· Μετά τα τέσσερα πρώτα επίσημα παιχνίδια του Ολυμπιακού το πλέον ευδιάκριτο απ΄ όλα είναι ένα: Η ομάδα του Μεντιλίμπαρ έχει μέσο όρο λιγότερο από ένα γκολ ανά ματς.

· Ο απολογισμός είναι πολύ δυσάρεστος, εξ ου άλλωστε κι ο αποκλεισμός από το Τσάμπιονς Λιγκ (0-0 κι 1-2 με τη ΝΕΚ), όπως και οι πολύ αγχωτικές νίκες (1-0 κι οι δυο) στο ξεκίνημα του πρωταθλήματος επί του Ατρόμητου και του Αστέρα.

· Πώς, όμως, να σκοράρει ο Ολυμπιακός παραπάνω σε τέτοια κατάσταση που βρίσκεται ο Ελ Κααμπί; Στη ρεβάνς της Ολλανδίας μας είχε δώσει πραγματικά ελπίδες, όχι απλά γιατί είχε σκοράρει το μοναδικό γκολ, αλλά γιατί είχε βγάλει μία εικόνα που μας θύμιζε τον κανονικό Ελ Κααμπί. Με τη συνέχεια, όμως, να μην έχει καμία σχέση. Ίσως γιατί ήταν τέτοια η σπουδαιότητα του παιχνιδιού, που είχε δώσει ό,τι είχε και δεν είχε.

· Στις δύο πρώτες αγωνιστικές του πρωταθλήματος ο Μαροκινός είχε ένα ρεσιτάλ αστοχίας. Κι όταν κάτι δεν πάει καλά, ξέρουμε πόσο εύκολο είναι να στραβώσει εντελώς το πράγμα. Η αλήθεια είναι ότι για παράδειγμα το ψαλιδάκι του με τον Ατρόμητο ήταν εξαιρετικό, αλλά το έβγαλε ο Χουτεσιώτης. Όπως κι ότι το άλμα του ήταν εκπληκτικό χθες στην κεφαλιά του στο οριζόντιο δοκάρι.

· Υπάρχει κι η ατυχία στο ποδόσφαιρο, αλλά ας είμαστε ρεαλιστές, δεν είναι πρωτίστως θέμα τύχης που σκοράρει σπάνια ο Ελ Κααμπί εδώ και πάρα πολύ καιρό.



· Τον βλέπουμε κάθε φορά που βρίσκεται απέναντι από τον αντίπαλο γκολκίπερ να έχει τις χειρότερες επιλογές, πλασάροντας πάνω τους, όπως ακριβώς συνέβη χθες με τον Παπαδόπουλο. Τον βλέπουμε να εκτελεί με το κεφάλι φάτσα με τον τερματοφύλακα και ούτε από εκεί να μπορεί να στείλει την μπάλα στα δίκτυα, με τον Χουτεσιώτη και τον Παπαδόπουλο ξανά να τον κερδίζουν στις μονομαχίες.

· Γενικότερα δεν είναι η εικόνα αυτή για βασικό φορ του Ολυμπιακού, με εξαίρεση ότι όντως μπαίνει φοβερά στις φάσεις. Κι η αστοχία του τον επηρεάζει γενικότερα, του δημιουργεί εκνευρισμό και άγχος, με συνέπεια να τον βλέπουμε να βγαίνει εύκολα σε θέσεις οφσάϊντ, να χάνει εύκολα κοντρόλ, τον κόβουν εύκολα, να κάνει κακές πάσες. Δεν είναι στα καλά του κι αυτό φαίνεται σχεδόν σε κάθε του κίνηση-κάποια στιγμή τον έβγαλε μπροστά ο Ζότα και δεν μπόρεσε να κάνει ένα απλό σπριντάκι.

· Δεν ξέρω αν όλα αυτό έχει να κάνει με την καταπόνηση του από το Κόπα Άφρικα και το Παγκόσμιο Κύπελλο, αλλά εγώ στη θέση του δεν θα πήγαινα στην Εθνική και θα καθόμουν να δουλέψω στη διάρκεια των τριών εβδομάδων της διακοπής του πρωταθλήματος για να βελτιώσω την εικόνα μου. Και που πήγε στο Μουντιάλ, άλλωστε, τον έβαλε σε μισό ματς ο προπονητής.



· Τέλος πάντων, μακάρι να ξαναβρεί τον εαυτό του ο Αγιούμπ γιατί αλλιώς ο Ολυμπιακός θα έχει και φέτος τεράστιο πρόβλημα, όπως είχε στο β΄ μισό της περασμένης σεζόν. Εκτός κι αν ο Γκονζάλες προσαρμοστεί πολύ γρήγορα και δώσει αυτός λύσεις. Χθες είδαμε τον Μεξικάνο για πρώτη φορά και μας άρεσε σίγουρα ότι μύριζε τις φάσεις και ότι «μπήκε» στο παιχνίδι γρήγορα.

· Δεν μας άρεσαν τα τρία τελειώματα του, ένα σουτ έξω από την περιοχή στο οποίο γλίστρησε και δεν βρήκε καλά την μπάλα και το άστοχο πλασέ από πολύ κοντά (άσχετα αν ήταν οφσάιντ, ενώ ήταν κι αυτός άτυχος στη φάση του δικού του δοκαριού, αν και νομίζω ότι ήταν ευκαιρία την οποία έπρεπε να κάνει γκολ, με τον έμπειρο Φρόϊλερ να δείχνει την ποιότητα του και να του δίνει πάσα πάρε βάλε.

· Εντάξει, πρώτη φορά μετά από το υπερατλαντικό ταξίδι, με λίγες προπονήσεις στη νέα ομάδα του, λογικό να έχει και ένα άγχος ο Γκονζάλες. Απλά, αν μετρήσεις τις χαμένες ευκαιρίες που είχαν οι δύο φορ του Ολυμπιακού χθες, θα δεις ότι είναι υπερβολικά πολλές. Στο ματς Κυπέλλου μεσοβδόμαδα θα τον δούμε περισσότερο τον νεαρό στράικερ, από τον οποίο περιμένει πολλά όλος ο οργανισμός.

· Τέλος, να προσέξουμε κάτι για το μέλλον: όταν ο Μεντιλίμπαρ τους έβαλε να παίξουν για λίγο μαζί και τους δύο στην ενδεκάδα, ο Γκονζάλες ήταν ο φορ κι ο Ελ Κααμπί λίγο πίσω του.

ON DEMAND: Όλα τα ρεπορτάζ στο επίσημο κανάλι του bwinΣΠΟΡ FM στο youtube