Νέα εποχή στο μπιτς βόλεϊ...

Η νέα Εθνική ομάδα θα έχει τη «σφραγίδα» του ομοσπονδιακού τεχνικού Κώστα Ταμπουρατζή, την εμπειρία της Βίκυς Αρβανίτη και τη «φρεσκάδα» της Πένυς Καραγκούνη.

«Είναι όλα καινούργια… Εθνικός σχεδιασμός, νέος προπονητής, νέα συμπαίκτρια. Κάθε τι καινούργιο, προσωπικά με ανανεώνει και μου δίνει νέα κίνητρα. Είμαστε ένα νέο τιμ, όλοι έχουμε όρεξη να δουλέψουμε κι εγώ, ως πιο παλιά, θέλω δίπλα μου ανθρώπους να με παρακινούν, αν και προσωπικά δεν μου λείπει η "φλόγα" και η θέληση», τόνισε η Αρβανίτη, συμπληρώνοντας πως:

«Πλέον, υπάρχει ένας νέος ρόλος για μένα, αφού είμαι η μεγαλύτερη και η πιο έμπειρη αθλήτρια, παίζοντας ήδη 11 χρόνια επαγγελματικά. Υπάρχει πάντα λίγο άγχος όταν ξεκινάς τη σεζόν κι αυτό δεν αλλάζει, όσα χρόνια κι αν περάσουν. Από την άλλη, δεν έχουμε ως στόχο κάποιο συγκεκριμένο αποτέλεσμα, δεν "κυνηγάμε" κάποια συγκεκριμένη θέση κι αυτό μας "αποφορτίζει" λίγο. Πάμε στο Μπάντεν κι εκεί κάθε σετ που θα κερδίζουμε ή κάθε παιχνίδι που θα νικάμε, θα είναι θετικό».

Η ίδια θυμήθηκε ότι τέτοια έλλειψη άγχους για αγωνιστικό αποτέλεσμα «είχα να τη νιώσω από το 2003, όταν και ξεκίνησα με τη Θάλεια Κουτρουμανίδου. Κι είναι, όντως, μια νέα αρχή. Η αλήθεια είναι ότι έχει πάει καλά η προετοιμασία, αν και είναι μικρό το χρονικό διάστημα που είμαστε μαζί. Η Πένυ έχει "πέσει" από νωρίς στα βαθιά, όμως έχει ανταποκριθεί καλά. Κάθε μέρα υπάρχει βελτίωση και μόνο θετικά είναι τα μηνύματα».

Η ίδια η Καραγκούνη θεωρεί πως όλα είναι πρωτόγνωρα για εκείνη. «Η αλήθεια είναι ότι όλα έγιναν πολύ γρήγορα… Στις 12 Απριλίου, αγωνίστηκα στον ημιτελικό του Κυπέλλου στη Σαντορίνη και τρεις μέρες μετά ξεκίνησα προπονήσεις με τη Βίκυ. Όσο γρήγορα, όμως έγιναν όλα, άλλο τόσο ευχάριστη είναι η εμπειρία.

Σίγουρα, υπάρχει άγχος, αφού είναι η πρώτη μου συμμετοχή σε διεθνές τουρνουά. Υπάρχει άγχος για το οργανωτικό κομμάτι, πως "στήνεται" αυτό το τουρνουά, η ατμόσφαιρα που επικρατεί, αλλά υπάρχει και αγωνιστικό άγχος για το πως θα ανταποκριθεί η ομάδα. Πλέον, είμαι συμπαίκτρια της Βίκυς, η οποία έχει δημιουργήσει το δικό της όνομα στην άμμο κι αυτό δεν είναι μικρό πράγμα. Δεν έχω ιδέα τι περιμένω να δω στην Αυστρία. Υπάρχει άγχος, προσμονή, αμηχανία…

Είναι όλα μαζί σε μια περίεργη "μίξη" συναισθημάτων. Σίγουρα, όμως, απολαμβάνω την κάθε στιγμή κι, όσο κοινότυπο κι αν ακούγεται, έχουμε πολύ καλό κλίμα κι αυτό με κάνει να αισθάνομαι πολύ πιο άνετα. Αγωνιστικά, πάντως, είναι νωρίς για συμπεράσματα. Παρά τις θετικές κριτικές που εισπράττω από τον κόουτς και τη Βίκυ, "δεν πετάω στα σύννεφα", αφού είναι μια νέα αρχή για όλους και χρειάζεται υπομονή».

Επιμέλεια: Παναγιώτης Βλαχαδάμης