Να βρεθεί ένας που είχε προβλέψει την εξέλιξη του ντέρμπι να υποκλιθώ βαθιά.

Ο Παναθηναϊκός σκόραρε κοντά στον μέσο όρο του αν και ο ρυθμός του ματς οριζόταν για 45 από τον Ολυμπιακό. Ο Κεμζούρα δεν άφησε τους αντιπάλους του να τρέξουν και όταν βρήκε λύση στο πρόβλημα των επιθετικών ριμπάουντ που μάζευε σωρηδόν η ομάδα του Πιτίνο - άλλο ένα περίεργο αυτό - πήρε τα ηνία και ετοίμασε πλάνο αντεπίθεσης.

Παράδοξο και τούτο. Η πεντάδα με την οποία ο Ολυμπιακός γυρνά το ματς απαρτίζεται από 4 άμαθους σε ντέρμπι Αμερικανούς και τον Βεζένκοφ. Άσχετα με το τι γράφει το ταμπλό ο Κεμζούρα γυρίζει από το ΟΑΚΑ οπλισμένος με ένα ρόστερ που μετρήθηκε μέχρι το βάθος του και κρίθηκε 100% ικανό να ανταποκριθεί σε ματς που μοιάζουν με πόλεμο.

Ο Τσέρι όταν έμεινε στο παρκέ και βρήκε ρυθμό έπαιξε καταλυτικό ρόλο στην άμυνα. Ο Μπόλντουιν πρόσφερε αφειδώς λύσεις στο ένας με έναν. Και ο Ριντ στον ελάχιστο χρόνο που έμεινε στο παρκέ λόγω του προβλήματος που είχε φώναξε με την παρουσία του και στις δύο άκρες του παρκέ ότι είναι παίκτης που μπορεί να προσφέρει πολύτιμες ανάσες στον Μιλουτίνοφ.

Τα παράδοξα ακολουθούν και τους νικητές. Ο Παναθηναϊκός έφτασε στους 100 κοντά με τον καλύτερο του παίκτη στην επίθεση να είναι εξαφανισμένος.

Ο Φρεντέτ όχι μόνο ήταν άστοχος αλλά και κατέστρεφε κάθε μπάλα που έπιανε στα χέρια του. Οι ψηλοί του απόντες από το 20 ως και το 44 και κάτι. Μέχρι δηλαδή να κάνει το λάθος ο Καλάθης που έδωσε την μπάλα στον Παπαγιάννη. Είναι η στιγμή που ο ψηλός πάει στις βολές, βάζει τη μια και στην εξέλιξη της φάσης κόβει τον Σπανούλη. Μέχρι τότε κυρίως παρακολουθούσαν.

Για το τρέξιμο τα είπαμε και παραπάνω. Σε κανένα σημείο του αγώνα ο Ολυμπιακός δεν του το επέτρεψε σε σημείο που οι πράσινοι οδηγήθηκαν σε πάσες υψηλού ρίσκου που αντί για εύκολο καλάθι τους οδηγούσε σε λάθος. Χαρακτηριστικό τα μόλις 5 λάθη του γηπεδούχου σε 45 λεπτά τα οποία όλα έγιναν σε απελπισμένες προσπάθειες για αιφνιδιασμό.

Παράδοξα επίσης.

Ο Παναθηναϊκός μοίρασε μόλις 11 ασίστ ενώ ο Ολυμπιακός που λέμε ότι έχει πρόβλημα στη δημιουργία έφτασε σχεδόν τις διπλάσιες.

Ο Μπράντον Πολ σούταρε με μεγάλη έφεση στο τρίποντο και δεν μπορούσε να βάλει βολή. Αυτό είναι και το μεγάλο πρόβλημα που δεν μπόρεσε να νικήσει ο Ολυμπιακός. Η αστοχία από τη γραμμή του κόστισε δεδομένου ότι πήγαινε με ευκολία εκεί...

Το άλλο μεγάλο πρόβλημα των ηττημένων ήταν το γεγονός ότι ο Ράις έπαθε... Λάρκιν. Ήταν σαφές και διαβασμένο από νωρίς ότι ο Ταϊρίς και η ηρεμία του θα ήταν κομβικής σημασίας για τον Πιτίνο που περίμενε τον Κεμζουύρα να στήσει μπλόκα στον Καλάθη. Ο Ράις δεν ήταν όμως αλλά ήρεμος αλλά ασταμάτητος.

Έβαλε 41, έδωσε ένα κάρο σημαντικές ανάσες όταν ο Ολυμπιακός περνούσε μπροστά και κάλυψε όλα τα επιθετικά κουσούρια των συμπαικτών του. Απίστευτη εμφάνιση από έναν παίκτη που άκουσε τον Πιτινο μια εβδομάδα πριν να του θυμίζει τα δύο mvp που κουβαλάει και είπε να τον ευχαριστήσει με μια εμφάνιση βγαλμένη από την εποχή του Γκάλη.

Ο Παναθηναϊκός πήρε ένα σπουδαίο αποτέλεσμα. Ανέβαινει σημαντικά στη βαθμολογία, κρατά ψηλά και την ένταση και μπαίνει στον Γολγοθά του άνετος.

Και ο Ολυμπιακός όμως κουβαλά κέρδη. Και μάλιστα σημαντικά. Τελειώνει την κουβέντα για το αν είναι ομάδα που μπορεί να βλέπει πλέι οφ, κερδίζει σημαντικούς παίκτες και φορτώνεται με αυτοπεποίθηση.

Πάμε και στον λογαριασμό. Ποιος από τους καθηλωμένους θεατές τους ματς δεν σκέφτονται πόσο τους έχει λείψει η μεταξύ του κόντρα. Οι παίκτες στους οποίους το ματς λείπει ακόμα περισσότερο το διασκέδασαν. Και όχι μόνο αυτό, έφυγαν αγκαλιασμένοι για τα αποδυτήρια απαντώντας στο δηλητήριο των τελευταίων ημερών. Εικόνα ακόμα πιο εντυπωσιακή και από τη 40αρα του Ράις.