Η Μαρία Κάλλας γεννήθηκε στην Νέα Υόρκη στις 2 Δεκεμβρίου 1923 και απεβίωσε στις 16 Σεπτεμβρίου 1977 στο Παρίσι, σε ηλικία 53 ετών.
Λίγο μετά την απελευθέρωση της Ελλάδας το 1945, η Κάλλας κατηγορήθηκε από συναδέλφους της ότι συνεργάστηκε με τους κατακτητές και λόγω του ότι υποβαθμίστηκε στην Λυρική Σκηνή, αποφάσισε να επιστρέψει στις Η.Π.Α, δίνοντας μια αποχαιρετιστήρια παράσταση στην Αθήνα για να εξασφαλίσει τα εισιτήρια της.
Λίγο αργότερα ακολούθησε η γνωριμία της με τον καλλιτεχνικό διευθυντή της Αρένας της Βερόνα Τζοβάνι Τζενατέλλο, που την οδήγησε στην Ιταλία.
Στις 3 Αυγούστου 1947 έκανε την πρώτη της εμφάνιση στην Αρένα της Βερόνα με την «Τζοκόντα» του Αμιλκάρε Πονκιέλι, ενώ την ίδια χρονιά ερμήνευσε την Ιζόλδη από το «Τρίστανος και Ιζόλδη» στην Βενετία με καθοδήγηση του μαέστρου Τούλιο Σεραφίν.
Σύντομα γνωρίστηκε με τον μουσικόφιλο βιομήχανο Τζοβάννι Μπατίστα Μενεγκίνι, με τον οποίο παντρεύτηκε στις 21 Απριλίου 1949. Ο Μενεγκίνι άσκησε καταλυτική επιρροή στην καριέρα της Κάλλας, έχοντας τον ρόλο του μάνατζερ, καλύπτοντας την ταυτόχρονα και οικονομικά, ενώ την ίδια χρονιά η Κάλλας έκανε καλλιτεχνικές εμφανίσεις στο Μπουένος Άιρες και στο Μεξικό το 1950.
Στάδια Αποθέωσης:
Στις 7 Δεκεμβρίου 1951 η Μαρία Κάλλας άνοιξε τη σεζόν με τους «Σικελικούς Εσπερινούς»στην Σκάλα του Μιλάνου, το 1955 ανέβασε την «Τραβιάτα» του Βέρντι σε σκηνοθεσία Λουκίνο Βισκόντι, στις 27 Οκτωβρίου 1956 εμφανίστηκε στη Μητροπολιτική Όπερα της Νέας Υόρκης ως «Νόρμα» στο ομώνυμο έργο του Μπελλίνι, στις 5 Αυγούστου 1957 επιστρέφει στην Αθήνα και εμφανίζεται στο Ωδείο Ηρώδου Αττικού, στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών, ενώ δυο μήνες νωρίτερα είχε προηγηθεί η γνωριμία της με τον Αριστοτέλη Ωνάση, στην δεξίωση που είχε παραθέσει η κοσμικογράφος Έλσα Μάξγουελ.
Το 1960 τραγούδησε στο Αρχαίο Θέατρο της Επιδαύρου την «Νόρμα» και την επόμενη χρονιά την «Μήδεια».
Το 1962 επανέρχεται στη Σκάλα του Μιλάνου όπου αποθέωσε την «Μήδεια» και το 1964 πείθεται από τον Φράνκο Τζεφιρέλι να συμμετάσχει στην παραγωγή της «Τόσκα», ενώ την ίδια χρονιά ήρθε ο καλλιτεχνικός θρίαμβος στην Όπερα των Παρισίων με την «Νόρμα».
Στις 5 Ιουλίου 1965, εμφανίζεται για τελευταία φορά σε παράσταση όπερας στο Κόβεντ Γκάρντεν με την «Τόσκα», ενώ το 1966 αποποιείται την αμερικάνικη υπηκοότητα της και λαμβάνει την ελληνική και με αυτή της την πράξη λύθηκε και τυπικά ο γάμος της με τον Μενεγκίνι.
Ελπίζοντας η Κάλλας πως ο Αριστοτέλης Ωνάσης θα την ζητούσε σε γάμο κάτι το οποίο τελικά δεν έγινε, καθώς στις 8 Ιουλίου 1968 ο Έλληνας μεγιστάνας παντρεύτηκε την χήρα του Αμερικανού προέδρου Κένεντυ, Τζάκυ, η κορυφαία υψίφωνος βυθίστηκε στην θλίψη.
Ταινίες για την Κάλλας:
E la nave va, 1983 (ελλ.: Και το πλοίο φεύγει), σε σκηνοθεσία του Φεντερίκο Φελίνι.
Callas Forever, 2002 (ελλ.: Κάλλας για πάντα), σε σκηνοθεσία του Φράνκο Τζεφιρέλι και στο ρόλο της Κάλλας η Φανί Αρντάν.
Υποτροφίες Μαρία Κάλλας:
Το 1960 και το 1961, η Μαρία Κάλλας πρόσφερε τα έσοδά της από τις παραστάσεις της στην Επίδαυρο για την ίδρυση φορέα που θα πρόσφερε υποτροφίες σε νέους καλλιτέχνες.
Ο φορέας για τις Υποτροφίες Μαρία Κάλλας ιδρύθηκε και έκανε τον πρώτο διαγωνισμό το 1963.
Επιμέλεια: Τέτα Πατουχέα