Kαπέλο, σφυρίχτρα, πινακάκι και… φύγαμε για Μουντιάλ! Το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2026 ξεκινά με μια πρωτόγνωρη μορφή, καθώς θα διαρκέσει κάτι παραπάνω από έναν μήνα και θα διεξαχθεί σε τρεις χώρες (ΗΠΑ, Μεξικό και Καναδά).
Όλοι οι διαγωνιζόμενοι, αλλά και οι διεκδικητές, έχουν τα δικά τους «ατού» και τα ξεχωριστά χαρακτηριστικά τους. Όμως οι ακρογωνιαίοι λίθοι στην προετοιμασία, τον τρόπο παιχνιδιού και τη φιλοσοφία τους θα είναι οι προπονητές τους.
Το sport-fm.gr περνάει μια βόλτα από τους πάγκους οκτώ συγκεκριμένων ομάδων και σας παρουσιάζει τους προπονητές του Παγκοσμίου Κυπέλλου που μπορούν να αλλάξουν το παιχνίδι και τη μοίρα της διοργάνωσης.
Τζέσι Μαρς (Καναδάς)
Ξεκινάμε με τον οικοδεσπότη ενός εκ των ομίλων, τουλάχιστον. Ο Τζέσι Μαρς βρίσκεται στον πάγκο της εθνικής ομάδας του Καναδά από τον Μάιο του 2024 και έχει το αντιπροσωπευτικό συγκρότημα σε 29 ματς, μετρώντας 14 νίκες, επτά ισοπαλίες και οκτώ ήττες.
Πρόκειται για την πρώτη του παρουσία σε πάγκο εθνικής ομάδας, ωστόσο είχε δώσει τα προπονητικά του διαπιστευτήρια στη Λιντς, αλλά και στον όμιλο της Red Bull με Ζάλτσμπουργκ, Λειψία και τους N.Y. Red Bulls. Με την αυστριακή ομάδα διέπρεψε και κατέκτησε δύο νταμπλ, ενώ τρόπαιο κατέκτησε και στη Νέα Υόρκη.
Κατά την παρουσία του στον Καναδά έχει χρησιμοποιήσει κατά συντριπτική πλειοψηφία το 4-4-2, ενώ σε οκτώ ματς άλλαξε διάταξη προτιμώντας το 4-2-3-1.
Η χημεία που έχει πλέον αποκτήσει με τους ποδοσφαιριστές του, αλλά και το γεγονός ότι καθοδηγεί μία από τις χώρες που φιλοξενούν το Μουντιάλ, δίνει μια… οσμή επιτυχίας στο συγκεκριμένο τουρνουά.
Mαουρίτσιο Ποτσετίνο (ΗΠΑ)
Εμπειρία, κλάση, ποιότητα και ευθύτητα είναι ορισμένα από τα βασικά χαρακτηριστικά του Μαουρίτσιο Ποτσετίνο. Ο 54χρονος τεχνικός θα ολοκληρώσει μετά το Μουντιάλ τη θητεία του στον πάγκο των ΗΠΑ, στον οποίο βρίσκεται από τον Σεπτέμβριο του 2024. Η πρώτη του απόπειρα σε εθνική ομάδα είναι γεμάτη σκαμπανεβάσματα, αφού μετρά σε 24 ματς 14 νίκες, μία ισοπαλία και εννέα ήττες.
Η καριέρα του δεν χρειάζεται ιδιαίτερες συστάσεις. Ξεκίνησε με τριετία στην Εσπανιόλ (2009-12), συνέχισε με μία σεζόν στη Σαουθάμπτον (2013-14) -εξαιρετική, που τον έστειλε στην Τότεναμ- όπου γιγάντωσε το όνομά του. Αγγίζοντας την Premier League το 2016 και φτάνοντας στον τελικό του Champions League το 2018, έμεινε μέχρι το 2019. Από εκεί και πέρα όμως, το πέρασμά του από Παρί και Τσέλσι δεν κρίνεται επιτυχημένο.
Στις ΗΠΑ δείχνει να έχει βρει μια συγκεκριμένη συνταγή που θυμίζει κάτι από τα χρόνια του στην Τότεναμ, προτιμώντας το 4-2-3-1, μέσω του οποίου -ως ένας ακόμη οικοδεσπότης- θα προσπαθήσει να πάει μακριά την ομάδα του.
Kάρλο Αντσελότι (Βραζιλία)
Ένας από τους πιο «μπαρουτοκαπνισμένους» προπονητές του Παγκοσμίου Κυπέλλου, ο κορυφαίος σε κατακτήσεις Champions League και ένας εκ των σπουδαιότερων της ιστορίας. Ο προπονητής της Βραζιλίας, Κάρλο Αντσελότι, ντεμπουτάρει σε τέτοιο επίπεδο, αφού η «σελεσάο» είναι η πρώτη εθνική ομάδα που θα καθοδηγήσει.
Στα 66 του χρόνια δεν έχει τίποτα να αποδείξει σε κανέναν, ωστόσο το «βάρος» της φανέλας πάντα δημιουργεί απαιτήσεις. Ως ο «μετρ» της διαχείρισης και της διατήρησης ισορροπιών στα αποδυτήρια, ο «Καρλέτο» φάνταζε -μετά τις διαδοχικές αποτυχίες- ως ο ιδανικότερος για να βάλει μια τάξη στη Βραζιλία.
Μάλιστα, το πρότζεκτ Αντσελότι θα… τραβήξει, εκτός απροόπτου, ως το 2030, αφού ο πολύπειρος Ιταλός υπέγραψε τον Μάιο του 2025 πενταετές συμβόλαιο.
Έχοντας προπονήσει τους μεγαλύτερους ευρωπαϊκούς συλλόγους, το κίνητρο για τον Αντσελότι δεν θα λείψει σε αυτό το τουρνουά. Και δεν θα προκαλέσει εντύπωση αν καταφέρει να επαναφέρει τη Βραζιλία στην κορυφή του κόσμου μετά από 24 χρόνια!
Λιονέλ Σκαλόνι (Αργεντινή)
O κάτοχος του τροπαίου, που θα περιμένει τους προηγούμενους αλλά και τους επόμενους να του πάρουν τον τίτλο. Ο Σκαλόνι είναι ο άλλος... Λιονέλ -εκτός του Μέσι- που λατρεύεται σαν Θεός από το έθνος της Αργεντινής, τουλάχιστον από το 2022, όταν την έφερε ξανά στην κορυφή.
Το δύσκολο όμως είναι να τη διατηρήσει εκεί, πολλώ δε μάλλον τώρα που είναι το δικό του «last dance». O 48χρονος προπονητής έχει πλέον εμπειρία σε τέτοιες διαδικασίες, ανανέωσε σε σημαντικό βαθμό την ομάδα, δεν δίστασε να αφήσει μερικούς από τους «στρατιώτες» του που κατέκτησαν το Μουντιάλ το 2022 εκτός αποστολής, ενώ επίσης δεν έχει να αποδείξει κάτι -ιδίως στον ίδιο του τον εαυτό.
Η ιστορία του είναι γνωστή στην «αλμπισελέστε», με την οποία έχει πάρει τα πάντα από άποψη τροπαίων και έχει ζήσει ακόμη περισσότερα στο εμπειρικό κομμάτι.
Ρούντι Γκαρσιά (Βέλγιο)
Μπορεί η συγκεκριμένη επιλογή να ξενίζει, αλλά υπάρχει ιδιαίτερος λόγος για τον οποίο βρίσκεται σε αυτή τη λίστα. Ο Ρούντι Γκαρσιά διαδέχθηκε τον Ρομπέρτο Μαρτίνεθ στην τεχνική ηγεσία του Βελγίου και θα προσπαθήσει να κάνει ό,τι δεν έκανε ο Ισπανός, αλλά και οι προκάτοχοί του στον πάγκο της συγκεκριμένης ομάδας.
Το Βέλγιο είναι μια ιδιαίτερη περίπτωση ομάδας. Όπως και ο Γκαρσιά μια ιδιάζουσα περίπτωση προπονητή. Ο 62χρονος τεχνικός, σε 12 ματς στον πάγκο του Βελγίου, μετρά μόλις μία ήττα -και μάλιστα στο ντεμπούτο του- από την Ουκρανία με σκορ 3-1 σε playouts του Nations League. Έκτοτε δεν έχει κερδίσει μόνο τέσσερα ματς, τα οποία έληξαν ισόπαλα, ενώ στα υπόλοιπα πανηγύρισε νίκες, άλλες με ευρύ σκορ και άλλες σε ματς-ροντέο.
Και για τον Γκαρσιά είναι η πρώτη απόπειρα σε εθνική ομάδα, στην οποία έχει χρησιμοποιήσει επτά φορές το 4-2-3-1 και τρεις φορές το 4-3-3.
Ο λόγος λοιπόν για τον οποίο βρίσκεται σε αυτή τη λίστα είναι το ατομικό κίνητρο που έχει, αλλά και το γεγονός ότι το Βέλγιο δεν θεωρείται τόσο… υπολογίσιμο όσο σε άλλα τουρνουά -και μπορεί να ξεγελάσει πολλούς.
Mαρσέλο Μπιέλσα (Ουρουγουάη)
Ο ορισμός της «αλεπούς» στον πάγκο μιας πολύ μεγάλης εθνικής ομάδας. Ο σπουδαίος Μαρσέλο Μπιέλσα είναι ο διάδοχος του εμβληματικού Όσκαρ Ταμπάρες στη «σελέστε» και είναι έτοιμος να σπάσει μια κατάρα 16 ετών και να την πάει πέρα από τους ημιτελικούς του 2010.
Οι συστάσεις για τον Μπιέλσα είναι περιττές. Μάστερ της τακτικής, αυστηρός σε σημείο εκνευρισμού, αλλά πάντοτε πιστός στο πλάνο, τη φιλοσοφία και τα ιδεώδη του. Το γεγονός ότι είναι Αργεντινός δεν «κάθισε» ιδιαίτερα καλά στους ντόπιους, αλλά τα αποτελέσματα στα 33 πρώτα ματς έφεραν εμπιστοσύνη προς το πρόσωπό του.
Ο 70χρονος προπονητής μετρά 16 νίκες, 10 ισοπαλίες και μόλις επτά ήττες, παρουσιάζοντας μια πολύ θελκτική ομάδα στο μάτι, που δύσκολα δέχεται γκολ, ενώ πετυχαίνει 1,8 γκολ μ.ο. σε κάθε ματς.
Το αγαπημένο του 4-3-3 δεσπόζει στις επιλογές του στην Ουρουγουάη -όπως και στην πλειοψηφία της 30χρονης καριέρας του- ενώ το Παγκόσμιο Κύπελλο θα κρίνει αν το μέλλον του στον πάγκο της ομάδας θα είναι μακρύ.
Φυσικά, η Ουρουγουάη δεν είναι η πρώτη του απόπειρα σε πάγκο εθνικής ομάδας, αφού από το 1998 μέχρι και το 2004 ήταν προπονητής της Αργεντινής.
Tόμας Τούχελ (Αγγλία)
Μία από τις πιο παράξενες και αμφιλεγόμενες παρουσίες στον πιο απαιτητικό πάγκο του Παγκοσμίου Κυπέλλου. Γερμανός προπονητής στην εθνική Αγγλίας γαρ, ο Τόμας Τούχελ έχει διχάσει τους φίλους των «τριών λιονταριών». Άλλοι τον θέλουν, άλλοι όχι. Κάποιοι του έχουν εμπιστοσύνη, ενώ άλλοι είναι ιδιαίτερα επιφυλακτικοί.
Ωστόσο, ίσως όλοι τρέφουν μέσα τους μια κρυφή ελπίδα ότι είναι αυτός που θα φέρει την Αγγλία στην ποδοσφαιρική «Γη της Επαγγελίας» μετά από 60 χρόνια. Αιτία αυτής της ελπίδας είναι ότι ο Τούχελ αφενός έχει εμπειρία από Premier League, αφετέρου όμως είναι προπονητής που μένει μακριά από συναισθηματισμούς -κάτι που φάνηκε και στην ανακοίνωση της αποστολής που ταξίδεψε στην Αμερική για το Μουντιάλ.
Με συμβόλαιο ως το 2028, το οποίο δύσκολα «σπάει», ο Τούχελ έχει καθοδηγήσει την Αγγλία σε 12 ματς, μετρώντας εννέα νίκες και μόλις δύο ήττες, αμφότερες σε φιλικά. Το 4-2-3-1 είναι το σύστημα που χρησιμοποίησε σε εννέα ματς, ενώ οι νέες του ιδέες είναι το στοιχείο που τον μετατρέπει σε μεγάλη ελπίδα όλων των αγγλόφιλων.
Ρομπέρτο Μαρτίνεθ (Πορτογαλία)
Κλείνουμε με έναν Ισπανό που μετοίκησε στη γειτονική Ίβηρα. Ο Ρομπέρτο Μαρτίνεθ είναι ο άνθρωπος που θα καθοδηγήσει την Πορτογαλία σε δεύτερη μεγάλη διοργάνωση μετά το Euro 2024. Ο 52χρονος τεχνικός έχει μακρόχρονη παρουσία σε επίπεδο εθνικών ομάδων. Η προηγούμενη δουλειά του ήταν το Βέλγιο, με το οποίο όμως απέτυχε παταγωδώς, μένοντας εκτός νοκ άουτ.
Έχει ήδη συμπληρώσει μια τριετία στον πάγκο της Πορτογαλίας, με την οποία πήρε την πρώτη κρυάδα στο Euro 2024, αφού παρά τις πολλές βλέψεις αποκλείστηκε από τη Γαλλία στα προημιτελικά μετά τη διαδικασία των πέναλτι.
Στα χέρια του έχει μια εξαιρετική φουρνιά ποδοσφαιριστών, με την οποία δύσκολα χάνει: Έχει μόλις έξι ήττες σε 38 ματς. Αντίθετα, η Πορτογαλία υπό την καθοδήγησή του μετρά 28 νίκες. Το εντυπωσιακότερο όμως είναι ότι σκοράρει κατά ριπάς (109 γκολ), ενώ η άμυνά της είναι «μπετόν», με μόλις 39 γκολ παθητικό.
Ο Μαρτίνεθ είτε θα ξεπροβοδήσει με επιτυχία πολλούς σταρ που συμμετέχουν για τελευταία φορά σε μεγάλη διοργάνωση -όπως ο Κριστιάνο Ρονάλντο και ο Μπρούνο Φερνάντες- είτε θα αποχαιρετήσει δίχως να έχει προσφέρει τίποτα. ON DEMAND: Όλα τα ρεπορτάζ στο επίσημο κανάλι του bwinΣΠΟΡ FM στο youtube
