Σλούκας: «Ξεχωριστό το DNA του Ολυμπιακού, σπουδαία ομάδα ο Παναθηναϊκός του 2009»

Ο Κώστας Σλούκας μίλησε στο ισπανικό περιοδικό Fullbasket και αποθέωσε τον σκληροτράχηλο χαρακτήρα του Ολυμπιακού, αλλά και τον Παναθηναϊκό του 2009, που όπως είπε πλησίασε το τέλειο. Επίσης δεν κρύβει ότι έχει απωθημένο να κατακτήσει ένα μετάλλιο για την Εθνική, ενώ ρεαλιστικά παραδέχεται πως δεν θα… επιβίωνε στο ΝΒΑ.

Αναλυτικά, ο 28χρονος γκαρντ μίλησε για:

-τη μεταγραφή του στον Ολυμπιακό το 2008: «Δεν ήταν η μόνη επαγγελματική πρόταση που είχα τότε, ήταν όμως εκείνη που με τράβηξε περισσότερο. Δεν ήταν απλά μια σημαντική στιγμή, ήταν ένα όνειρο. Από εκεί που έπαιζα στην τέταρτη κατηγορία, βρέθηκα να μοιράζομαι το δωμάτιο με τον Παπαλουκά. Θυμάμαι ότι δεν μπορούσα καν να κοιμηθώ τις πρώτες μέρες γιατί είχα δίπλα μου κάποιον που ήταν είδωλό μου και μέχρι τότε έβλεπα μόνο στην τηλεόραση».

-τις εμπειρίες του από τη θητεία του στον Ολυμπιακό: «Πέρασα χρόνια που δεν θα ξεχάσω ποτέ. Η πρώτη Ευρωλίγκα ήταν τρομερό πώς την κατακτήσαμε. Η φάση με το buzzer beater του Πρίντεζη είναι σίγουρα μια από τις πιο επικές στιγμές στην ιστορία του ευρωπαϊκού μπάσκετ κι εγώ την έζησα από κοντά! Στη δεύτερη Ευρωλίγκα είχαμε μεγάλο ανταγωνισμό και πιστεύω ότι στο Final 4 του Λονδίνου παίξαμε μπάσκετ σε τόσο υψηλό επίπεδο που λίγες ομάδες έχουν καταφέρει να πλησιάσουν».

-τις επιτυχίες του Ολυμπιακού: «Έχει ένα ξεχωριστό DNA ο Ολυμπιακός. Τα τελευταία 6-7 χρόνια έχει δείξει ότι είναι πολύ δύσκολο να τον κερδίσεις, ειδικά σε μεγάλους αγώνες. Έχει να κάνει με το πνεύμα των Ελλήνων παικτών που αποτελούν τον κορμό της ομάδας. Πρόκειται για μια έμφυτη ιδιοσυγκρασία που τους επιτρέπει να εμφανίζουν ένα τόσο σκληροτράχηλο σύνολο μέσα στο παρκέ. Ποτέ δεν πρέπει να τους θεωρείς "πεθαμένους"»

-τη συνεργασία με τον Ντούσαν Ίβκοβιτς: «Τον σέβομαι πολύ, είναι από τους καλύτερους. Στην αρχή δεν με ήθελε στην ομάδα. Πέρασαν μήνες μέχρι να με εμπιστευτεί. Είναι πολύ δύσκολο όταν ξέρεις ότι δεν έχεις την εμπιστοσύνη του προπονητή σου. Δούλεψα πολύ σκληρά, όσο ποτέ, ώστε να μπορέσω να πάρω κάποια ευκαιρία μέσα από τραυματισμούς συμπαικτών μου, κάτι που δεν μου αρέσει. Τελικά κατάφερα να δείξω τις δυνατότητές μου».

-τα μπασκετικά του πρότυπα: «Ο Παπαλουκάς, ο Σπανούλης, ο Πρίντεζης, ο Διαμαντίδης… Αισθάνομαι τυχερός γιατί μπόρεσα να μοιραστώ αποδυτήρια με κάποιους τόσο θρυλικούς παίκτες. Αν μου το έλεγαν πριν δέκα χρόνια δεν θα το πίστευα. Με τον τρόπο τους μου δίδαξαν πολλά. Τι σημαίνει να είσαι επαγγελματίας, να έρχεσαι πρώτος στην προπόνηση και να φεύγεις τελευταίος. Μοναδικοί ηγέτες».

-το αν η περσινή Φενέρ ήταν η τέλεια ομάδα: «Νομίζω ότι ο Παναθηναϊκός του 2009 ήταν καλύτερος από τη Φενέρ του 2017. Είχαν μια σπουδαία ομάδα με Σπανούλη, Διαμαντίδη, Γιασικεβίτσιους, Περπέρογλου, Μπατίστ... και φυσικά προπονητή τον Ομπράντοβιτς. Τον κορυφαίο».

-τη διαμάχη Ευρωλίγκας με FIBA για τα «παράθυρα»: «Το θέμα δεν είναι αν είμαστε με τη μία ή την άλλη πλευρά. Στην πραγματικότητα οι παίκτες δεν έχουν κανένα λόγο για ό,τι συμβαίνει στο μπάσκετ. Δεν το καταλαβαίνω. Πρέπει να κάτσουν όλοι σε ένα τραπέζι και να σκεφτούν τι είναι καλύτερο για το άθλημα».

-το… μαράζι του με την Εθνική: «Ένα μετάλλιο με την εθνική ομάδα είναι νομίζω το μόνο που μου λείπει».

-το αν η παρουσία του Αντετοκούνμπο θα φέρει επιτυχίες στην Εθνική: «Προφανώς θα είναι πιο εύκολο με αυτόν στην ομάδα. Είναι ένας απίστευτος παίκτης».

-το αν θα δοκίμαζε την τύχη του στο ΝΒΑ: «Ειλικρινά, πιστεύω ότι δεν θα επιβίωνα στο ΝΒΑ. Σίγουρα θα μου άρεσε να παίξω εκεί, αλλά έχω την αίσθηση ότι ο ευρωπαϊκός τρόπος παιχνιδιού με ευνοεί περισσότερο».