Πέσιτς: «Δεν αποτύχαμε Ευρωμπάσκετ-Αν είχαμε παίξει σειρά αγώνων δεν θα χάναμε από Φινλανδία»

Για τον Σβέτισλαβ Πέσιτς η Σερβία δεν απέτυχε στο Ευρωμπάσκετ, μολονότι μπήκε στη διοργάνωση ως απόλυτο φαβορί για το χρυσό, αλλά αποκλείστηκε στους «16» από τη Φινλανδία.

«Είναι πιθανώς μια αποτυχία για τα ΜΜΕ και τους Σέρβους φιλάθλους. Για μένα, μια απογοήτευση. Ήταν πολύ λυπηρό, όχι μόνο λόγω της ήττας από τη Φινλανδία, αλλά και επειδή δεν είχαμε αρκετό χρόνο. Δεν νομίζω ότι ήταν αποτυχία. Η Φινλανδία δεν είναι καλύτερη από τη Σερβία: σε μια σειρά τριών ή πέντε αγώνων, θα κερδίζαμε. Αλλά σε ένα παιχνίδι, όλα είναι πιθανά», τόνισε ο Πέσιτς, που αποχώρησε από τον πάγκο της Σερβίας.

Ειδική αναφορά έκανε και στον Νίκολα Γιόκιτς. «Έχουμε έναν από τους καλύτερους στην ιστορία, όπως τον Γιόκιτς, και όταν τον έχεις, αυτόματα πιστεύεις ότι πρέπει να κερδίσεις, αλλά αυτό δεν ισχύει. Ένας παίκτης δεν φτιάχνει μια ομάδα από μόνος του. Ο Γιόκιτς είναι ο καλύτερος παίκτης που έχω προπονήσει στην καριέρα μου. Είναι σίγουρα ο καλύτερος παίκτης, πριν, κατά τη διάρκεια και εκτός γηπέδου. Είναι κάποιος που καταλαβαίνει την έννοια της λέξης ευθύνη, και αν έχεις τον Γιόκιτς, έχεις και κίνητρο», ανέφερε.

«Ο Νίκολα έχει βελτιωθεί σε κάθε πτυχή του παιχνιδιού του. Αν κοιτάξετε πίσω τέσσερα ή πέντε χρόνια και δείτε την τελευταία του σεζόν με το Ντένβερ, μπορείτε να δείτε τη βελτίωσή του, Για αυτόν, η άμυνα δεν αποτελεί πρόβλημα. Σίγουρα όλοι μπορούν να κάνουν περισσότερα στην άμυνα, και μπορεί να το κάνει, αλλά για αυτόν η επίθεση είναι πιο δύσκολη λόγω των κανόνων της FIBA, επειδή δεν υπάρχει χώρος. Γι' αυτό είναι πιο εύκολο για αυτόν να αμυνθεί. Σίγουρα μπορεί πάντα να αμυνθεί καλύτερα, αλλά το μεγάλο του πρόβλημα είναι στην επίθεση επειδή στο NBA υπάρχει ο κανονισμός της αντικανονικής άμυνας, και όχι εδώ. Η επίθεση είναι πιο άβολη για αυτόν», πρόσθεσε.

Τέλος, ξεκαθάρισε πως δεν τελείωσε για αυτόν η προπονητική, παρότι είναι 76 ετών. «Η ενέργειά μου προέρχεται από το μπάσκετ. Πιστεύω ότι δεν έχω τελειώσει ακόμα. Δεν ξέρω τι θα συμβεί αύριο, αλλά κάθε μέρα νιώθω ότι πρέπει να σκέφτομαι το μπάσκετ. Τι μπορεί να γίνει καλύτερα. Μιλάω με προπονητές, με ανθρώπους που ζουν αυτό το άθλημα. Αυτό εξακολουθεί να με παρακινεί, σκέφτομαι πώς μπορώ να βελτιωθώ ως προπονητής και ως άνθρωπος ή πώς μπορώ να επηρεάσω το άθλημά μας», κατέληξε.