Ένα «μεγάλο κεφάλαιο» της ελληνικής μουσικής έκλεισε σήμερα το πρωί με το θάνατο του Λουκιανού Κηλαηδόνη. Ο σημαντικός τραγουδοποιός έφυγε στα 74 του χρόνια και «βύθισε» στη θλίψη τον καλλιτεχνικό και πολιτικό κόσμο της χώρας, αλλά και όλους εκείνους που σημάδεψε ανεξίτηλα με τη μουσική του.
Το δικό του «αντίο» στον Λουκιανό, με στίχους από το τραγούδι του «Μικρός Ήρωας»,
είπε ο ΣΥΡΙΖΑ, με μία ανάρτηση στο facebook.
Το δικό του «αντίο» είπε και ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, Δημήτρης Τζανακόπουλος, ο οποίος με το που τελείωσε το briefing των πολιτικών συντακτών, έκανε ένα tweet για να αποχαιρετήσει τον αγαπημένο τραγουδοποιό.
Ανάρτηση για την απώλεια του Λουκιανού Κηλαηδόνη έκανε στο διαδίκτυο και ο πρόεδρος της ΝΔ Κυριάκος Μητσοτάκης. «Σαν καλλιτέχνης σημάδεψε με τα τραγούδια του μια ολόκληρη εποχή. Σαν άνθρωπος θα μείνει για πάντα στις καρδιές μας για τη ζεστασιά, το χαμόγελο και το μοναδικό του χιούμορ. Καλό παράδεισο Λουκιανέ», έγραψε στο λογαριασμό του στο facebook ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης.
«Ο Λουκιανός χαμογελούσε όταν ο ήλιος έδυε. Έτσι θέλω να τον φαντάζομαι και αυτό το τελευταίο ξημέρωμα. Ένας φτωχός και μόνος καουμπόι με την κιθάρα του για όπλο. Να μας κλείνει το μάτι», αναφέρει ο Σταύρος Θεοδωράκης σε ανάρτησή του στο facebook σχολιάζοντας τον θάνατο του Λουκιανού Κηλαηδόνη.
Η ανάρτηση του επικεφαλής του Ποταμιού έχει ως εξής:
Ο Λουκιανός ήταν ο τραγουδιστής μιας νέας χαράς. Και μιας νέας πατρίδας. Σλίπινγκ μπαγκ, αμφισβήτηση, καρπούζι, θάλασσα, ήλιος, χειραφέτηση, χρώματα… Όλα, βουτηγμένα στους στίχους και τις μουσικές του. Οι μοναχικοί καουμπόηδες των πόλεων γίναμε ξαφνικά εραστές της χώρας μας. Ένας πατριωτισμός γήινος, λιτός, χωρίς φιοριτούρες.Η Βουλιαγμένη και οι Λυκαβηττοί του ήταν τα δικά μας Γούντστοκ. Ήθελε πάντα να κάνει ένα πάρτι... Με τον Φελίνι, τους Μπητλς, τον Σαρλό, τον Καντίνσκι, τον Μπόρχες, τον Σινάτρα, ένα μπουκάλι ρούμι, τον Σεγκόβια, τον Πικάσο, τον Ντίσνεϊ, τον Μπρελ, τον Πρίσλει, τον Μπόγκαρτ, τον Βάιλ, τον Μπρεχτ, τον Σαββόπουλο, τον Λέστερ, τον Τζέρεμι, τον Τριφό, τον Τζιν Κέλι, τον Σκοτ Τζόπλιν, τον Ζορό, τον Μακλάρεν, τον Σάτσμο, τον Μπένι Γκούντμαν, τον Ρομπέν των Δασών, τον Σεφέρη, τον Ρώτα, τον Μικέλη, τον Ντασέν, τον Ντίλινγκερ, τον Βέγγο, τον Γκέρσουιν, τον Μπραμς, τον Άμποτ και τον Κοστέλο, τον Τσιτσάνη, τον Μπαχ κι άλλο ένα μπουκάλι ρούμι.
Ξημερώναμε με τη βεβαιότητα ότι το πάρτι δεν θα τελειώσει ποτέ. Ότι θα το ξαναστήσουμε στην επόμενη πανσέληνο.
Πού την έκρυβε τόση δύναμη ο Λουκιανός; Που τον θυμάμαι πάντα λιγομίλητο και με χαμηλωμένο το βλέμμα.
Τα τραγούδια του μας απελευθέρωσαν. Να οφειλόταν στην αμεσότητά τους; Στη μαγεία της απλότητας των στίχων του; Στη μουσική του που αναπαραγόταν αδέξια στις παρέες μας;
Ο Λουκιανός χαμογελούσε όταν ο ήλιος έδυε. Έτσι θέλω να τον φαντάζομαι και αυτό το τελευταίο ξημέρωμα. Ένας φτωχός και μόνος καουμπόυ με την κιθάρα του για όπλο. Να μας κλείνει το μάτι. Όπως τότε, στη Νέα Ορλεάνη, που πάνω στο γνωστό επικήδειο εμβατήριο, έγραψε:
«Αυτά που κάναμε εμείς τόσα χρόνια /
τα προσπαθούνε στις μέρες μας πολλοί /
αυτό που λείπει απ΄αυτά τα κωθώνια /
είναι το αίμα και τους λείπει και η ψυχή».
Στην Άννα, στη Γιασεμή, την Μαρία και τους φίλους του τα βαθιά μου συλλυπητήρια.
Το δικό της αντίο είπε και η πρόεδρος του Πασοκ, Φώφη Γεννηματά, με το παρακάτω tweet:
Η Έλενα Ακρίτα, μέσα από το προσωπικό της προφίλ στο facebook, τον αποχαιρέτησε με ένα μήνυμα καρδιάς.
«Ο Λουκιανός Κηλαηδόνης πάει έφυγε... Μαζί του πήγαμε βόλτα στη Βουλιαγμένη, μια νύχτα με φεγγάρι. Μαζί του σεργιανίσαμε στο Άλσος Παγκρατίου του 'Ελεύθερου Θεάτρου'. Μαζί του τραγουδήσαμε τη Ρίτα, το Ριτάκι και τον Μηνά που τα' φτιάξε με την Αννέτα. Τώρα, ο φτωχός και μόνος καουμπόι φεύγει από κοντά μας. Φεύγει γιατί...
"Άμα μου τη δίνει κάτι τέτοια δειλινά
παίρνω τ’ άλογό μου και πάμε στα βουνά"
Πάμε Ντόλυ
Γιόχο, χόχο, χόχο...» έγραψε χαρακτηριστικά.
Μια ανάμνηση μοιράστηκε ο τραγουδοποιός Φοίβος Δεληβοριάς για να αποχαιρετήσει τον Λουκιανό Κηλαηδόνη.
«Μου’χες πει πως ο Παράδεισος για σένα είναι ο κινηματογράφος «Ροζικλαίρ» στην Κυψέλη μια τυχαία μέρα του 1955. Μια μέρα που θα παιζόταν σε επανάληψη κάποιο νουάρ του ’40 με ανθρώπους που κρατούν το πιστόλι με το ένα χέρι, χαλαρά, και που καταπατούν κάθε κώδικα τυπικής ηθικής για μιαν καταστροφική γυναίκα, για μια Τσιτσανική τρελή, για μια Κυρία με μοναδικό νόημα.
Είμαι σίγουρος πως είσαι εκεί, πως η Φωκίωνος τ’ ουρανου ζητωκραυγάζει που επέστρεψες και πως ένα κάτασπρο πιάνο σε περιμένει να παίξεις τη μαγική «Decadenza» σου για κείνους που καταλαβαίνουν. Θα είμαι πάντα ένας απ’ αυτούς. Κι όταν το «Ροζικλαίρ» θα ξαναπροβάλει το «Big Sleep» θέλω να μου κρατήσεις μια θέση δίπλα σου: θα είμαι εκεί» έγραψε ο Φοίβος Δεληβοριάς στο Facebook.
Πηγή: Protothema.gr ON DEMAND: Όλα τα ρεπορτάζ στο επίσημο κανάλι του bwinΣΠΟΡ FM στο youtube