Η πρώτη συνέντευξη του Σταύρου Θεοδωράκη ως επικεφαλής του νέου κόμματος, δεν είχε την ορμητικότητα ενός ορμητικού ποταμού που θα παρασύρει στο διάβα του κάθε σαπρόφυτο, κάθε κακοήθη έκφραση της πολιτικής. Μάλλον με νωχελική και αργόσυρτη ροή έμοιαζε, με τον ίδιο πρωταγωνιστή να πλατσουρίζει στον πλατιασμό, απαξιώνοντας έτσι τις κάποιες πολύ ενδιαφέρουσες εκφάνσεις του προγραμματικού του λόγου, που θα μπορούσε κανείς να τις χαρακτηρίσει ως επιτομή της κοινής λογικής!
Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο του Γιάννη Σιδέρη στο aixmi.gr