Σημαιοφόρος προσφύγων στους Παραολυμπιακούς: «Πρότυπο ο Γιάννης, θέλω να πάρω ελληνική υπηκοότητα»

Οι Παραολυμπιακοί Αγώνες αρχίζουν σήμερα στο Τόκιο. Πέρα από τους 44 Έλληνες αθλητές που θα λάβουν μέρος, η Αλία Ίσα, που έχει γεννηθεί στην Ελλάδα από Σύριους πρόσφυγες το 2001, θα είναι η μοναδική γυναίκα εκπρόσωπος αλλά και σημαιοφόρος της ομάδας προσφύγων.

Μιλώντας στο NBC, περιέγραψε τα δύσκολα χρόνια της παιδικής της ηλικίας, το bullying στο σχολείο, αλλά και το όνειρό της να εκπροσωπήσει στο μέλλον την Ελλάδα έχοντας ως πρότυπο έναν αθλητή με παρόμοια ιστορία, τον Γιάννη Αντετοκούνμπο.

«Χαίρομαι που θα εκπροσωπήσει τις γυναίκες με αναπηρία. Θέλω να περάσω το μήνυμα πως οι γυναίκες δεν πρέπει να μένουν σπίτι και όταν έχεις μια αναπηρία, δεν πρέπει να σε αποτρέπει να κάνεις οτιδήποτε. Μπορείς ακόμη και τότε να πετύχεις σπουδαία πράγματα, μέσω της σκληρής δουλειάς», τονίζει η 20χρονη που θα διαγωνιστεί στη ρίψη κορίνας.

Τα παιδιά χρόνια στην Ελλάδα δεν ήταν εύκολα. «Τα παιδιά ήταν πραγματικά σκληρά μαζί μου και μου έκαναν πολύ bullying. Αν όλα τα παιδιά είχαν την ευκαιρία να με γνωρίσουν καλύτερα και να ξεπερνούσαν όσα δεν μπορώ να κάνω, θα είχα πολλούς φίλους τότε».

Πηγαίνοντας σε ειδικό σχολείο, η Ίσα είχε την ευκαιρία να στραφεί στον αθλητισμό. «Μέσα από αυτή τη διαδικασία είδα πολλές αλλαγές στην αντιμετώπιση της αναπηρίας μου. Βελτιώθηκαν οι κινήσεις μου και ο συγχρονισμός μου», αναφέρει η νεαρή κοπέλα, που υποστηρίζεται από την Ελληνική Παραολυμπιακή Επιτροπή και το Ίδρυμα Agitos της Διεθνούς Παραολυμπιακής Επιτροπής.

Παρότι έχει γεννηθεί και έχει μεγαλώσει στην Ελλάδα, δεν έχει αποκτήσει ελληνική υπηκοότητα. «Είναι περίπλοκο αυτό για κάποιον που δεν έχει Έλληνες γονείς», επισημαίνει αλλά τονίζει πως «… όνειρό μου είναι να λάβω μέρος σε μια μεγάλη διοργάνωση, ίσως στους Παραολυμπιακούς Αγώνες, φορώντας τα γαλανόλευκα και εκπροσωπώντας την Ελλάδα».

Ανάλογες δυσκολίες συνάντησε και ο Γιάννης Αντετοκούνμπο. «Είναι το είδωλό μου, γιατί και εκείνος προέρχεται από πρόσφυγες γονείς. Ξεκινώντας από την Ελλάδα πέτυχε τόσα σπουδαία πράγματα. Ελπίζω κάποια μέρα κι εγώ στην αθλητική μου καριέρα να πετύχω κάτι μεγάλο», υπογραμμίζει.

Τα όνειρά της όμως δεν περιορίζονται εκεί. Θέλει να γίνει γιατρός, κάτι που ήταν και το όνειρο του πατέρα της, ο οποίος έφυγε από τη ζωή στα 16 της. Κι όπως έχει αποδείξει ήδη, τίποτα και για κανέναν δεν είναι αδύνατο, αρκεί να έχει θέληση.