Δεν θα πάρει κύπελλο… ποτέ: Η κατάρα του Χάρι Κέιν συνεχίζεται

Ένας από τους λόγους, ίσως και ο… βασικός, που ο Χάρι Κέιν έπαιρνε πέρσι το καλοκαίρι την απόφαση να φύγει από την άτιτλη Τότεναμ για την Μπάγερν ήταν η εγγύηση στην κατάκτηση τροπαίων που προσφέρουν οι Βαυαροί. Κι όμως, αυτός ο αναμφίβολα χαρισματικός σκόρερ, θα μείνει και πάλι με άδεια χέρια, αφού η γερμανική ομάδα μετά από τον αποκλεισμό στα ημιτελικά του Champions League από τη Ρεάλ, θα μείνει για πρώτη φορά μετά από δώδεκα χρόνια χωρίς κούπα.

Και, εντάξει, μπορεί η Τότεναμ, στην οποία πέρασε όλη του την καριέρα ως πέρσι το καλοκαίρι, ούτως ή άλλως έχει τη «ρετσινιά» της ομάδας που σπανίως κατακτά κούπες, ωστόσο αυτό που έπαθε φέτος με την Μπάγερν... πάει πολύ.

Οι Βαυαροί δαπάνησαν το καλοκαίρι πάνω από 100 εκατ. ευρώ, στην πιο ακριβή μεταγραφή στην ιστορία της Bundesliga. Η κατάσταση έμοιαζε win-win, αφού η Μπάγερν αναζητούσε εναγωνίως έναν γκολτζή και ο Κέιν έψαχνε την ομάδα που θα του προσφέρει τίτλους. Όμως, η κατάρα συνεχίζεται…

Η Μπάγερν έχασε πρώτα το Σούπερ Καπ, με 3-0 από τη Λειψία στο ντεμπούτο του Κέιν, εν συνεχεία αποκλείστηκε από την Ζααρμπρίκεν της τρίτης κατηγορίας στο Κύπελλο, πριν λίγες εβδομάδες έχασε και μαθηματικά το πρωτάθλημα μετά από έντεκα σερί κατακτήσεις από τη Λεβερκούζεν που πήρε τον τίτλο για πρώτη της φορά. Και χθες ήρθε, με δραματικό τρόπο και ανατροπή με γκολ του… Χοσέλου στο 88’ και το 91’ το τελευταίο καρφί στο φέρετρο των ονείρων του Κέιν να πάρει την πρώτη του κούπα.

Για να μην παρεξηγηθούμε, ο αρχηγός της εθνικής Αγγλίας δεν χρεώνεται την αποτυχία της Μπάγερν. Απεναντίας, ο ίδιος με 44 γκολ σε 45 εμφανίσεις αλλά και 12 ασίστ φέτος έκανε ό,τι περνούσε από το χέρι του και με το παραπάνω. Έχει ήδη στο τσεπάκι το Χρυσό Παπούτσι και όλοι πίνουν… μπίρες στο όνομά του στη Βαυαρία. Ακόμη και χθες βράδυ, τα δύο γκολ της Ρεάλ ήρθαν μετά το 85’, όταν για ανεξήγητο λόγο τον απέσυρε ο Τόμας Τούχελ για να βάλει στη θέση του τον… Έρικ-Μαξίμ Τσούπο Μοτίνγκ.

Αλλά ποιος μπορεί να μας πείσει ότι ο άνθρωπος αυτός δεν έχει το στίγμα του γκαντέμη;

Πώς, από τη στιγμή που έναν χρόνο πριν αυτός αρχίζει να παίζει στην Τότεναμ είχε κατακτήσει το Λιγκ Καπ και στα 14 χρόνια του οι «Σπερς» δεν πήραν τίποτα;

Πώς, από τη στιγμή που το 2010 έχασε λόγω ασθένειας το Euro U17 ως ένα από τα μεγαλύτερα ταλέντα της χώρας και τελικά τα «λιονταράκια» πήραν τον τίτλο;

Ή πώς η πιο ταλαντούχα εθνική Αγγλίας όλων των εποχών στα χρόνια του έχασε στον τελικό του Euro 2020 και σταμάτησε την πορεία της στα ημιτελικά το 2018 και στα προημιτελικά το 2022 στο Μουντιάλ;

Αλλά και πώς από τη στιγμή που πήγε στη δυναστεία της Μπάγερν στη Γερμανία, έχασε κάθε τίτλο που διεκδικούσε μένοντας άτιτλη για πρώτη φορά μετά το 2012;

Εδώ κάτι μεταφυσικό συμβαίνει…