Δικαστικό θρίλερ σε βάθος μηνών περιμέναμε, εξωδικαστική συμφωνία προέκυψε και κάπως έτσι ένα μεσημέρι του Σεπτεμβρίου ολοκληρώθηκε ένα σίριαλ που μας κράτησε απασχολημένους όλο το καλοκαίρι. Ο Ολυμπιακός χώρισε και τυπικά τους δρόμους του με τον Τόμας Γουόκαπ που θα συνεχίσει την καριέρα του στην Ντουμπάι BC, σε μια εξέλιξη που βρίσκει άπαντες ικανοποιημένους. Αλλά ίσως όχι και άπαντες κερδισμένους…
Πλουσιότερος αλλά… χαμένος
Ο Τόμας Γουόκαπ θα μπορούσε να πει κανείς πως είναι ο πλέον κερδισμένος της υπόθεσης, καθώς πέτυχε αυτό που ήθελε: να βρει στη Δύση της καριέρας του ένα τριετές συμβόλαιο με συνολικές απολαβές 8,3 εκατ. ευρώ, σχεδόν διπλάσιες από όσες είχε στα δέκα πρώτα χρόνια της επαγγελματικής του καριέρας. Παράλληλα, πηγαίνει σε μια ομάδα όπου προορίζεται να έχει μεγαλύτερο ρόλο από αυτόν που θα είχε μένοντας στον Ολυμπιακό μετά τις προσθήκες των Μοντέρο και ΜακΙντάιρ, αλλά παράλληλα και ένα πρότζεκτ που αμιγώς αγωνιστικά δικαιούται να έχει φιλοδοξίες ακόμη και για Final 4.
Όλα όμως έγιναν με ένα τίμημα, που στην προκειμένη περίπτωση είναι βαρύ για τον ίδιο και η ευθύνη είναι όλη δική του για τον χειρισμό της υπόθεσης. Ο Τεξανός που υπό άλλες συνθήκες θα μπορούσε να μείνει στη συλλογική μνήμη των φίλων του Ολυμπιακού ως ένας από τους παίκτες με τη μεγαλύτερη προσφορά, καθώς για μια πενταετία έδωσε περισσότερα από όσο θα περίμενε κανείς βάσει του ταλέντου του, αποχωρεί στη συνείδηση του κόσμου ως αγνώμων ή και προδότης. Μια… γύρα στα social media, παρά τη διάθεση συμφιλίωσης που έδειξε η ΚΑΕ με την ανακοίνωσή της, θα σας πείσει πως οι φίλοι του Ολυμπιακού στην συντριπτική τους πλειονότητα δεν συγχωρούν τον «Θωμά». Και ακόμη και αν ο χρόνος, που είναι ο καλύτερος γιατρός, καταλαγιάσει τα αρνητικά τους συναισθήματα, δεν θα ξεχάσουν εύκολα τη στάση και χειρισμούς του παίκτη.
Θα πει κανείς πως με 8,3 εκατ. ευρώ στην τράπεζα μέχρι τα 37 του ο Γουόκαπ δεν θα σκοτιστεί και τόσο, αλλά δεν είναι πραγματικά έτσι. Ο ίδιος αναγνωρίζει πως ο Ολυμπιακός έφτιαξε την καριέρα του και τη ζωή του, δέθηκε με την ομάδα και τον κόσμο της, αγάπησε την Ελλάδα αγοράζοντας μάλιστα και σπίτι, έβαλε πλάτη σε δύσκολες εποχές παίζοντας ακόμη και τραυματίας και σίγουρα μέσα του δεν θα νιώθει καλά για τον τρόπο που αποχώρησε. Όμως για αυτό δεν έχει να κατηγορεί κανέναν πέρα από τον εαυτό του. Αν οι χειρισμοί του ήταν πιο έξυπνοι και διπλωματικοί, θα κέρδιζε όχι μόνο ένα συμβόλαιο ζωής, αλλά και το παντοτινό χειροκρότημα της ερυθρόλευκης κερκίδας, όπως έκανε λόγου χάρη ο Άλεκ Πίτερς, που και αυτός επέλεξε ένα μεγαλύτερο συμβόλαιο και έναν μεγαλύτερο ρόλο μακριά από την σκιά του Σάσα Βεζένκοφ, αλλά χωρίς να εκβιάζει καταστάσεις.
Μπορούσε και… φθηνότερα η Ντουμπάι BC
Η Ντουμπάι BC αμιγώς αγωνιστικά πρόσθεσε έναν παίκτη που ήθελε πολύ ο Τσάβι Πασκουάλ για να δώσει μεγαλύτερη ισορροπία στη γραμμή των γκαρντ του. Από την άποψη αυτή είναι σαφέστατα κερδισμένη με την κατάληξη της υπόθεσης Γουόκαπ. Ωστόσο αμιγώς… λογιστικά δεν μπορεί κανείς να πει ότι δικαιώθηκαν οι χειρισμοί της. Βάζοντας μπροστά τον παίκτη και βγάζοντας την ουρά τους απέξω όταν αντιλήφθηκαν πως θα έχει μπελάδες, οι Άραβες τελικά πλήρωσαν υπεραξία για έναν παίκτη που είναι αναμφίβολα καλός και χρήσιμος αλλά όχι στα ποσά που τελικά δαπανήθηκαν.
Η Ντουμπάι BC, κατά την προσφιλή συνήθεια των ομάδων του αραβικού κόσμου ακόμη και στο ποδόσφαιρο, πλεύρισε τον Γουόκαπ, του πήρε τα μυαλά με μια μυθική πρόταση που δεν περίμενε ποτέ πως θα βρει σε αυτή την ηλικία, αλλά οι πρώτες της προτάσεις στον Ολυμπιακό ήταν… αστείες για έναν παίκτη που στο τέλος της ημέρας ήταν βασικός στους πρωταθλητές Ευρώπης. Όταν αντιλήφθηκε πως η υπόθεση θα τραβήξει αν οδηγηθεί στα δικαστήρια και θα έχει απρόβλεπτη κατάληξη, αλλά και υπό τον φόβο να υποθηκεύσει την προσπάθειά της να γίνει franchise στην Ευρωλίγκα κινούμενη υπογείως και ερχόμενη σε ρήξη με έναν βασικό μέτοχο της διοργάνωσης όπως τον Ολυμπιακό, η ομάδα από τα Εμιράτα αναδιπλώθηκε. Και τελικά κατέληξε να δώσει πάνω από 10 εκατ. ευρώ για να πάρει έναν χρήσιμο μεν παίκτη αλλά ρολίστα που έχει περάσει τα χρόνια του prime του. Κοινή αίσθηση είναι πως η δουλειά θα μπορούσε να γίνει πριν φτάσουμε στον προθάλαμο των δικαστηρίων με ένα ποσό 1,5 με 2 εκατ. ευρώ αποζημίωσης στον Ολυμπιακό. Αλλά πάλι, για τους Άραβες αυτά τα ποσά είναι peanuts.
Κερδισμένος ηθικά, οικονομικά και… θα δούμε αγωνιστικά
Ο Ολυμπιακός μετά το αρχικό στάδιο του εκνευρισμού και διάθεσης να κυνηγήσει την υπόθεση… μέχρι τέλους, όταν ο Γουόκαπ έκανε καταγγελία του συμβολαίου του, επέλεξε τελικά να γίνει πιο διαλλακτικός και σκεπτόμενος «ωμά», ρεαλιστικά και αμιγώς επιχειρηματικά, αποφάσισε να πάρει το πακέτο των 2,3 εκατ. ευρώ και να μην μπλέξει στα δικαστήρια.
Ηθικά βγήκε κερδισμένος, καθώς είναι προφανές πως η Ντουμπάι BC αναγκάστηκε να πληρώσει αδρά γιατί δεν διέβλεπε πιθανότητα δικαίωσης και άμεση κατάληξη στην υπόθεση. Αν η υπόθεση «σερνόταν» για καιρό και κατέληγε στα δικαστήρια ή ακόμη και στην FIBA (που δεν έχει και τις καλύτερες σχέσεις με την Ευρωλίγκα), θα διακινδύνευε όχι μόνο να μην αποζημιωθεί τόσο καλά, αλλά και να έβγαινε μία απόφαση που θα δημιουργούσε δεδικασμένο «αποδυναμώνοντας» κάθε κλειστό συμβόλαιο στην Ευρωλίγκα και ανοίγοντας τον δρόμο για νέους… Γουόκαπ.
Και σε οικονομικό επίπεδο, ασφαλώς ο Ολυμπιακός είναι ωφελημένος. Βάζει στα ταμεία του 2,3 εκατ. ευρώ για έναν παίκτη που στα 34 δεν φαινόταν ούτε κατά διάνοια πως θα μπορούσε να έχει τέτοια μεταπωλητική αξία, ενώ γλιτώνει και τα περίπου 1,15 εκατ. ευρώ που προβλέπονταν στο φετινό του συμβόλαιο. Κοινώς, βγαίνει κερδισμένος κατά περίπου 3,5 εκατ. ευρώ, τη στιγμή που… ολόκληρος Μοντέρο στοίχισε 500 χιλ. ευρώ για το buy out και 2,5 εκατ. ευρώ για τον πρώτο χρόνο συμβολαίου.
Το αγωνιστικό κομμάτι είναι μια άλλη συζήτηση. Η μεγαλύτερη απώλεια του Ολυμπιακού έχει να κάνει με το διαβατήριο, σε μια εξέλιξη που έρχεται σε συνδυασμό με το θολό μέλλον του Ντόρσεϊ από το επόμενο καλοκαίρι και μετά, την επικείμενη αποχώρηση του Λαρεντζάκη και με τον Παπανικολάου λογικά μνα αποσύρεται το καλοκαίρι του 2028.
Προφανώς και ο Ολυμπιακός χάνει έναν παίκτη που ήταν, με τις αρετές και τις αδυναμίες του, βασικός για μια πενταετία και ένας από τους πυλώνες του Γιώργου Μπαρτζώκα. Ο Τεξανός παρέμενε στο πλάνο και για τη σεζόν 2026/27, αλλά όχι με τον ρόλο της προηγούμενης πενταετίας, μετά τον ερχομό Μοντέρο και ΜακΙντάιρ. Η ικανότητά του στην προσωπική άμυνα ίσως λείψει, αφού μένει να φανεί αν ο ΜακΙντάιρ (που προορίζεται για τον ρόλο αυτό) μπορεί να ανταποκριθεί σε έναν ρόλο «εξολοθρευτή» που δεν είχε ποτέ στην καριέρα του.
Η αποχώρηση του Γουόκαπ ίσως να είναι και ένα τέλος εποχής για τον Ολυμπιακό. Χάνει έναν πολύ καλό παίκτη ομάδας, έναν εξαιρετικό αμυντικό σε προσωπικό μαρκάρισμα ή και άμυνα αλλαγών, έναν γκαρντ χωρίς απαιτήσεις να παίρνει πολλά σουτ και όλα αυτά σε συσκευασία… Έλληνα. Την ίδια ώρα όμως πλέον θα μπορεί να υπηρετήσει καλύτερα το pace and space του Μπαρτζώκα, παίζοντας με γκαρντ που απειλούν πολύ περισσότερο το καλάθι και δεν τους προκαλούν οι αντίπαλες άμυνες να σουτάρουν από μακριά, βάζοντας πολύ περισσότερο ατομικό ταλέντο και απρόβλεπτο στοιχείο στο οπλοστάσιο της περιφέρειας.
Ο χρόνος θα δείξει αν και πόσο θα στοιχίσει στον Ολυμπιακό η αποχώρηση του Γουόκαπ. Για την ώρα, ο μόνος σίγουρα χαμένος από τον τρόπο που χώρισαν οι δρόμοι τους είναι ο Τεξανός σε επίπεδο υστεροφημίας.
_124823.jpg?w=350&f=bicubic&um=VerySharp)
