Ντίας: «Περιμένω να κερδίσω τη θέση μου»

Να κερδίσει την… μονομαχία με τον Ντίντακ Βιλά και να είναι αυτός ο βασικός αριστερός μπακ της ΑΕΚ είναι ο στόχος του Μανουέλ Ντίας. Μιλώντας σε ιστοσελίδα της πατρίδας του («referi.uy»), ο Ουρουγουανός ακραίος οπισθοφύλακας υποστήριξε δε πως ο Μοράις προσεγγίζει με διαφορετικό τρόπο τους παίκτες σε σχέση με τον Κετσπάγια, ενώ αναφέρθηκε και στο ελληνικό ποδόσφαιρο αλλά και την χώρα μας.

Αναλυτικά

Για την ελληνική γλώσσα: «Η γλώσσα είναι περίπλοκη και τα αγγλικά που δεν είναι και τόσο καλά. Έχουν και διαφορετικό αλφάβητο και είναι περίπλοκο να κινείσαι στους δρόμους. Όταν πηγαίνεις έξω για φαγητό, πρέπει να επιλέγεις τουριστικά μέρη για να έχουν μενού στα αγγλικά. Αλλά στο τέλος πάντα βρίσκεις τρόπο να συνεννοηθείς».

Για τον Πατίτο: «Κάνουμε σχεδόν τα πάντα μαζί. Δεν καταλαβαίνουμε τίποτα, αλλά ταυτόχρονα μπορούμε να μιλάμε χωρίς να μας καταλαβαίνει κανείς. Περνάμε καλά. Στην προπόνηση φυσικά έχουμε μεταφραστή».

Για την παρουσία του στην ΑΕΚ: «Μέχρι τώρα μπόρεσα να παίξω μόνο σε ένα παιχνίδι κυπέλλου (με την Κέρκυρα 4-0), γιατί κάτοχος της θέσης είναι ο Ισπανός Ντίντακ Βίλα, που έπαιξε στην Εσπανιόλ, τη Μίλαν και την Μπέτις και ήταν εδώ από πέρσι. Ήμουν αρκετές φορές στον πάγκο και περιμένω να κερδίσω τη θέση μου».

Για τον Μοράις: «Προπονητής μας είναι ο Πορτογάλος Ζοσέ Μοράις, ο οποίος ήταν βοηθός του Ζοσέ Μουρίνιο στην Πόρτο, την Τσέλσι, την Ίντερ και τη Ρεάλ Μαδρίτης. Έχει διαφορετικό τρόπο να προσεγγίζει τους παίκτες από αυτόν που είχε ο προηγούμενος προπονητής Τιμούρ Κετσπάγια».

Για το ελληνικό ποδόσφαιρο: «Το πρωτάθλημα είχε διακοπεί από ένα επεισόδιο βίας, στο οποίο έκαψαν το σπίτι του αρχιδιαιτητή. Στη διάρκεια ενός αγώνα με τον ΠΑΟΚ έπεσε μια φωτοβολίδα στο γήπεδο και πέρασε ανάμεσα σε αρκετούς παίκτες, ενώ όταν χάσαμε από τον Ολυμπιακό, κάποιοι οπαδοί ήρθαν να διαμαρτυρηθούν στον προπονητή. Δεν ήταν επιθετικοί με τους ποδοσφαιριστές».

Για τη ζωή στην Ελλάδα: «Πολλοί λένε ότι η Ελλάδα είναι η χειρότερη χώρα της Ευρώπης για να ζεις, όμως βλέπω μια οργανωμένη, καθαρή πόλη, στην οποία κάποιες φορές συναντάω κόσμο στον δρόμο που είναι πρόσφυγες και στην οποία μπορώ να αφήσω το αυτοκίνητο έξω με πράγματα μέσα. Δεν τίθεται καν θέμα σύγκρισης με την Ουρουγουάη».