Έφυγε ο Νίκος Παπαδόπουλος, ο ηγέτης της «χρυσής εποχής» του Εθνικού Αστέρα

Ο αθλητικός κόσμος και η Καισαριανή αποχαιρετούν έναν άνθρωπο που σημάδεψε ανεξίτηλα την ιστορία του Εθνικού Αστέρα. Ο Νίκος Παπαδόπουλος, ο μακροβιότερος και πιο εμβληματικός πρόεδρος του συλλόγου, έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 79 ετών, αφήνοντας πίσω του μια πορεία που άλλαξε την ταυτότητα και τη μοίρα της ομάδας. Για περισσότερα από είκοσι χρόνια υπηρέτησε τον Εθνικό Αστέρα με αφοσίωση, συνέπεια και πίστη, οδηγώντας τον από τις χαμηλές κατηγορίες μέχρι την κορυφή του ελληνικού ποδοσφαίρου.

Αναλαμβάνοντας την ομάδα το 1991, ο Παπαδόπουλος έβαλε τις βάσεις για μια άνοδο που έμοιαζε αδιανόητη για τα δεδομένα της εποχής. Στα μέσα της δεκαετίας του '90, ο Εθνικός Αστέρας πραγματοποίησε μια εντυπωσιακή πορεία με συνεχόμενες ανόδους: Από τη Δ' στη Γ' Εθνική το 1995-1996, από τη Γ' στη Β' το 1996?1997 και, τελικά, το ιστορικό άλμα στην Α' Εθνική την περίοδο 1997-1998. Ήταν μια διαδρομή που άλλαξε όχι μόνο την ομάδα, αλλά και ολόκληρη την ποδοσφαιρική ταυτότητα της Καισαριανής.

Η τετραετία 1998-2002 αποτέλεσε τη «χρυσή εποχή» του συλλόγου. Ο Εθνικός Αστέρας αγωνίστηκε για τέσσερις συνεχόμενες σεζόν στη μεγάλη κατηγορία, στο γήπεδο «Μιχάλης Κρητικόπουλος», γράφοντας τις πιο λαμπρές σελίδες της ιστορίας του. Ο Παπαδόπουλος δεν ήταν απλώς πρόεδρος· ήταν ο άνθρωπος που έδωσε υπόσταση στο όνειρο μιας γειτονιάς, που πίστεψε ότι ο Εθνικός Αστέρας μπορούσε να σταθεί απέναντι στους μεγάλους και να τους κοιτάξει στα μάτια.

Η αποχώρησή του από τα διοικητικά δρώμενα ξεκίνησε το 2010 και ολοκληρώθηκε το καλοκαίρι του 2011, όταν μεταβίβασε το πλειοψηφικό πακέτο των μετοχών. Παρέμεινε όμως πάντα συνδεδεμένος με τον σύλλογο, ως σημείο αναφοράς και ως άνθρωπος που ταύτισε το όνομά του με την αναγέννηση και την καταξίωση του Εθνικού Αστέρα.

Ο Νίκος Παπαδόπουλος αφήνει πίσω του μια παρακαταθήκη που δύσκολα θα επαναληφθεί. Για την Καισαριανή, για τον Εθνικό Αστέρα και για όσους έζησαν εκείνα τα χρόνια, θα παραμείνει ο πρόεδρος που έκανε το αδύνατο να μοιάζει αυτονόητο.