Ο Αντσελότι νίκησε στις… αλλαγές τον Τσάβι, η ποιότητα Μπέλινγχαμ «φωνάζει»

Είδα το ισπανικό ντέρμπι μετά από καιρό. Τουλάχιστον πέντε χρόνια δεν είχα παρακολουθήσει ολόκληρο ματς και ομολογώ, πως το επίπεδο το περίμενα καλύτερο, αλλά το να γράφουν οι Ισπανοί αρθρογράφοι πως έχει κατέβει όλο το επίπεδο στη La Liga, επιτρέψτε μου να μη το συμμεριστώ. Πρόκειται για άκρατο πεσιμισμό! Ναι, το ματς αυτό δεν είχε σύγκριση με τις ματσάρες που απολαύσαμε με Μέσι, Τσάβι, Ινιέστα, Μπουσκέτς, Πουγιόλ από τη μία, και Ρονάλντο, Μπενζεμά, Ράμος, και Κρόος - Μόντριτς νεότερους από την άλλη, ωστόσο, μια στιγμή: μην είμαστε και μηδενιστές!

Γράφει ο Χρήστος Σωτηρακόπουλος

Η σύγκριση είναι κακό πράγμα. Δεν σου επιτρέπει μερικές φορές να βγάλεις το συναισθηματικό φίλτρο εκτός κουβέντας και να δεις τι ακριβώς βρίσκεται μπροστά σου. Ναι, οι ομάδες δεν έχουν σχέση με την εποχή, που και η μία και η άλλη, για περίπου 10 χρόνια, κυριάρχησαν σε εσωτερικό επίπεδο και εναλλάξ, και σε διεθνές.

Ο Τσάβι είναι έξυπνος ως προπονητής και γνωρίζει πως είναι ανώτερη η Ρεάλ στις θέσεις από την μέση και μπροστά. Έτσι, προτίμησε να βαλει μέσα πολλή τακτική. Σκάκι! Τόσο πολύ που καταντά σχολή Ζοσέ Μουρίνιο αυτό. Ή και Ράφα Μπενίτεθ. Έως ένα σημείο λειτούργησε. Διαβάστε αναλυτικά το άρθρο του Χρήστου Σωτηρακόπουλου