• 30/08/2010, 18:06 |
• Αποστολή

Το παιχνίδι της Εθνικής μας κόντρα στην Τουρκία είναι ιδιαίτερο από κάθε άποψη. Το «πολιτικό- εθνικό» κομμάτι της υπόθεσης, όμως, θα προτιμήσω να το αφήσω στην άκρη. Εδώ στην Άγκυρα, άλλωστε, κανείς δεν το βλέπει έτσι. Ούτε οι Τούρκοι παίκτες, ούτε και οι διεθνείς μας. Γνωρίζουν ότι πρόκειται για ματς με ιδιαιτερότητες, αλλά μέχρις εκεί. Αυτό που ενδιαφέρει περισσότερο από κάθε τι άλλο είναι πως θα κατακτηθεί η νίκη που θα δώσει κατά 99% την πρώτη θέση στον τρίτο όμιλο. Και θα στρώσει με ροδοπέταλα τη διαδρομή μέχρι τους «4» της διοργάνωσης.

Γράφει από την Άγκυρα, ο Αντώνης Κατσίκης

Στα πρώτα δύο παιχνίδια στο Μουντομπάσκετ, η «γαλανόλευκη» δεν τρόμαξε με την απόδοση της. Όχι βέβαια πως «τρόμαξαν» κάποιον οι Τούρκοι. Το αντίθετο θα λέγαμε. Έδειξαν να έχουν μεγάλη δύναμη μέσα στη ρακέτα, έδειξαν να είναι ευάλωτοι στην περιφέρεια τους, αλλά και να έχουν έναν μυστήριο τύπο στη θέση «3» που να πηγαίνει πάνω-κάτω, να σουτάρει (και να αστοχεί συνήθως) και στη συνέχεια να βρίζει, πρώτα τον ίδιο του τον εαυτό και στη συνέχεια σχεδόν όλους τους συμπαίκτες του.

Ο κύριος αυτός ονομάζεται Χέντο Τούρκογλου και είναι ο μεγάλος αστέρας της ομάδας του Μπόγκνταν Τάνιεβιτς. Όπως και στο περσινό Ευρωμπάσκετ της Πολωνίας, έτσι και στο φετινό Μουντομπάσκετ ο φόργουορντ των Φοίνιξ Σανς είναι «όλα τα λεφτά» για τους Τούρκους. Και αυτό μπορεί να το καταλάβει κανείς παρατηρώντας το πώς λειτουργούν όλοι οι υπόλοιποι γι’ αυτόν. Από τους φιλάθλους και τους συμπαίκτες του, μέχρι τους φροντιστές της ομάδας και τους διαιτητές. Ο 31χρονος φόργουορντ τυγχάνει ειδικής μεταχείρισης από όλους. Και αυτό τον κάνει ξεχωριστό.

Στο ματς με τη Ρωσία δεν υπήρχε στο ματς για 32’ λεπτά. Μόλις χρειάστηκε να τραβήξει το κάρο από τη λάσπη και να δώσει τη νίκη στην ομάδα του δήλωσε «παρών» και οι Τούρκοι έφτασαν στη νίκη. Στην κακή του μέρα μπορεί να καταστρέψει την ίδια του την ομάδα. Στην καλή του μπορεί να απογειώσει ένα ολόκληρο έθνος. Και επειδή κόντρα στην Ελλάδα ένα ολόκληρο έθνος θα στηριχθεί στις πλάτες του, καλό θα είναι να τον προσέξουμε ιδιαίτερα. Και ας είναι άστοχος από την αρχή μέχρι το τέλος του παιχνιδιού. Μια στιγμή μπορεί να αλλάξει όλο το ματς. Και δεν πρέπει να του δώσουμε την ευκαιρία να το κάνει.

Για απορίες, σχόλια, παρατηρήσεις στο antonis33@hotmail.com

• Τελευταία ενημέρωση: 30/08/2010, 22:25
• Κορυφή σελίδας
• Αποστολή