Σκεπτικό: Δεσμευτική η έκθεση της ΕΕΑ, αντίθετος ο ένας εκ των τριών δικαστών!

Όπως έγινε νωρίτερα γνωστό η Επιτροπή Εφέσεων της ΕΠΟ απέρριψε κατά πλειοψηφία (δηλαδή με ψήφους 2-1) τις εφέσεις του ΠΑΟΚ και της Ξάνθης και διατήρησε τις πρωτόδικες αποφάσεις αφαίρεσης βαθμών από το πρωτάθλημα, λόγω διαπιστωμένης ύπαρξης πολυϊδιοκτησίας.

Το sport-fm.gr έχει στη διάθεσή του το σκεπτικό της απόφασης, όπου αναφέρεται πως η πλειοψηφούσα άποψη ήταν ότι η έκθεση της Επιτροπής Επαγγελματικού Αθλητισμού με την οποία διαπιστώνονται οι παραβάσεις, είναι δεσμευτική.

Τονίζεται μάλιστα, ότι «η έκθεση συντάσσεται από ένα ειδικώς κατεστημένο όργανο και δεν αποτελεί απλή γνώμη για το Δικαιοδοτικό Όργανο. Το Δικαιοδοτικό Όργανο δεσμεύεται από την έκθεση της ΕΕΑ, στο πλαίσιο των ευρύτατων (ελεγκτικών και αποφασιστικών) αρμοδιοτήτων που της έχουν ανατεθεί από τον νομοθέτη (…) Το Πρωτοβάθμιο Όργανο της Super League ορθώς εφάρμοσε και ερμήνευσε το νόμο και όλοι οι περί του αντιθέτου ισχυρισμοί ελέγχονται αβάσιμοι και κρίνονται απορριπτέοι».

Όπως προείπαμε, όμως, ένας εκ των δικαστών της τριμελούς Επιτροπής Εφέσεων της ΕΠΟ και συγκεκριμένα ο Νικόλαος Βόκας, είχε αντίθετη άποψη και μειοψήφησε, αφού θεωρεί πως η έκθεση της ΕΕΑ δεν είναι δεσμευτική και πως η δευτεροβάθμια επιτροπή της ομοσπονδίας πρέπει να μπει στην ουσία.

Ο κ. Βόκας αναρωτιέται «τι τελικά αποφασίζει το Δικαιοδοτικό Όργανο» και «αν έχει λόγο μόνο ως προς την επιμέτρηση της ποινής ή και ως προς την κατάγνωση της ενοχής».

Ο δικαστής πατάει στη βάση του ότι τέτοιες υποθέσεις μπορούν να εκδικαστούν με δύο τρόπους: Είτε με παραπομπή από την ΕΕΑ (με έκθεση) είτε με απ’ ευθείας προσφυγή κάποιου τρίτου στα πειθαρχικά όργανα του ποδοσφαίρου.

Και αναφέρει: «Το πειθαρχικό όργανο είναι Δικαιοδοτικό όργανο, “επιλαμβάνεται” και “αποφασίζει”, ενώ οι διαπιστώσεις της ΕΕΑ αποτελούν “έκθεση” ή “πόρισμα”. Και στις δύο περιπτώσεις (σ.σ. με παραπομπή από την ΕΕΑ ή με απ’ ευθείας προσφυγή τρίτου στα πειθαρχικά όργανα) το Δικαιοδοτικό Όργανο έχει τον ίδιο ρόλο, την κατάγνωση της ενοχής και την επιβολή της ποινής».

Ο κ. Βόκας στέκεται επί της ουσίας στο εξής: Ότι αν για μια τέτοια παράβαση υπήρχε προσφυγή τρίτου απ’ ευθείας στα πειθαρχικά όργανα, τότε αυτά θα έμπαιναν υποχρεωτικά-αναγκαστικά στην ουσία, αφού δεν θα υπήρχε η έκθεση της ΕΕΑ. Άρα το ίδιο πρέπει να γίνει και τώρα που υπάρχει η έκθεση της ΕΕΑ και όχι να θεωρηθεί δεσμευτική. Σημειώνει δε, ότι αυτός ο διαχωρισμός αντιβαίνει και στο αυτοδιοίκητο του ποδοσφαίρου.

Και καταλήγει: «Η στοιχειοθέτηση των παραβάσεων αποτελεί αποκλειστική, πλήρης και μόνη αρμοδιότητα του Δικαιοδοτικού Οργάνου και άρα η έκθεση της ΕΕΑ δεν το δεσμεύει ως προς τη συνδρομή των περιστατικών που συγκροτούν την παράβαση».

Σημειώνει, ωστόσο, ότι επειδή τα μέλη της ΕΕΑ έχουν «ειδικές γνώσεις και εμπειρία», αν το Δικαιοδοτικό Όργανο κρίνει διαφορετικά από την έκθεση, τότε πρέπει να το κάνει «με ρητή, ειδική και σαφή αιτιολογία».

Όπως εξ αρχής αναφέραμε, επικράτησε εν τέλει η πλειοψηφούσα άποψη που θεωρεί ότι η έκθεση της Επιτροπής Επαγγελματικού Αθλητισμού είναι δεσμευτική. Την ίδια άποψη είχε υιοθετήσει και το πρωτοβάθμιο όργανο της Super League.