Ο Topo Gigio, η διαμαρτυρία του Ρικέλμε και το όνειρο ζωής του Παρέδες στο «Μονουμεντάλ»

Είναι από τα λίγα ντέρμπι που έχουν παραμείνει τόσο… φλογερά. Η συμπεριφορά των παικτών είναι τέτοια που κάθε σκληρό μαρκάρισμα μπορεί να ρίξει… μπουρλότο στην εξέλιξη του ματς. Να γεμίσουν κάρτες με το τσουβάλι οι ποδοσφαιριστές και φυσικά να … πέσουν και κάτι ψιλές.

Η Μπόκα πέρασε από το «Μονουμεντάλ» το βράδυ της Κυριακής, επιβλήθηκε 1-0 με εύστοχο χτύπημα πέναλτι του Λεάντρο Παρέδες κι εκείνος στην επιστροφή του στη Xeneize, έζησε το δεύτερο μεγαλύτερο όνειρο που θα μπορούσε να έχει σε αυτή τη νέα, πιο ώριμη και με περισσότερες εμπειρίες, παρουσία του στο κλαμπ.

Μετά το κατάμεστο «Μπομπονέρα» στην παρουσίασή του το περασμένο καλοκαίρι, ο Παρέδες σκόραρε κι έφυγε προς το κόρνερ για να βάλει τα χέρια πίσω από τ’ αυτιά και να πικάρει σκληρά τους οπαδούς της Ρίβερ Πλέιτ που είχαν γεμίσει το γήπεδο.



Οι… κάμποσοι τόνοι κομφετί που είχαν πέσει κατά την είσοδο των ομάδων στον αγωνιστικό χώρο, πήγαν… στράφι, αφού η γιορτή χάλασε από τον 31χρονο χαφ. Κι αφού είχε δακρύσει βλέποντας την αγάπη του κόσμου στην… επιστροφή του στο σπίτι, ο Λεάντρο Παρέδες ήταν αρκετά πιο ψυχρός στην έδρα της μεγαλύτερης αντιπάλου της ομάδας του.



Ο τρόπος που πανηγύρισε – προτού ο Άντερ Ερέρα του επιστρέψει και το περιβραχιόνιο στο φινάλε για να το χαρεί όπως του αρμόζει – θύμισε τον Χουάν Ρομάν Ρικέλμε. Τον άνθρωπο που τον είχε υποδεχθεί ως πρόεδρος της Μπόκα τον περασμένο Ιούλιο και που έχει γράψει τη δική του ιστορία ως club-legend στους «Xeinezes».



Και μπορεί να μνημονεύεται γι’ αρκετές στιγμές ποδοσφαιρικής ποίησης, αλλά η κίνηση του Παρέδες θύμισε σε όλους τον τρόπο με τον οποίο ο Ρικέλμε πριν από 25 χρόνια είχε αποφασίσει να έρθει σε πλήρη ρήξη με τον τότε πρόεδρο, Μαουρίτσιο Μάκρι, αλλά και όλη τη διοίκηση της Μπόκα Τζούνιορς.

Σκόραρε με κεφαλιά στο «ριμπάουντ» από χαμένο πέναλτι στις 8 του Απρίλη του 2001, σε ένα 3-0 της Μπόκα σε superclasico στο «Μπομπονέρα» κι αμέσως εκτέλεσε το… πλάνο που είχε στο μυαλό του για τη στιγμή που θα έστελνε την μπάλα στα δίχτυα. Πήγε προς το κέντρο του γηπέδου, στάθηκε μπροστά στα θεωρεία όπου βρίσκονταν οι ιθύνοντες του συλλόγου και έβαλε τα χέρια πίσω από τ’ αυτιά.



Μιλώντας στα media λίγη ώρα αργότερα έλεγε πως το έκανε για την κόρη του και το αγαπημένο της καρτούν, το Topo Gigio, αλλά η αλήθεια μάλλον ήταν πολύ διαφορετική. Ζητούσε ανανέωση των όρων του συμβολαίου του και περισσότερα χρήματα βάσει της προσφοράς του στην ομάδα.

Σας θυμίζει κάτι; Υπόθεση… Μάικλ Τζόρνταν.

Κάπως έτσι αισθάνθηκε και ο Ρικέλμε. «Το υπογεγραμμένο συμβόλαιο δεν αλλάζει…» ήταν η απάντηση που λάμβανε όταν αξίωνε μεγαλύτερο μισθό και μπόνους. Εκείνη την εποχή είχε απολαβές όμοιες μ’ εκείνες οποιουδήποτε άλλου νεαρού παίκτη των «Xeinezes».

Η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι ήταν μια αναφορά σε 500.000 πέσος ως «οικονομική ζημιά» της ομάδας, με τον Ρικέλμε να μαθαίνει πως τελικά ήταν… δώρο του προέδρου σε έναν ποδοσφαιριστή για ν’ αγοράσει σπίτι!

Όλη αυτή η ιστορία ήταν η αρχή του τέλους της… πρώτης θητείας του στην Μπόκα, αποχωρώντας το 2002 για την Μπαρτσελόνα έναντι 13 εκατομμυρίων σε δύο δόσεις! Δηλαδή, στη μισή τιμή απ’ ό,τι ήταν να πάει έναν χρόνο νωρίτερα…

Για την ιστορία, ο Μάκρι, που είχε γίνει αποδέκτης της επικής κίνησης του Ρικέλμε, είχε πράξει το ίδιο τον Νοέμβρη του 2019, σε εκδήλωση κατά την οποία ήθελε ν’ ακούσει τους υποστηρικτές του, σε προεκλογική εκστρατεία που πραγματοποιούσε…