Νέντοβιτς: «Αισθάνθηκα φόβο με τον κορωνοϊό, μιλάω με ψυχολόγο»

Για τους δύσκολους μήνες που πέρασε με τον κορωνοϊό και την περιπέτεια της υγείας του μίλησε ο Νεμάνια Νέντοβιτς σε συνέντευξη που παραχώρησε στην εκπομπή της Cosmote Tv, «Pick ‘n Roll”.

Διαβάστε τα κυριότερα των όσων είπε ο Νεμάνια Νέντοβιτς:

Για τον τραυματισμό του και τον κορονοϊό: «Στους τραυματισμούς έχω τον τρόπο μου να τους αντιμετωπίζω. Δεν είναι εύκολο να βρεις ρυθμό, να τραυματιστείς και μετά να πρέπει να βρεις ξανά ρυθμό. Μετά τον κορονοϊό ήταν κάτι που βίωσα για πρώτη φορά. Σε επηρεάζει σωματικά και πνευματικά. Είχα αισθανθεί φόβο, δεν υπήρχε κάποιος να μου πει τι πρέπει να κάνω ή πόσο καιρό θα με επηρεάσει, γιατί κανείς δεν ξέρει πραγματικά τι ακριβώς κάνει ο κορονοϊός. Κοιτώντας πίσω, κάθε εβδομάδα που περνάει είμαι καλύτερα. Μιλάω και με ένα ψυχολόγο. Μένω θετικός, αυτό είναι το κλειδί».

Για τον χαρακτηρισμό του ως ο «Ευρωπαίος Ντέρικ Ρόουζ»: «Ο καιρός περνάει, το ντραφτ έγινε 8 χρόνια πριν. Δεν θεωρώ ότι είμαι ο Ευρωπαίος Ντέρικ Ρόουζ. Κάποιος έβαλε το όνομα του Ρόουζ σε ένα βίντεο με highlights και από εκεί μου... κόλλησε».

Για τον Στεφ Κάρι με τον οποίον ήταν μαζί στους Γουόριορς: «Είμαι τυχερός που συνεργάστηκα με τον Στεφ Κάρι και τον Κλέι Τόμπσον. Δεν ξέρω αν με επηρέασε, αλλά με έμαθε να δουλεύω σκληρά, όπως έκανε ο Στεφ. Οι επαναλήψεις που έκανε, χίλια, δύο χιλιάδες σουτ σε κάθε θέση. Αυτό που έμαθα είναι να δουλεύω σκληρά και να δίνω βάση στην επανάληψη».

Για την ανατροπή στο ντέρμπι: «Το πιστέψαμε. Τα πάντα μπορούν να συμβούν στο μπάσκετ. Αν πηγαίναμε στο 4ο δεκάλεπτο με ελπίδες, να είμαστε πίσω με 10 πόντους, τότε μπορούσαμε να το γυρίσουμε. Όταν παίζεις εκτός η πίεση είναι πάντα χαμηλότερη στο γηπεδούχο. Ο Ολυμπιακός είχε την πίεση του γηπεδούχου, μπορείς να νιώσεις κάτι σαν φόβο, σαν άγχος στον αντίπαλο, αυτό έγινε και αυτό κάναμε. Η άμυνά μας μπέρδεψε τον Ολυμπιακό. Στο τέλος κάναμε τα πάντα σωστά, βάλαμε ανοικτά και τυχερά σουτ».

Για την ατμόσφαιρα στα ντέρμπι Αστέρας-Παρτιζάν και Ολυμπιακός-Παναθηναϊκός: «Ήταν τρελό. Το έζησα για πρώτη φορά, αλλά ήταν τρελό. Δεν μπορώ να φανταστώ αν το γήπεδο θα ήταν γεμάτο ή αν υπήρχε στη μέση ένα τρόπαιο. Στη Σερβία ο κόσμος είναι πιο κοντά στο παρκέ, δεν υπάρχουν δίχτυα. Κατά τη διάρκεια του αγώνα, με τις κροτίδες που άκουγα και μετά στη φυσούνα, με κάνει να πιστεύω ότι είναι η πιο τρελή ατμόσφαιρα στην Ευρώπη, ίσως στον κόσμο»