Ζήσης: «Δεν πίστευα ότι θα φύγω από την ΑΕΚ και την Ελλάδα»

Ένα εξαιρετικό αφιέρωμα για έναν από τους βετεράνους της διοργάνωσης, τον Νίκο Ζήση, φιλοξενεί η ιστοσελίδα της Ευρωλίγκας. Ο πολύπειρος γκαρντ αναφέρεται στη διαδρομή του από τη Θεσσαλονίκη και την ΑΕΚ, από την οποία πίστευε πως δεν θα φύγει ποτέ, μέχρι και την... ξενιτιά όπου βρίσκεται πλέον εδώ και πολλά χρόνια.

«Όταν ήμουν 4, η Εθνική Ελλάδας κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στο Ευρωμπάσκετ. Ο πατέρας μου μού λέει την ιστορία πως από εκείνη τη μέρα του ζητούσα να με πηγαίνει σε γήπεδο μπάσκετ. Έτσι άρχισαν όλα. Όταν ήμουν 7, πήγα σε ομάδα, έγινε το πάθος μου και 10 χρόνια πιο μετά ήμουν επαγγελματίας», αναφέρει.

Για το ντεμπούτο του, τόνισε: «Ήμουν πολύ τυχερός, γιατί από τα 17 ήμουν σε μία πολύ καλή ομάδα, την ΑΕΚ που είχε έναν θρυλικό κόουτς, τον Ντούσαν Ίβκοβιτς. Το πρώτο μου παιχνίδι ήταν ένας προημιτελικός της Euroleague. Πίστευα ότι δεν θα παίξω καν. Θυμάμαι ότι τότε με έλεγε απλά "μικρέ". "Μικρέ, είσαι έτοιμος να παίξεις;". Είχα σοκαριστεί. Φυσικά, είπα ναι. Δεν σκόραρα, ήμουν νευρικός, αλλά τελικά νικήσαμε. Ποτέ δεν πίστευα ότι θα αφήσω την ΑΕΚ και την Ελλάδα γενικά. Έφυγα για την Ιταλία, αρχικά για την Μπένετον. Ποτέ δεν πίστευα ότι θα μείνω τόσα χρόνια στο εξωτερικό. Η ΤΣΣΚΑ ήταν ένα μεγάλο σχολείο για μένα, πήγα όταν ήμουν 24. Όσα πράγματα έζησα, δεν τα ξεχνάω όπως και την κατάκτηση της Euroleague».

Φυσικά η Εθνική έχει ξεχωριστή θέση στην καρδιά του. «Το πρώτο πράγμα, όταν σκέφτεσαι όσα έχεις πετύχει, αφορά στην Εθνική ομάδα. Πάνω απ' όλα, το ότι έπαιξες γι' αυτή. Φαντάσου, μάλιστα, να νικάς με την Εθνική ομάδα της χώρας σου. 18 χρόνια μετά τους πανηγυρισμούς με τον πατέρα μου, ήμουν στην ίδια θέση. Δεν μπορώ να το περιγράψω με λόγια. Θα το θυμάμαι για πάντα».

Μιλώντας για την παρουσία του στην Μπάμπεργκ, τόνισε: «Αυτή είναι η 3η μου χρονιά και, όταν συμφωνούσα να έρθω εδώ, δεν περίμενα ότι θα είναι έτσι τα πράγματα. Είναι εξαιρετικός οργανισμός. Θέλει να βελτιώνεται κι έχω την αίσθηση πως είναι χαρούμενοι που με έχουν εδώ. Θέλω να ανταποδώσω».

Ο Αντρέα Τρινκιέρι ποτέ δεν έκρυψε την εκτίμησή του στο πρόσωπό του, σαν άνθρωπο και προπονητή: «Είναι ένας παίκτης που κάνει την ομάδα και τους συμπαίκτες του καλύτερους. Όταν έχεις έναν βετεράνο, που έχει κερδίσει τίτλους παντού στην Ευρώπη, είσαι ένας τυχερός προπονητής».

Ο συμπαίκτης του στους πρωταθλητές Γερμανίας, Λούκα Μίτροβιτς, τόνισε πως «νιώθεις την παρουσία του, ακόμη κι όταν δεν είναι στο παρκέ. Είναι σαν προέκταση του προπονητή», ενώ ο Μπράις Τέιλορ ανέφερε πως «βλέπω τον τρόπο που παίζει και παίρνω μαθήματα».