Πάντερ: «Μου… μύριζαν όλα στο Λαύριο-Εξαιρετική η συνεργασία με Σάκοτα στην ΑΕΚ-Ευγνώμων σε Μπλατ»

Μετά από δέκα χρόνια στην Ευρώπη, ο Κέβιν Πάντερ πλέον νιώθει… δικός μας. Αλλά δεν ήταν πάντα έτσι, καθώς όπως αποκαλύπτει σε συνέντευξή του στην Mozzart Sport, το πρώτο διάστημα στο Λαύριο ήταν δύσκολη η προσαρμογή του. Πάντως ο Αμερικανός σούτινγκ γκαρντ δηλώνει ευγνώμων στην ΑΕΚ και τον Ντράγκαν Σάκοτα που τον σύστησαν στη μεγάλη σκηνή, αλλά και στον Ντέιβιντ Μπλατ, που του έδωσε την πρώτη ευκαιρία στην Ευρωλίγκα, με τον Ολυμπιακό. Αναλυτικά, ο ηγέτης της Μπαρτσελόνα μίλησε για:

-το πώς ήρθε στην Ευρώπη: «Πέρασαν δέκα χρόνια από τότε που ήρθα πρώτη φορά στην Ευρώπη, έχω ωριμάσει ως άνθρωπος στην Ευρώπη. Έχω βιώσει τόσα πολλά συναισθήματα. Θυμάμαι εκείνη τη στιγμή που πήγα στην Ευρώπη το 2016. Εκείνο το πρώτο καλοκαίρι στην Ελλάδα. Όλα περνούσαν από το μυαλό μου, αλλά θυμάμαι ένα συναίσθημα που συνοψίζεται στο ‘Είναι αδύνατο να μου συμβαίνει αυτό. Δεν μπορεί να είναι η ζωή μου’. Δεν λέω ότι ήταν φρικτό, αλλά... Ήθελα να είμαι στο NBA. Περίμενα να παίξω, δεν πήγα εκεί μόνο και μόνο επειδή έσπασα το πόδι μου. Κυριολεκτικά έβγαλα το διαβατήριό μου για πρώτη φορά στη ζωή μου. Δεν ήξερα τίποτα για το πρωτάθλημα εκεί. Απλώς μίλησα με τον προπονητή και αυτό είναι όλο».

-την εμπειρία στο Λαύριο: «Ήταν απαίσια. Δεν μου άρεσε. Όλα μύριζαν περίεργα, το ξενοδοχείο ήταν άσχημο. Μικρό κρεβάτι. Δεν μπορούσα να φορτίσω το τηλέφωνό μου επειδή η πρίζα δεν ήταν η ίδια, και κανείς δεν μου το είπε αυτό. Δεν ήξερα τίποτα. Απλώς έμαθα τα πάντα στην πορεία. Το τηλέφωνό μου δεν λειτουργούσε όταν προσγειώθηκα, φρίκη. Μετά η διαφορά ώρας, ήθελα να ζήσω με αμερικανική ώρα πάση θυσία. Δεν συνέβη τίποτα πολύ σημαντικό, αλλά απλώς πολλά μικρά πράγματα που με ενοχλούσαν, αλλά για να είμαι ειλικρινής, όλα αυτά ήταν μέρος της άγνοιάς μου για τον πολιτισμό και τη ζωή στην Ελλάδα. Φυσικά, αυτό άλλαξε χρόνια αργότερα, όλη μου η αντίληψη για τη ζωή στην Ευρώπη άλλαξε, αλλά αργότερα... Αυτά τα πρώτα χρόνια ήταν πραγματικά δύσκολο να τα συνηθίσω».

-την προσαρμογή του στο μπάσκετ στην Ευρώπη: «Ήρθα και νόμιζα ότι θα κυριαρχούσα, απλώς δώσε μου την μπάλα και αυτό είναι όλο. Σουτάρω και σκοράρω πόντους. Δεν ήταν έτσι. Στην Ευρώπη, όταν παίρνεις την μπάλα, οι άμυνες στενεύουν αμέσως, πρέπει να ψάξεις για μια πάσα 45 μοιρών, όταν ήρθα για πρώτη φορά στην Ευρώπη, δεν ήξερα τι ήταν αυτή η πάσα και πώς να την κάνω. Ήθελα απλώς να σουτάρω. Αυτά τα μικρά πράγματα ήταν το κλειδί, έβλεπα μόνο το καλάθι. Και πάλι, η άγνοιά μου. Δεν πάει έτσι και είναι πολύ δύσκολο. Προπονούμουν σκληρά όμως. Δεν ήταν εύκολο, αλλά ήταν μια αρχή».

-τη μεταγραφή στην Αντβέρπ: «Ήταν κάτι καλό, στην πραγματικότητα μια ανακούφιση. Δεν λέω ότι το Λαύριο ήταν κακό, έμαθα πολλά, αλλά ήταν καλό που άλλαξα περιβάλλον. Το Βέλγιο ήταν εντελώς διαφορετικό, διαφορετικό στυλ, νέοι παίκτες. Μετά πήγα στην Πολωνία και θυμάμαι ότι τηλεφώνησα στον ατζέντη και τον ρώτησα: ‘Γιατί να πάω στην Πολωνία, δεν είναι η Ελλάδα καλύτερη από την Πολωνία;’ Μου εξήγησε ότι ήταν επίσης μια καλή απόφαση επειδή ήμουν σε μια μικρή πόλη, δεν υπάρχει τίποτα και μετά είπα στον εαυτό μου - πρέπει να επικεντρωθείς στο NBA, πώς να επιστρέψεις».

-τη μεταγραφή στην ΑΕΚ: «Η ΑΕΚ και ο Ντράγκαν Σάκοτα εμφανίστηκαν όταν έπαιζα στην Πολωνία (Ρόζα Ράντομ). Πιστεύω ότι πολλοί άνθρωποι στην Ευρώπη με είδαν για πρώτη φορά. Ήξερα ότι ερχόμουν σε έναν μεγαλύτερο σύλλογο επειδή έπαιξα εναντίον τους όταν ήμουν στο Λαύριο. Συνειδητοποίησα ότι έκανα ένα βήμα μπροστά. Τότε παίξαμε στο γήπεδο όπου παίζει τώρα ο Παναθηναϊκός. Είχα επίσης έναν φίλο από το Μπρούκλιν που με βοήθησε, έπαιζε στην ΑΕΚ. Επίσης, ένα σημαντικό στοιχείο, μετακομίζω από την Πολωνία στην όμορφη Αθήνα, είναι επίσης μια βελτίωση. Είναι ίσως η πρώτη στιγμή που σκέφτομαι... Ε, αυτή η Ευρώπη... υπάρχει κάτι εδώ. Ακόμα σκεφτόμουν το NBA, αλλά για πρώτη φορά δεν ήταν μόνο το NBA στο μυαλό μου. Άρχισα να βλέπω μερικές ωραιότερες πλευρές του ευρωπαϊκού μπάσκετ».

-τη συνεργασία με τον Σάκοτα: «Ήταν εξαιρετική. Όταν ακούς για Σέρβο προπονητή, νομίζεις αμέσως ότι είναι τρελός. Ότι φωνάζει και θέλει απλώς να προπονείσαι σκληρά. Δεν ήταν καθόλου έτσι. Ήταν καλός άνθρωπος, μπορούσες να του μιλήσεις. Οι προπονήσεις δεν ήταν τρελές. Είχα μια πολύ καλή εμπειρία με τον Ντράγκαν. Άλλωστε, είχαμε μια ομάδα γεμάτη βετεράνους, ήμουν παιδί εκεί. Ειλικρινά, όλοι οι μεγαλύτεροι με βοήθησαν πολύ να προσαρμοστώ. Ήταν ωραία. Είναι η πρώτη φορά που έπαιξα για έναν μεγάλο σύλλογο με μεγάλες φιλοδοξίες και κατάφερε να κερδίσω το Basketball Champions League, μια σπουδαία εμπειρία».

-τη μεταγραφή στον Ολυμπιακό: «Πρέπει να αποκαλύψω κάτι. Υπήρχαν άλλες ομάδες που μου είπαν ότι δεν ήμουν σε αυτό το επίπεδο. Δεν θα αποκαλύψω τώρα ονόματα συλλόγων και ανθρώπων, αλλά πολλοί από αυτούς δεν πίστευαν σε μένα. Ευχαριστώ τον Ντέιβιντ Μπλατ, που μου έδωσε την ευκαιρία να παίξω και του είμαι πραγματικά ευγνώμων γι' αυτό. Ένα ακόμη μεγάλο όνομα που με προπόνησε. Τη στιγμή που συνεργάζεσαι με τέτοιους ανθρώπους, δεν σκέφτεσαι το μεγαλείο τους, αλλά τώρα που σκέφτομαι το παρελθόν... Είχα πολύ καλούς προπονητές. Είμαι ευγνώμων για πολλές από αυτές τις καταστάσεις γιατί υπήρχαν και πολύ δύσκολες καταστάσεις».

-το λόγο που δεν στέριωσε στον Ολυμπιακό: «Δεν έπαιξα στον Ολυμπιακό όταν έφυγε ο Μπλατ λόγω ασθένειας. Ο βοηθός άλλαξε κάποια πράγματα και ξαφνικά δεν έπαιζα. Θυμάμαι ότι κι εκεί έπεσα πολύ. Έπιασα τον εαυτό μου να νιώθει κατάθλιψη που δεν έπαιζα, απλώς περίμενα το τέλος της σεζόν. Απλώς απολάμβανα τη ζωή μου στην Αθήνα, αν θυμάστε, εκείνη τη σεζόν ο Ολυμπιακός δεν έπαιζε στην Ελλάδα. Δεν θα πω ότι έχασα την ταυτότητά μου, αλλά κάπως διαλύθηκα. Ξαφνικά εμφανίστηκε μια προσφορά από τον Ερυθρό Αστέρα. Ωστόσο, είναι ίσως μια από τις καλύτερες αποφάσεις στην καριέρα μου, γιατί τότε άνοιξε η καριέρα μου στην Ευρωλίγκα. Έπαιξα 12 παιχνίδια στον Ερυθρό Αστέρα πριν από τον COVID και έτσι πήρα τη μεταγραφή στο Μιλάνο. Έδωσα τον καλύτερό μου εαυτό στον Ερυθρό Αστέρα και μετά πήρα συμβόλαιο στο Μιλάνο».

-την καθιέρωση στην Ευρωλίγκα: «Γι' αυτό σέβομαι κάποιους παίκτες που πέρασαν ό,τι πέρασα κι εγώ. Ξεκίνησαν από την αρχή. Ότι υπογράφεις συνεχώς συμβόλαια μιας σεζόν, χρόνο με το χρόνο, και ότι πρέπει συνεχώς να αποδεικνύεις την αξία σου για να κερδίσεις το επόμενο συμβόλαιο. Γι' αυτό, όταν βλέπω κάποιους παίκτες να λένε ότι είναι έτσι ή έτσι... απλώς τους αγνοώ. Γιατί ξέρω τι χρειάστηκε για να φτάσω στην Ευρωλίγκα και στη συνέχεια να παραμείνω στο επίπεδο της Ευρωλίγκας, κάτι που είναι ακόμη πιο δύσκολο. Ειλικρινά, είμαι περήφανος για τον εαυτό μου, επειδή ήμουν πολύ κοντά στο να αφήσω το μπάσκετ. Ήθελα να αφήσω τα πάντα στο Λαύριο, για να προσπαθήσω στην G League, αλλά τα κατάφερα και είμαι περήφανος για αυτό το γεγονός».

-τη μεταγραφή στην Παρτίζαν: «Απόλυτη τρέλα. Δεν ξέρω αν το έχει κάνει κανείς άλλος να πάει από την Ευρωλίγκα στο EuroCup. Δεν ήταν εύκολη απόφαση, πραγματικά δεν ήταν εύκολο. Ήξερα τι θα έλεγε ο κόσμος, κάτι που είναι φυσιολογικό... Πηγαίνεις εκεί μόνο για τα λεφτά. Ωστόσο, η Παρτιζάν ήταν μια ξεχωριστή ιστορία, ένα ξεχωριστό πρότζεκτ... Ένας ξεχωριστός προπονητής. Είναι αυτός ο τύπος... Ο μεγαλύτερος προπονητής. Υπήρχαν πολλοί παράγοντες. Πιθανώς το κλειδί ήταν η συζήτηση με τον Ομπράντοβιτς, ο οποίος μου εξήγησε τη μεγαλύτερη εικόνα. Ανεξάρτητα από τα χρήματα που μου πρόσφεραν, ήθελα να παίξω στην Ευρωλίγκα... Και δέχτηκα. Πιστέψτε με, δεν έχω πρόβλημα με αυτό. Εκείνη τη στιγμή, εμπιστεύτηκα τον Ομπράντοβιτς».