Ο Μαντσίνι ήξερε ακριβώς τι ήθελε να κάνει και πόσα να ξεπεράσει με το πέναλτι!

Του αξίζει η πρόκριση στον ίδιο βαθμό που αξίζει και στον Μπαρτλομέι Ντραγκόφσκι. Και φυσικά, όσο αξίζει και στους υπόλοιπους ποδοσφαιριστές του Παναθηναϊκού που κατάφεραν με το σχέδιο του Ρουί Βιτόρια, να «καταστρέψουν» το ποδόσφαιρο της Σαχτάρ και συγκριτικά με όσα είχαν δείξει οι Ουκρανοί απέναντι στην Μπεσίκτας, ν' αποδιοργανωθούν και να μπλοκαριστούν πλήρως.

Ωστόσο, ο Ντάνιελ Μαντσίνι που ανέλαβε το κρίσιμο, όπως εκτυλίχθηκε και η σχετική διαδικασία, πέναλτι για τους «πράσινους» με όλο το βάρος στα πόδια του και τους παλμούς ν' ανεβαίνουν καταλαβαίνοντας πόσα διακυβεύονται από τη δική του καλή στιγμή και την ευστοχία του, έκανε το βήμα που τον βοηθά να ξεπεράσει τα πολλά δύσκολα βράδια και τις κακές μέρες που βίωσε την περασμένη αγωνιστική περίοδο.

Και προσθέτοντας σε αυτά και την επίγνωση που έχει για το γεγονός πως δεν έχει βοηθήσει όσο θα μπορούσε, θα έπρεπε και θα περίμεναν στον σύλλογο από εκείνον, ο Μαντσίνι βρήκε περίσταση, «ζύγισε» την κρισιμότητα, αποφάσισε να κάνει το step-up, βγήκε μπροστά και αυτή τη φορά δικαιώθηκε.

Και για να γίνει αυτό, ο Αργεντινός εξτρέμ πίστεψε στον εαυτό του, δούλεψε το κομμάτι της αυτοπεποίθησης και θυμήθηκε τι είχε κάνει και με τον ΠΑΟΚ, τον Φλεβάρη του 2024, σε ακόμα μια εντυπωσιακή, αλλά και τρομερά αγχωτική, διαδικασία πέναλτι στη Λεωφόρο για το Κύπελλο. Τότε, ο Ντάνι Μαντσίνι είχε κληθεί να εκτελέσει από την άσπρη βούλα και αυτό που έκανε ήταν ακριβώς το ίδιο με το γκολ πρόκρισης στην Κρακοβία, την 14η Αυγούστου του 2025.

Τότε, βέβαια, δεν κρίθηκαν όλα από εκείνον. Αλλά έπαιξε κι εκεί σημαντικό ρόλο μαζί με τους υπόλοιπους που σκόραραν και φυσικά και με τον Ντραγκόφσκι, ξανά, πάλι μαζί, αφού ο πορτιέρε του «τριφυλλιού» είχε πρωταγωνιστήσει και σ' εκείνη τη «ρωσική ρουλέτα». Ο «Μάντσο», λοιπόν, πήρε φόρα, στόχευσε το «Γ», έβαλε δύναμη, τη συνδύασε με στόχο και το πέναλτι έγινε ιδανικό. Και ενάμιση χρόνο αργότερα, ξανά το ίδιο. Μόνο που αυτή τη φορά ήταν υψίστης σημασίας. Και ίσως περισσότερο για τον ίδιο.

Ακόμα κι αν δηλώνει πως «προσπαθούμε όλοι να κάνουμε πράγματα για να πάρει ο Παναθηναϊκός όσα αξίζει», ο Αργεντινός είχε ανάγκη αυτό το γκολ, αυτό τον πρωταγωνιστικό ρόλο και αυτό το κλάμα που έριξε. Γιατί είχε πολλά... κάτω, το τελευταίο διάστημα. Και το ποδόσφαιρο μπορεί να έχει δέκα πίκρες και δυο χαρές, αλλά αυτές οι χαρές είναι τόσο έντονες που σε κάνουν ν' αντέχεις τις επόμενες άσχημες στιγμές που θα έρθουν. Γιατί όλα έρχονται και φεύγουν. Και αυτή τη φορά ο Μαντσίνι μπορεί ν' απολαύσει αυτό που του ήρθε κόντρα στη Σαχτάρ...