Αν τύχαινε να διασχίσεις τον πυθμένα της Ευρασίας πριν από, περίπου, 20 εκατομμύρια χρόνια, πιθανότατα θα συναντούσες γιγαντιαία σαρκοβόρα σκουλήκια, ισχυρίζεται νέα έρευνα. Οι επιστήμονες ανακάλυψαν ότι τα εξαιρετικά μακριά αυτά σκουλήκια μπορεί να είχαν καταλάβει τον αρχαίο πυθμένα της θάλασσας, με βάση τις ανακατασκευές τους από μεγάλα λαγούμια, που βρέθηκαν στον πυθμένα, στη βορειοανατολική Ταϊβάν.
Τα δείγματα, που μελετήθηκαν, προήλθαν από την εποχή του Μειόκαινου, πριν από 23 εκατομμύρια έως 5,3 εκατομμύρια χρόνια. Η ερευνητική ομάδα χρησιμοποίησε 319 δείγματα, που βρέθηκαν στον ψαμμίτη του Γεωπάρκου Yehliu, μια περιοχή έξω από την πόλη της Νέας Ταϊπέι στην Ταϊβάν, για να ανακατασκευάσει ένα ίχνος απολιθώματος, που ονομάστηκε Pennichnus formosae. Τα ίχνη απολιθωμάτων είναι γεωλογικά χαρακτηριστικά, όπως λαγούμια, που μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την εξαγωγή εμπειρικών συμπερασμάτων σχετικά με το πώς συμπεριφέρονταν τα αρχαία πλάσματα. Το απολίθωμα, που αποκαλύφθηκε από τους ερευνητές, αποτελείται από ένα λαγούμι σε σχήμα L μήκους περίπου 2 μέτρων, αλλά μόνο 2-3 εκατοστών σε διάμετρο.
Οι επιστήμονες κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι αυτό το απολίθωμα πιθανότατα «κατοικούνταν» από γιγαντιαία θαλάσσια σκουλήκια, πιθανώς τους προγόνους του σκουληκιού Bobbit (Eunice aphroditois), που υπάρχει ακόμα και σήμερα.
Ο τρόπος με τον οποίο ένα σκουλήκι Bobbit πιάνει την τροφή του είναι ο εξής: Κρύβεται πρώτα σε ένα μακρύ λαγούμι στον πυθμένα της θάλασσας και στη συνέχεια κυνηγάει, για να πιάσει το «ανυποψίαστο θήραμά του με ένα χτύπημα των ισχυρών σιαγόνων του, όπως γράφουν οι συγγραφείς της μελέτης. Οι ερευνητές πιστεύουν ότι η δομή που βρήκαν δημιουργήθηκε όταν το αρχαίο σκουλήκι υποχώρησε στον πυθμένα της θάλασσας με το θήραμά του, ακόμα ζωντανό και αγωνιζόμενο.
Ο Ludvig Lowemark, παλαιοντολόγος του Εθνικού Πανεπιστημίου της Ταϊβάν και συν-συγγραφέας της μελέτης, εξήγησε σε μια συνέντευξη στο Wired ότι το απολίθωμα που βρήκαν δείχνει ότι ασπόνδυλα όπως τα αρχαία σκουλήκια έτρωγαν σπονδυλωτά.
