Το χωριό που δεν αγγίζει η ανεργία

Στο ορεινό χωριό Μηλιά, που βρίσκεται σε υψόμετρο 1180 μέτρων στα βουνά της Πίνδου και απέχει δώδεκα χιλιόμετρα από το Μέτσοβο, ο δείκτης ανεργίας δείχνει τα μηδενικά ποσοστά του αναδεικνύοντας την αξία της φύσης για τον άνθρωπο.

Σε δασικούς συνεταιρισμούς που εδρεύουν στο χωριό, βάσει διαχειριστικής μελέτης από το δασαρχείο, έχουν παραχωρηθεί 36.000 στρέμματα έκτασης από οξιά και μαύρη πεύκη.

Εκατό οικογένειες ζουν στο χωριό και εργάζονται σε 40 εργαστήρια ξυλογλυπτικής και επεξεργασίας ξύλου, ενώ στους δασικούς συνεταιρισμούς απασχολούνται 60 μέλη.

Το ξύλο οξιάς το εκμεταλλεύονται για λαϊκή τέχνη και το ξύλο της μαύρη πεύκης για την δημιουργία κολώνων της ΔΕΗ.

Τα εργαστήρια βρίσκονται στα υπόγεια των σπιτιών, ενώ το μάτι όποιου επισκεφθεί την περιοχή, αναμφισβήτητα θα πέσει πάνω στις μεγάλες ποσότητες ξύλου που σε πρώτο στάδιο αφήνουν έξω για να στεγνώσουν και στη συνέχεια να επεξεργαστούν.

Οι Μηλιώτες από τα παιδικά τους χρόνια έρχονται σε άμεση επαφή με το ξύλο, του δίνουν μορφή και το μετατρέπουν σε χρήσιμο και αναγκαίο αντικείμενο της καθημερινότητας όπως: «κουτάλες, πλάστες, θήκη για ψωμί, δοχείο νερού ή κρασιού, ακόμα και ως διακοσμητικό χώρου το χρησιμοποιούν δίνοντας του μορφή λύκου, αρκούδας, κλπ.».

Επιμέλεια: Τέτα Πατουχέα