Το μάθημα ζωής της Γαλλίας είναι για όλους μετά το στραπάτσο του 2016!

Η νίκη της Γαλλίας το 1998 έφερε τότε το διαπολιτισμικό ζήτημα - που στο ποδόσφαιρο είναι μια πραγματικότητα - στο προσκήνιο των μέσων ενημέρωσης.

Οι νικητές ήταν τώρα το 2018 πάλι οι Γάλλοι με μια ομάδα που είχε σημαντικό αριθμό παικτών με μικτή κληρονομιά, γιοι ή εγγόνια μεταναστών.

Αυτός ο συνδυασμός, αυτό το μπλέξιμο της διαφορετικότητας είναι στο ποδόσφαιρο η υπεροχή του ως παιχνίδι απέναντι σε όλα τα άλλα!

Γράφει ο Χρήστος Σωτηρακόπουλος

Άλλωστε πάντα το ποδόσφαιρο ήταν μια απόδειξη ότι το ίδιο το παιχνίδι διακρίνει και προσφέρει σύμφωνα με την αξία του παίκτη στον αγωνιστικό χώρο, όχι την κοινωνική του κατάσταση ή το στάτους του ευκαιρίες. Και είναι μια πραγματική αξιοκρατία. Το γεγονός ότι οι περιθωριοποιημένοι εξακολουθούν να βρίσκουν παράδεισο σε ένα παιχνίδι που είναι όλο και περισσότερο εξαρτημένο από τα χρήματα δεν είναι ασήμαντο. Μην το θεωρούμε δεδομένο.

Θα μπορούσαμε αυτό τον θρίαμβο της πολύ-πολιτισμικότητας και της διαφορετικής κουλτούρας και του ανακατέματος των χαρακτηριστικών των λαών να το θεωρήσουμε μία τεράστια κατάκτηση επειδή οι προοπτικές για το φαινόμενο αυτό συνεχίζουν να έχουν τις ίδιες προκαταλήψεις όπως παλιά! Ειδικά σε εποχές με έντονες ρατσιστικές τάσεις.

Διαβάστε ολόκληρο το κείμενο στο Sport-Retro.gr