Αν ένα παιχνίδι μοιάζει πριν τη σέντρα με έναν λευκό καμβά, τότε ο Ολυμπιακός τον ξεκίνησε με μια μουτζούρα και όταν τον ολοκλήρωσε έμοιαζε με ένα έργο τέχνης.

Κάπως έτσι μπορεί να αποτυπωθεί η βραδιά στο 6-2 απέναντι στον Ηρακλή. Ένα παιχνίδι που ξεκίνησε με τρόπο κάθε άλλο παρά ιδανικό, με τους Θεσσαλονικείς να βρίσκουν δύο φορές τον δρόμο προς τα δίχτυα και να βάζουν δύσκολα στους «ερυθρόλευκους», αλλά κατέληξε σε μια ποδοσφαιρική παράσταση, γεμάτη χρώμα, φαντασία και δημιουργία. Ο Ολυμπιακός δεν έσβησε απλώς την αρχική μουτζούρα. Πήρε το πινέλο στα χέρια του και άρχισε να ζωγραφίζει.

Τα δύο γκολ του Ηρακλή στο πρώτο ημίχρονο αποτελούν, δίχως αμφιβολία, το σημείο που απαιτεί τη μεγαλύτερη προσοχή. Σε μια περίοδο όπου οι τραυματισμοί έχουν περιορίσει τις επιλογές και έχουν δημιουργήσει επιπλέον απαιτήσεις, η ανασταλτική λειτουργία δεν πρέπει να προσφέρει την ευκαιρία στον αντίπαλο να κάνει ένα… μπασκετικό 2/2. Το καμπανάκι χτύπησε και ο προπονητής του δεδομένα το άκουσε. Όχι τόσο για τα γκολ που δέχτηκε, αλλά για τον τρόπο με τον οποίο ήρθαν. Στο ποδόσφαιρο, όμως, η αντίδραση είναι εξίσου σημαντική με το λάθος. Και η αντίδραση του Ολυμπιακού ήταν εντυπωσιακή, κάτι το οποίο ζήτησε στο ημίχρονο στα αποδυτήρια ο Ιμανόλ Αλγουαθίλ και είδε να γίνεται πράξη.

Οι Πειραιώτες έβγαλαν συσπείρωση, πείσμα και αποφασιστικότητα, μετατρέποντας την αναστάτωση σε ορμή. Δεν επέτρεψαν στο παιχνίδι να τους παρασύρει, αλλά το πήραν στα χέρια τους, με την επιθετική τους λειτουργία να ξεδιπλώνει όσα μπορεί να προσφέρει αυτό το σύνολο. Τα γκολ δεν ήρθαν απλώς ως αποτέλεσμα υπεροχής, αλλά με τρόπους που έδωσαν ξεχωριστή ομορφιά στο βράδυ.

Μια «φωτοβολίδα» του Σιπιόνι, ένα ανάποδο-ψαλίδι του Σίλβα, ένα γλυκό πλασέ του Μπέιλι, ένα βολ-πλανέ του Μουαντιλματζί, μια κεφαλιά-ψαράκι του Γκονζάλες. Πέντε στα έξι, το ένα πιο υπέροχο από το άλλο και ένα πέναλτι που μπήκε με τη δεύτερη, το οποίο σωστά επαναλήφθηκε καθώς ο Τσάκλα πατούσε μέσα στο ημικύκλιο της περιοχής και ήταν αυτός που απομάκρυνε την μπάλα από την επέμβαση του Αθανασιάδη.

Ο Μπέιλι ήταν μια από τις πιο όμορφες πινελιές στον πίνακα. Με την ποιότητα, την προσωπικότητα και τα χαρακτηριστικά του, έδειξε ορισμένα από τα στοιχεία που γνωρίζουμε πως διαθέτει και μπορεί να προσφέρει. Παιχνίδι με το παιχνίδι, όπου θα αποκτά ρυθμό, θα γίνεται και καλύτερος.

Ο Σιπιόνι, επίσης, έδειξε πως θα διεκδικήσει τον χώρο και τον χρόνο του. Υπήρξαν και ατέλειες, όμως η συνολική του παρουσία έδειξε έναν ποδοσφαιριστή που δεν αντιμετωπίζει την ευκαιρία ως απλή συμμετοχή, αλλά ως δυνατότητα να δηλώσει παρόντας.

Και εκεί βρίσκεται ίσως ένα από τα σημαντικότερα στοιχεία της βραδιάς: η επιθετική πολυφωνία. Δύο φορ που σκοράρουν, ο Ζότα και ο Φορτούνης να είναι… μέσα σε όλα, με την απαράμιλλη ποιότητα του ρόστερ να δίνει… διαφορετικές αποχρώσεις. Άλλος μπορεί να τελειώσει τη φάση, άλλος να δημιουργήσει, άλλος να ανοίξει χώρους και να γίνει ο κρίκος που θα ξεκλειδώσει την άμυνα. Η ποικιλία είναι πλούτος και το 6-2 την ανέδειξε με τον πιο εμφατικό τρόπο.

Η αρχική μουτζούρα, λοιπόν, μπορεί να μην εξαφανίζεται πλήρως από τον πίνακα, ωστόσο μένει εκεί ως υπενθύμιση πως ακόμη και τα έργα τέχνης καμιά φορά χρήζουν διόρθωσης. Όμως το τελικό αποτέλεσμα ήταν μια εικόνα που ο Ολυμπιακός μπορεί να κρατήσει, να εξελίξει και να χρησιμοποιήσει ως οδηγό για τη συνέχεια!

ON DEMAND: Όλα τα ρεπορτάζ στο επίσημο κανάλι του bwinΣΠΟΡ FM στο youtube