Το ημερολόγιο φανέρωσε το έγκλημα!

Του Χριστού τα πάθη τράβηξε στη σύντομη ζωή της η μικρούλα Ζιζέλ Φορντ από το Σικάγο. Και αν δεν τα κατέγραφε, καθημερινά, στο χαρτί κανείς δεν θα μάθαινε τι περνούσε, ούτε κι από ποιόν.

Όπως αναφέρει το τηλεοπτικό δίκτυο “Fox 29”, την κακοποιούσε συστηματικά μέχρι που τη σκότωσε η 55χρονη γιαγιά της, Έλεν Φορντ, που καταδικάστηκε για τις ειδεχθείς πράξεις της, χάρις στα γραφόμενα της 8χρονης στο ημερολόγιό της.

Οι δικαστές αναγνώρισαν ότι η μικρούλα υφίστατο συστηματικό και ανελέητο ξυλοδαρμό από την ίδια τη γιαγιά της.

Μέχρι που βρέθηκε νεκρή τον Ιούλιο του 2013 με τις φρικιαστικές λεπτομέρειες να έρχονται στο φως μέσω του ημερολογίου που κρατούσε.

Κατά τη διάρκεια της δίκης, ένας ιατροδικαστής κατέθεσε ότι το κεφάλι της Ζιζέλ είχε ανοιχτές πληγές, οι οποίες είχαν μολυνθεί και υπήρχαν σκουλήκια (…) ενόσω ήταν ακόμη ζωντανή.

Από τη δική του πλευρά ένας εξάδελφος της 8χρονης περιέγραψε πώς η εξαδέλφη του αναγκάστηκε να φάει, με τη βία, καυτερή πιπεριά.

Άλλη φορά την είδε να στέκεται στο ένα πόδι, να έχει δεμένα τα χέρια της ή να έχει στουμπωμένο το στόμα της με μία κάλτσα.

Και ο εφιάλτης δεν είχε τελειωμό.

Το δικαστήριο πληροφορήθηκε ότι η γιαγιά-τέρας έδενε την εγγονή της στο κρεβάτι για μία ολόκληρη εβδομάδα, χωρίς νερό και φαγητό.

Κάποια φορά την ανάγκασε να πιεί νερό από τη λεκάνη της τουαλέτας.

Στα τελευταία της γραπτά η μικρή Ζιζέλ, συγκλονίζοντας, αναφέρει:

«Ελπίζω σήμερα να μπορέσω να κάτσω ήσυχα, να δω τηλεόραση, να μιλήσω και να παίξω με οποιονδήποτε. Τότε θα είναι μία υπέροχη ημέρα».

Και σε άλλο σημείο του ημερολογίου της έγραψε:

«Όταν μεγαλώσω θέλω να είμαι όμορφη, έξυπνη και καλή.

Ωστόσο, αργότερα, διαισθανόμενη, μάλλον, το τέλος της, σημείωνε σπαρακτικά:

«Δεν είναι αλήθεια… Απέτυχα».

Και οι ύστατες λέξεις της δύστυχης Ζιζέλ με ημερομηνία 11 Ιουλίου ήταν:

«Μισώ τη ζωή, δεν αντέχω άλλο».

Δύο ημέρες μετά, εντοπίστηκε νεκρή από την αστυνομία που ειδοποιήθηκε από την ίδια την Έλεν Φορντ.

Η 55χρονη που έχει κριθεί ένοχη για ανθρωποκτονία 1ου βαθμού είναι αντιμέτωπη με τη μέγιστη ποινή της ισόβιας κάθειρξης χωρίς δικαίωμα έφεσης.

Επιμέλεια: Ανδρέας Μορφόπουλος