Λεπτομέρειες που κάνουν τη διαφορά…

Σκληρό μάθημα αποδείχτηκε το πρώτο παιχνίδι του Ολυμπιακού με τη Λεβερκούζεν στο «Γ. Καραϊσκάκης» για τα νοκ-άουτ του Champions League. Οι «ερυθρόλευκοι» προσπάθησαν να φέρουν το παιχνίδι στα μέτρα τους, το κατάφεραν, αλλά τελικά πληγώθηκαν από δύο λανθασμένες αποφάσεις και ισάριθμες κακές αντιδράσεις. Στοιχεία που στο κορυφαίο επίπεδο και απέναντι σε μια εξαιρετική ομάδα, καλώς ή κακώς, θα τα πληρώσεις. Αποτέλεσμα αυτού, η ρεβάνς σε ένα πενθήμερο στη Γερμανία να μοιάζει σαν ένα πολύ υψηλό βουνό που πρέπει να ανέβει το σύνολο του Χοσέ Λουίς Μεντιλίμπαρ.

Το παιχνίδι ουσιαστικά κρίθηκε σε τρία λεπτά, όπου ο Ολυμπιακός κατάφερε για ακόμη ένα παιχνίδι να δεχτεί δύο γκολ μέσα σε μικρό χρονικό διάστημα. Είναι ένα… χούι των Πειραιωτών στη φετινή σεζόν: όταν μένουν πίσω στο σκορ, χάνουν πλήρως τη συγκέντρωσή τους. Σε αυτό συνέβαλε και το γεγονός πως στις δύο αυτές φάσεις υπήρξαν λανθασμένες αποφάσεις και ισάριθμες κακές αντιδράσεις. Τα λάθη των Ταρέμι και Ποντένσε, τα οποία δεν επιτρέπονται για την ποιότητα και την εμπειρία τους. Οι αντιδράσεις του Μπιανκόν, ο οποίος στην πρώτη κοίταζε την μπάλα και ο Σικ με ένα κοντρόλ πήρε πλεονέκτημα, ενώ στη δεύτερη χάνει τον παίκτη του στη στατική φάση. Αυτές οι λεπτομέρειες στο συγκεκριμένο επίπεδο αρκούν για να κάνουν τη διαφορά και να φέρουν το 2-0 για τους φιλοξενούμενους.

Ο αγώνας είχε μια ξεκάθαρη εικόνα, η οποία έκανε μπαμ σε όλη τη διάρκειά του. Όσο ο Ολυμπιακός κρατούσε την μπάλα στα πόδια του, την κυκλοφορούσε και ήταν μετρημένος σε όσα έκανε στο χορτάρι, δεν απειλούνταν. Η Λεβερκούζεν δεν είναι ομάδα που πρεσάρει, αλλά ένα σύνολο καλά οργανωμένο, που προσπαθεί να κλέψει μπάλες και με άμεσο transition να χτυπήσει στους ανοιχτούς χώρους. Όταν οι Πειραιώτες επιχείρησαν να πρεσάρουν ή να παίξουν άμεσα και έκαναν λάθος στις μεταβιβάσεις τους, ήταν… μπόσικοι και οι εξαιρετικοί Γερμανοί έβγαζαν φάσεις. Ο Τζολάκης ήταν ξανά καθοριστικός για ένα ημίχρονο, αλλά ο Ολυμπιακός χαλούσε ό,τι έφτιαχνε μπροστά και είχε και γκίνια. Τόσο στη φάση του γκολ, όπου η μπάλα έγλυψε την πλάτη του Ταρέμι στην κεφαλιά του Ελ Κααμπί και το γκολ του Μαροκινού δεν μέτρησε, όσο και στη σφοδρή σύγκρουση ανάμεσα στα δύο στόπερ του, που είχε ως αποτέλεσμα ο Ολυμπιακός να στερηθεί στο δεύτερο μέρος τον Πιρόλα και μετά να δούμε άλλη ιστορία.

Ο Ολυμπιακός δεν στερούνταν αθλητικότητας, δημιουργικότητας ή πλάνου, αλλά σωστών επιλογών στο τελευταίο τρίτο και τοποθετήσεων στις φάσεις που ο αντίπαλος έκανε επίθεση. Η διάταξη με τα δύο φορ δεν μπορεί κανείς να πει πως ήταν άσχημη, αλλά το παιχνίδι, όπως πήγαινε, φαινόταν πως ήθελε άμεσα παρέμβαση από τον προπονητή, περνώντας τον Τσικίνιο αντί του Ταρέμι ώστε η ομάδα να προσπαθήσει να καλύψει την αριθμητική ανισορροπία που προέκυπτε λόγω της εξαιρετικής κυκλοφορίας και μετάβασης των Γερμανών.

Το άσχημο για τους Πειραιώτες ήταν πως το 1-0 ήρθε σε σημείο όπου πατούσαν σαφώς καλύτερα και ήταν πιο απειλητικοί. Όταν ήρθε και το δεύτερο τέρμα, η Λεβερκούζεν μείωσε υπερβολικά τις αποστάσεις στις γραμμές της, έπαιξε στο δικό της μισό και «κλείδωσε» το 2-0, παίρνοντας ένα τεράστιο προβάδισμα πρόκρισης. Αν είναι τελειωμένη η δουλειά; Όχι ακόμη, αλλά σίγουρα οι πιθανότητες του Ολυμπιακού είναι μικρές. Έχει να ανέβει ένα βουνό στη BAYArena, όπου θα πρέπει να κυνηγήσει όσα μπορεί. Να το πάει μεθοδικά, με τον δικό του τρόπο και όπου βγει. Άλλωστε, κοντράρεται με μια καλοδουλεμένη ομάδα, η οποία όμως έχει τις αδυναμίες της και μπορεί το σύνολο του Μεντιλίμπαρ να τις εμφανίσει.