Χάινς: «Θαυμάζω τον Σπανούλη, νοσταλγώ το 2012, αλλά έχουμε έναν τίτλο να υπερασπιστούμε»

Φίλος και θαυμαστής του Βασίλη Σπανούλη δηλώνει ο Κάιλ Χάινς, που δεν ξεχνά όσα έζησε με τον Ολυμπιακό και ειδικά το θαύμα του 2012, ωστόσο ξεκαθαρίζει πως ως παίκτης της ΤΣΣΚΑ θα παλέψει για την υπεράσπιση του τίτλου της στο Final Four.

Αναλυτικά όσα έγραψε ο Αμερικανός σέντερ στο blog του στην ιστοσελίδα της Ευρωλίγκας:

Είναι το έκτο μου Final Four και ποτέ δεν πίστευα πως θα έφτανα έξι συνεχείς φορές σε αυτό το σημείο. Πάμε στην Κωνσταντινούπολη ως πρωταθλητές Ευρώπης, έχουμε αυτό που θέλουν όλοι, αλλά υπάρχει μεγαλύτερη πίεση, γιατί πρέπει να υπερασπιστούμε τον τίτλο μας και δεν θα είναι εύκολο.

Έχω ξεχωριστές αναμνήσεις από τον τελικό του 2012 στο ίδιο γήπεδο, όταν κατακτήσαμε τον τίτλο με τον Ολυμπιακό. Είναι ένα από τα πιο αξέχαστα ματς στην ιστορία της Ευρωλίγκας ή ακόμη και του ευρωπαϊκού μπάσκετ. Είναι ωραίο που θα επιστρέψουμε εκεί και θα νιώσω τη νοσταλγία. Ελπίζω να συνεχίσει να μου φέρνει καλή τύχη.

Αντιμετωπίζω την παλιά μου ομάδα. Πολλά άλλαξαν τα τελευταία πέντε χρόνια, αλλά ο κορμός του Ολυμπιακού παραμένει ο ίδιος, όπως και της ΤΣΣΚΑ. Ό,τι έγινε ανήκει στο παρελθόν και είμαστε έτοιμοι να συνεχίσουμε στο παρόν. Κι αυτό επιτάσσει για μας να υπερασπιστούμε τον τίτλο μας.

Ο Ολυμπιακός είναι καλή ομάδα, με έναν κορμό έμπειρων παικτών, αλλά και άλλων νεαρών που είναι διψασμένοι και παίζουν με καρδιά. Όλοι μας ξέρουμε τι πρέπει να κάνουμε για να κερδίσουμε, ειδικά μετά τον περσινό τίτλο. Τέτοια ματς κρίνονται στις λεπτομέρειες και η νίκη μπορεί να κριθεί σε μια κατοχή.

Ο πιο σημαντικός παίκτης του Ολυμπιακού είναι ο Σπανούλης. Πρόκειται για έναν από τους σπουδαιότερους στην ιστορία του ευρωπαϊκού μπάσκετ, όχι μόνο λόγω της ποιότητάς του, αλλά και της ηγετικής του ικανότητας αποτελώντας το παράδειγμα εντός κι εκτός γηπέδου. Έχει κατ’ επανάληψη βγει μπροστά σε μεγάλες στιγμές και στα 34 του, που μπορεί πολλοί να περίμεναν πως θα έχει αρχίσει να φθίνει, εξακολουθεί να ηγείται της ομάδας του. Το ξέρω πολύ καλά γιατί το βίωσα για δύο χρόνια, πόσο μπορεί να επηρεάσει ένα παιχνίδι και την ομάδα του. Τον θεωρώ φίλο μου και εκτός παρκέ, έναν άνθρωπο που θαυμάζω και με τον οποίο έχω εξαιρετική σχέση. Όταν όμως τεθούμε αντιμέτωποι, θα χαιρετηθούμε αλλά μετά ο καθένας θα προσπαθήσει να πετύχει το στόχο της ομάδας του.