Πολίτης:''Στόχος πάντα το μετάλλιο''

Οι τελευταίες εμφανίσεις της Εθνικής μπάσκετ έχουν δημιουργήσει προσδοκίες για διάκριση και μετάλλιο μεταξύ των Ελλήνων φιλάθλων. Ο Κώστας Πολίτης δεν αποτελεί εξαίρεση και στη συνέντευξη που παραχώρησε στη «SportDay» επισημαίνει ακόμη ότι η Ελλάδα θα πρέπει πάντα να στοχεύει ψηλά.

«Αυτή τη στιγμή το εθνικό συγκρότημα, μετά από έναν κύκλο προετοιμασίας και φιλικών αγώνων, έχει μια σταθερή βελτίωση σε πολλούς τομείς: στη διάρκεια του παιχνιδιού της, στον πλουραλισμό της επίθεσής της και στην προσπάθεια στην άμυνα. Αρχίζει πλέον να φτάνει σε μια πολύ καλή αγωνιστική κατάσταση. Αυτό μας κάνει αισιόδοξους ότι μπορούμε να πάμε και να διεκδικήσουμε ένα μετάλλιο».

«Εγώ πάντα έλεγα ότι η Εθνική ομάδα πρέπει να βάζει τον πήχη ψηλά. Δεν μπορεί να είναι στόχος η είσοδος στην οκτάδα, αλλά το μετάλλιο. Εδώ και μια εικοσαετία η Εθνική ομάδα δείχνει ότι είναι μια ισχυρή δύναμη στην Ευρώπη. Δεν θα είναι αποτυχία η 4η ή η 5η θέση. Σήμερα, όπως φαίνεται, στο ευρωπαϊκό μπάσκετ δεν υπάρχουν τα μεγαθήρια. Υπάρχει μια ισορροπία στο δυναμικό των ομάδων, άρα πολλοί θα διεκδικήσουν ένα μετάλλιο».

Μιλώντας συγκεκριμένα για τους αντιπάλους της «επίσημης αγαπημένης» στον όμιλο ο «Ευρωκόουτς» προειδοποιεί ότι το ματς με τους Γάλλους ίσως αποδειχτεί καθοριστικό για τη συνολική πορεία της ομάδας:

«Πολλοί το θεωρούν εύκολο, όμως το ματς με τη Γαλλία είναι το πιο δύσκολο. Πρώτον, γιατί είναι η πρεμιέρα και κάθε πρεμιέρα κρύβει δυσκολίες. Δεύτερον, είναι μια ομάδα απρόβλεπτη, με πολύ μεγάλο ταλέντο και βασίζεται στα αθλητικά προσόντα των παικτών της, που προέρχονται από τις πρώην αποικίες. Πηδάνε, τρέχουν κι είναι απρόβλεπτοι παίκτες. Από την άλλη όμως είναι επιρρεπείς στα λάθη και δεν έχουν ισορροπία ως ομάδα».

«Όταν ξεκινάς να πας σε μια μεγάλη διοργάνωση ξεπερνιούνται τα πάντα, αφού μπαίνει ένας κοινός στόχος. Όλοι θέλουν να πετύχουν στην αποστολή τους, που είναι η διεκδίκηση του εισιτηρίου για το Παγκόσμιο κι η κατάκτηση ενός μεταλλίου».

«Η Σλοβενία είναι μία από τις πλέον ισχυρές δυνάμεις του ευρωπαϊκού μπάσκετ. Μαζί με τη Λιθουανία, είναι δύο χώρες με πολλά ταλέντα. Διαθέτει παιδιά που παίζουν στο ΝΒΑ. Θα είναι μία δύσκολη αποστολή. Πιστεύω όμως ότι το πρώτο παιχνίδι θα επηρεάσει και το αποτέλεσμα στο δεύτερο. Αν ξεκινήσουμε με νίκη κόντρα στους Γάλλους, δεν νομίζω ότι μπορούν να μάς σταματήσουν οι Σλοβένοι, αλλά ούτε κι οι Βόσνιοι. Το πρώτο παιχνίδι είναι το ''κλειδί''».

Ο «αρχιτέκτονας» του θριάμβου του ’87 ερωτάται φυσικά και αν διαπιστώνει κάποια ομοιότητα μεταξύ του τότε και του τώρα:

«Δεν υπάρχουν παίκτες-ηγέτες στην τωρινή Εθνική ομάδα, όπως το 1987. Αντίθετα σήμερα βλέπω ότι διαθέτουμε μεγαλύτερο βάθος. Ηγετικές μονάδες δεν υπάρχουν, γιατί εμείς οι ίδιοι δεν τις θέλουμε. Την τελευταία δεκαετία, το ελληνικό μπάσκετ δεν δημιούργησε παίκτες-σταρ. Σταρ είναι ένας παίκτης που είναι προικισμένος με κάποια προσόντα, τα καλλιεργείς ακόμα περισσότερο και τέλος τον βάζεις στο σύνολο της ομάδας για να παίξει τον ρόλο του σκόρερ-ηγέτη. Αρα είναι καθαρά θέμα προπονητικό να φτιάξουμε έναν σταρ. Αυτό είναι το μειονέκτημα της Εθνικής ομάδας. Εμείς οι προπονητές προτιμάμε να έχουμε μια ομοιογενή ομάδα, στην οποία όλοι θα πηδάνε, θα οργανώνουν και θ' αμύνονται. Στο μπάσκετ όμως χρειαζόμαστε σε κάποια κρίσιμα σημεία έναν παίκτη, που θα βγάλει τα κάστανα από τη φωτιά, θα πάρει τις τελευταίες προσπάθειες και θα σού δίνει τη νίκη. Εκεί φοβάμαι την ομάδα, αφού δεν έχω εντοπίσει ποιος θα πάρει την ομάδα στην πλάτη του. Πέρασαν πολλά ταλέντα, τα οποία θα μπορούσαν να πάρουν αυτό το ''χρίσμα'', έτσι ώστε να έχει στηρίγματα η Εθνική ομάδα στα κενά διαστήματα».

«Ο σέντερ είναι ένα πρόβλημα. Το παγκόσμιο και το ευρωπαϊκό μπάσκετ έχουν μεταφερθεί πλέον στην περιφέρεια κι έτσι το μειονέκτημα καλύπτεται από ημίψηλους παίκτες. Τα παλιά σέντερ με τα βαριά κορμιά δεν ευδοκιμούν στο σύγχρονο μπάσκετ της ταχύτητας. Αλλαξε η ροή του μπάσκετ και μπορούμε ν' αντεπεξέλθουμε. Βλέπεις πλέον παίκτες 2.10 μ. να σουτάρουν τρίποντα».

Τέλος, όσον αφορά τη συνολική του εκτίμηση για τη διοργάνωση χρίζει ως φαβορί Σερβία, Λιθουανία και Ελλάδα:

«Η μεγάλη δύναμη τα τελευταία χρόνια ήταν η Λιθουανία, η οποία όμως ξεκινάει με πολλές απουσίες. Βασικοί παίκτες όπως οι Γιασικεβίτσιους και Μασιγιάουσκας δεν θ' αγωνιστούν. Εγώ αυτή τη χώρα, που παράγει συνέχεια ταλέντα, την έχω πάντα σε υπόληψη και παρά τις απώλειες, θα διεκδικήσει υψηλή θέση. Η άλλη χώρα με παράδοση και περγαμηνές στο μπάσκετ είναι η διοργανώτρια του τουρνουά Σερβία. Θεωρώ ότι έχει ένα σημαντικό προβάδισμα, παρά τις όποιες απουσίες της και το γεγονός ότι δεν είναι πια η παλιά κραταιά δύναμη. Η Ισπανία χωρίς τον Γκασόλ είναι ένα ερώτημα. Πέρυσι στην Ολυμπιάδα έπαιξε ωραίο και θεαματικό μπάσκετ. Πιστεύω ότι εμείς με τη Λιθουανία και τη Σερβία θα διεκδικήσουμε τα μετάλλια. Επίσης, υπάρχουν πολλές ομάδες όπως η Γαλλία, η Ισπανία, η Ιταλία ακόμα κι η Τουρκία. Οπως καταλαβαίνετε, με την απουσία της μεγάλης δύναμης, ανοίγει η όρεξη σε πολλές χώρες. Όλοι πάνω κάτω βράζουν στο ίδιο καζάνι. Το ζητούμενο είναι να βρεθείς σε καλή αγωνιστική κατάσταση στις 10 μέρες του τουρνουά και ν' ανεβάσεις σταδιακά την απόδοσή σου. Μπορεί να ξεκινήσεις εντυπωσιακά και στη συνέχεια να ξεφουσκώσεις στα πιο κρίσιμα σημεία, που είναι τα χιαστί παιχνίδια».


Επιμέλεια:Παναγιώτης Χαμαργιάς