Δυστυχώς, έγραψε ιστορία και τώρα πρέπει να το πάρει… αλλιώς ο Παναθηναϊκός

Η τελευταία γεύση, λένε, είναι πάντα αυτή που μένει. Τόσα και τόσα λάθη έχει κάνει, με… αξιοθαύμαστη συνέπεια, ο Παναθηναϊκός όλα αυτά τα χρόνια. Θα ήταν αφελές, τουλάχιστον, να κάνει και το συγκεκριμένο, ωστόσο…

Να θεωρήσει κάποιος δηλαδή, ότι, η αντίδραση που έβγαλε στο φινάλε των playoffs της Stoiximan Super League, πραγματοποιώντας το καλύτερο του 45λεπτο απέναντι στον ΠΑΟΚ, με την ανατροπή του 0-2 σε 2-2, στη Λεωφόρο μπορεί να καλύψει όλα όσα έχουν προηγηθεί.

Τόσο στο «μίνι πρωτάθλημα», όπου, σημειωτέον, για όποιον τυχόν το έχει λησμονήσει, η ομάδα του Ράφα Μπενίτεθ κατάφερε να γράψει ιστορία. Καθώς έγινε η πρώτη έκδοση στην ιστορία του ποδοσφαιρικού τμήματος που ολοκλήρωσε τη διαδικασία χωρίς νίκη, με απολογισμό 0-3-3! Όσο και γενικότερα μέσα στην σεζόν, με κύρια ευθύνη της διοίκησης φυσικά. Με τα διαφορετικά μοντέλα που ακολουθήθηκαν αλλά και με τις τρεις αλλαγές προπονητών, ή με τις αρχές που πρέσβευε ο κάθε προπονητής και… κουτουλούσαν.

Με κάποιους ποδοσφαιριστές να αποδεικνύονται κατώτεροι ή άλλους να μην αξιοποιούνται κατάλληλα. Η μεγάλη εικόνα -αυτή που οφείλει να αξιολογήσει ο οργανισμός- δείχνει, με τον πλέον ξεκάθαρο και «ηχηρό» τρόπο, πως για την αποτυχία του Παναθηναϊκού ευθύνονται όλοι. Στον βαθμό που αναλογεί στον καθένα; Προφανώς. Ευθύνες, ωστόσο, έχουν άπαντες, ανεξάρτητα του ποιος… συμπαθεί ποιον, ή όχι! Και αυτό, είναι κάτι που δεν επικοινωνείται επαρκώς, παρατηρούμε.




Επιστρέφοντας στα του αγώνα, ο Μπενίτεθ επανέφερε τη... λογική, πηγαίνοντας στο σαφώς πιο «συμβατό» και λειτουργικό 4-2-3-1, ως σχηματισμό. Αυτό απέφερε ένα καλό ξεκίνημα για την ομάδα του. Με τους «πράσινους» να βγάζουν ωραίες συνεργασίες, σε transition αλλά και set παιχνίδι, να έχουν σωστή και γρήγορη ανάπτυξη και να φτιάχνουν τρεις φάσεις έναντι μίας του αντιπάλου, στα πρώτα 18 λεπτά.

Από εκείνο το σημείο και μετά, παρότι ο Παναθηναϊκός συνέχισε να ελέγχει το τέμπο και να φτάνει σχετικά άνετα μέχρι την αντίπαλη περιοχή, δεν έβρισκε πλέον τον τρόπο να βγει σε θέση βολής. Παρουσιάζοντας τις γνωστές… δημιουργικές αρρυθμίες του, την ώρα που ο ΠΑΟΚ προσπαθούσε σταδιακά να πάρει μέτρα στο γήπεδο και να ισορροπήσει την κατάσταση, καταφέρνοντάς το.

Δεν χρειάστηκε να το ψάξουν πολύ, πάντως, οι φιλοξενούμενοι, για να γίνουν απειλητικοί. Φρόντισαν για αυτό οι αντίπαλοί τους, βλέπετε! Προσφέροντας, μια, ακόμα, αμυντική αδράνεια, μετά από εκτέλεση κόρνερ, με τον Οντζόεφ να σκοράρει αμαρκάριστος με κεφαλιά, σαν σε… προπόνηση, στο ημίωρο.

Πέντε λεπτά μετά, δε, είχαμε και την… λήξη του ντέρμπι. Ένα ακόμα λάθος, αυτή την φορά γύρισμα του Αντίνο, έβγαλε τον «δικέφαλο του Βορρά» στην κόντρα, ουδείς συμπαίκτη του μπήκε… στον κόπο να αντιδράσει έγκαιρα και ο Μύθου με βολ πλανέ έκανε το 0-2. Δείχνοντας με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο την τεράστια απόσταση των δύο ομάδων, σε επίπεδο δουλειάς, αυτοματισμών και συνοχής.



Το δεύτερο ημίχρονο ήταν μια άλλη ιστορία. Είχε πολύ run 'n' gun παιχνίδι. Γρήγορο ρυθμό, αρκετά εκτεθειμένες άμυνες στο transition του αντιπάλου, αλλά και… μπόλικη αστοχία. «Τί πιο σύνηθες;», θα αναρωτιόταν βέβαια κανείς για τον Παναθηναϊκό, που μπήκε ξανά δυνατά και πίεσε για να μειώσει το σκορ, έχοντας πλέον και τον Σάντσες στο χορτάρι, με τα θετικά συνεπακόλουθα αυτού.

Πρόλαβε, δε, να φτιάξει και να χάσει όσες ευκαιρίες δεν είχε κάνει σε… όλα τα προηγούμενα ματς των playoffs! Μισή ντουζίνα φάσεις, με μπροστάρη τον κορυφαίο απόψε Ζαρουρί, που ήταν μέσα σε τρεις, αλλά και τον εξίσου πολύ καλό για έναν ακόμα αγώνα Τσέριν να πρωταγωνιστούν. Ενώ ούτε ο Ταμπόρδα, αλλά ούτε και ο Αντίνο κατάφεραν να νικήσουν τον Παβλένκα.

Ακόμα και έτσι, οι γηπεδούχοι επέμειναν στην προσπάθειά τους και δικαιώθηκαν, χάρη και στην κάκιστη αμυντική συμπεριφορά του αντιπάλου τους. Μείωσαν αρχικά με τον Τσέριν και έφτασαν στην ισοφάριση χάρη στο γκολ του Ταμπόρδα, μπαίνοντας στην τελική ευθεία του ντέρμπι!

Και αν το 2-2 αυτό δεν έχει την παραμικρή βαθμολογική σημασία, έτσι όπως είχε προλάβει να τα κάνει στην κανονική διάρκεια ο Παναθηναϊκός, η επόμενη ημέρα του έχει και μάλιστα τεράστια! Το «μαρτύριο» τελείωσε, αλλά για να μην επαναληφθεί και του χρόνου θα πρέπει να παρθούν και οι κατάλληλες αποφάσεις.

Τόσο για το θέμα του προπονητή, όσο και για τις μεταγραφές, ή το κεντρικό πλάνο που πρέπει να ακολουθηθεί και το πως θα διασφαλιστεί ότι θα συμβεί αυτό! Υπομονή άλλη δεν υπάρχει, από κανέναν, ο χρόνος δεν είναι… φίλος, με την δαμόκλειο σπάθη του 3Χ3 σε επίπεδο ευρωπαϊκών προκρίσεων το καλοκαίρι. Οι όποιες επιλογές οφείλουν να είναι οι σωστές. Τόσο απλό και συνάμα τόσο δύσκολο…