: «By its conduct the Club clearly intended to circumvent the PL Rules».
Οι συναλλαγές με συνδεδεμένα μέρη
Υπάρχει ακόμη ένα ξεχωριστό σκέλος, η Charge 1(D).
Η Επιτροπή έκρινε ότι οι AD Sponsorship Agreements ήταν συναλλαγές με συνδεδεμένα μέρη και ότι οι οικονομικές καταστάσεις της Σίτι για τις εννέα σχετικές σεζόν έπρεπε να το αναφέρουν.
Αυτό δεν έγινε, σύμφωνα με το πόρισμα.
Η Επιτροπή διευκρινίζει ότι η απουσία της συγκεκριμένης γνωστοποίησης δεν σήμαινε από μόνη της ότι οι λογαριασμοί δεν παρουσίαζαν αληθή και δίκαιη εικόνα. Σήμαινε, όμως, ότι δεν είχαν καταρτιστεί και ελεγχθεί σύμφωνα με τις προβλεπόμενες νομικές και κανονιστικές αρχές.
Η έρευνα της Premier League και η μη συνεργασία
Το τελευταίο μεγάλο σκέλος του πορίσματος αφορά την Charge 4.
Η Επιτροπή καταλήγει ότι η Μάντσεστερ Σίτι «made concerted efforts to stop and frustrate the PL investigation», δηλαδή ότι κατέβαλε συντονισμένες προσπάθειες για να σταματήσει και να παρεμποδίσει την έρευνα της Premier League.
Ο σύλλογος κρίθηκε ότι παραβίασε τις υποχρεώσεις συνεργασίας του:
* στην πλειονότητα των περιπτώσεων της Charge 4(A),
* σε όλες τις περιπτώσεις της Charge 4(C),
* και στην περίπτωση της Charge 4(D).
Αντίθετα, η Επιτροπή απέρριψε την Charge 4(B), κρίνοντας ότι δεν αποδείχθηκε παραβίαση των υποχρεώσεων συνεργασίας στο συγκεκριμένο σκέλος.
Τι δεν αποφασίστηκε ακόμη
Παρά το εύρος των ευρημάτων, το συγκεκριμένο πόρισμα δεν επιβάλλει την ποινή της Μάντσεστερ Σίτι.
Η Επιτροπή έχει αποφανθεί για τις κατηγορίες και το σκεπτικό της, όμως η διαδικασία επιβολής της κύρωσης αποτελεί ξεχωριστό στάδιο.
Παράλληλα, η Μάντσεστερ Σίτι έχει δικαίωμα να ασκήσει έφεση κατά των ευρημάτων της Επιτροπής έως τις 2 Οκτωβρίου 2026.
Ως εκ τούτου, οποιαδήποτε συγκεκριμένη αθλητική ποινή που μπορεί να ακολουθήσει δεν αποτελεί μέχρι σήμερα μέρος της απόφασης που δημοσιοποιήθηκε.
Το 40σέλιδο Core Decision αποτελεί, ουσιαστικά, τον «χάρτη» της απόφασης της Επιτροπής. Τα αναλυτικά ευρήματα για τις επιμέρους κατηγορίες βρίσκονται στα παραρτήματα που παραπέμπει το ίδιο το έγγραφο, τα οποία μαζί με το Core Decision αποτελούν την απόφαση και την αιτιολογία της Επιτροπής.
