Θα σπάσει ο Φρανσίσκο την κατάρα των γκαρντ στον Παναθηναϊκό;

Ο Παναθηναϊκός έκανε την καλύτερη και το μικρότερο δυνατό ρίσκο μεταγραφή με την απόκτηση του Σιλβέν Φρανσίσκο. Ο Γάλλος γκαρντ, που θα κοστίσει κάτι λιγότερο από 12 εκατ. ευρώ συνολικά (αν υπολογίσουμε τις απολαβές του για την προσεχή τριετία και το buy out) έρχεται για να αναβαθμίσει ποιοτικά τη θέση «1», αλλά και να ξορκίσει μια… κατάρα. Αυτή του γκαρντ που πλαισίωνε την τελευταία τριετία τους Σλούκα, Γκραντ και Ναν. Βιλντόζα, Μπράουν και Σορτς ήρθαν με περγαμηνές, από σπουδαίες σεζόν, αλλά δεν μπόρεσαν να προσφέρουν τα προσδοκώμενα και δεν μακροημέρευσαν στους «πράσινους». Θα μπορέσει ο Φρανσίσκο να βάλει τέλος σε αυτό το κακό προηγούμενο;

Απέτυχαν για διαφορετικούς λόγους

Η ομαδοποίηση των τριών περιπτώσεων υπό τον… πιασάρικο όρο της «κατάρας» ασφαλώς και δεν αποτυπώνει την πραγματικότητα. Γιατί ρεαλιστικά μιλώντας η αποτυχία των Βιλντόζα, Μπράουν και Σορτς δεν έχει να κάνει με μεταφυσικούς λόγους, αλλά με αμιγώς μπασκετικούς. Και παρότι υπάρχουν και κοινοί λόγοι που οι μεταγραφές αυτές δεν «έπιασαν», κάθε περίπτωση έχει τις ιδιαιτερότητές της.

Ο Λούκα Βιλντόζα-που παρεμπιπτόντως δεν ήταν επιλογή Αταμάν, αφού είχε αποκτηθεί πριν αναλάβει ο Τούρκος-δεν μπόρεσε να προσαρμοστεί ποτέ στον ρόλο του τέταρτου στην ιεραρχία γκαρντ. Έχοντας μάθει να γίνεται πραγματικά επιδραστικός έχοντας σχεδόν αποκλειστικά την μπάλα στα χέρια, δεν έμαθε να ζει στη σκιά του Σλούκα, του Γκραντ και του Ναν, ενώ πλην εξαιρέσεων δεν κατάφερε να δώσει λύσεις επιθετικά ή αμυντικά στα μικρά διαστήματα που είχε στη διάθεσή του πριν επιστρέψει στον πάγκο.

Ο Λορέντζο Μπράουν, αντίστοιχα, φτάνοντας στον Παναθηναϊκό στα 34, κλήθηκε για πρώτη φορά στην καριέρα του μετά τα χρόνια στο ΝΒΑ να έχει συμπληρωματικό ρόλο. Η έλλειψη αθλητικότητας και αμυντικού φίλτρου δεν βοήθησε στην προσαρμογή του, ούτε φυσικά το φανερό του ξενέρωμα όσο προχωρούσε η σεζόν και έβλεπε τον χρόνο του να φθίνει.

Ο Σορτς, από την άλλη, είχε πάντα ζήλο και διάθεση να πετύχει, δεν κατέθεσε ποτέ τα όπλα, ωστόσο το μικρό του μέγεθος στην άμυνα και η αδυναμία του στο μακρινό σουτ δεν μπόρεσαν σε καμία στιγμή της σεζόν να καμουφλαριστούν από τη λειτουργία της υπόλοιπης ομάδας και η δημόσια κατακραυγή από τον προπονητή του τον ώθησαν στην έξοδο.

Η κοινή συνισταμένη στις τρεις παραπάνω περιπτώσεις ήταν ο τρόπος που λειτουργεί ο Αταμάν. Ο Τούρκος τεχνικός θεωρούσε πως προσθέτοντας απλώς έναν καλό παίκτη στη γραμμή των γκαρντ θα την απογείωνε, ωστόσο δεν έδωσε τόσο μεγάλη σημασία στη συμβατότητα των χαρακτηριστικών με τους υπόλοιπους και δεν έκανε προσαρμογές για να τους εντάξει πιο ομαλά. Παράλληλα, η τάση του να πορεύεται με τους παίκτες που ανταποκρίνονται άμεσα στα «θέλω» του και η… καθόλου υπομονή που δείχνει απέναντι στα νέα πρόσωπα, οδηγούσαν σε ένα ασφυκτικά κλειστό ροτέισον, με λιγοστές ευκαιρίες σε όσους δεν είχαν άμεση επίδραση σε ελάχιστο χρόνο και με αποτέλεσμα αυτοί σταδιακά να περιθωριοποιούνται, να απογοητεύονται και να εκνευρίζονται.

Γιατί ο Φρανσίσκο μπορεί να ξορκίσει την «κατάρα»

Καμία μεταγραφή δεν είναι εγγυημένα πετυχημένη. Ωστόσο η προσθήκη του Σιλβέν Φρανσίσκο έχει όλα τα φόντα για να μην έχει την κατάληξη που είχαν αυτές των Βιλντόσα, Μπράουν και Σορτς. Τόσο λόγω των χαρακτηριστικών του ίδιου του Γάλλου γκαρντ, όσο και-κυρίως-λόγω της παρουσίας του Ζέλικο Ομπράντοβιτς στον πάγκο του Παναθηναϊκού.

Κατ’ αρχάς ο Γάλλος ως «πακέτο» είναι ανώτερο από τους προκατόχους της θέσης του. Είναι πολύ καλύτερος σκόρερ και σουτέρ από όλους, καλύτερος δημιουργός και λιγότερο αδύναμος αμυντικά τουλάχιστον από Σορτς και Μπράουν. Επίσης, σε αντίθεση με τους προαναφερθέντες, βάσει των χαρακτηριστικών του μπορεί να είναι πολύ περισσότερο από αυτούς αποδοτικός και off ball, αν και πάντα θα είναι πιο επιδραστικός με την μπάλα στα δικά του χέρια.

Η μεγαλύτερη διαφοροποίηση πάντως στην υπόθεση Φρανσίσκο σε σύγκριση με των Βιλντόσα, Μπράουν και Σορτς έχει να κάνει με τον προπονητή. Ο Ομπράντοβιτς, σε αντίθεση με τον Αταμάν, φρόντισε πρώτα να υπάρχει η κατάλληλη πλαισίωση που θα επιτρέψει στην ομάδα του να έχει καλύτερη λειτουργία καμουφλάροντας την αμυντική αδυναμία κάποιων παικτών. Ο Γάλλος δεν θα έχει στο πλευρό του μόνο τους επίσης αδύναμους αμυντικά Σλούκα και Ναν, αλλά τον Γκραντ και τον Μπάντιο στα γκαρντ, τον Μπόνγκα, τον Χέιζ-Ντέιβις και τον Χουάντσο στα φόργουορντ και τον Λεσόρ, τον Γιαμπουσέλε και τον Φαλ στο «5».



Επιπροσθέτως, ο «Ζοτς» αποδεδειγμένα είναι πολύ περισσότερο ανοιχτόμυαλος και υπομονετικός σε σχέση με τον προκάτοχό του, ενώ δουλεύει πολύ περισσότερο στη λεπτομέρεια. Θα δώσει τον χρόνο στους παίκτες και τα σχήματα να προσαρμοστούν στα «θέλω» του, δεν θα βιαστεί να ξεγράψει κανέναν παίκτη και σκοπεύει να αξιοποιήσει όλο το ρόστερ του έχοντας ένα αρκετά μεγάλο ροτέισον.

Υπάρχουν, συνεπώς, όλες οι προϋποθέσεις ώστε ο Φρανσίσκο να μην έχει την τύχη των προηγούμενων γκαρντ και να ανεβάσει αρκετά επίπεδα την ποιότητα της περιφέρειας του Παναθηναϊκού.

ON DEMAND: Όλα τα ρεπορτάζ στο επίσημο κανάλι του bwinΣΠΟΡ FM στο youtube