Ξανά μεγάλη από ένα αγύριστο κεφάλι

Ο καλύτερος προπονητής του Μουντιάλ έως τώρα είναι αυτός που κατάφερε να αλλάξει το αγωνιστικό DNA της Ουρουγουάης και να μας παρουσιάσει μέχρι τώρα την πιο ενδιαφέρουσα ομάδα σε αυτό το τουρνουά. Ο Οσκαρ Ταμπάρες είχε πάει και το 1990 με τη «σελέστε» στα τελικά, και μάλιστα κατάφερε να την οδηγήσει στα νοκ άουτ. Ωστόσο εκείνη η ομάδα, αν και είχε πολύ ταλέντο (Φραντζέσκολι, Γκουτιέρεζ, Ρούμπεν Σόζα, Αγκιλέρα, Αλσαμέντι, Ρούμπεν Παζ), δεν έφτανε σε επίπεδο απόδοσης τη σημερινή.

Γράφει ο Χρήστος Σωτηρακόπουλος

Η Ουρουγουάη του σήμερα έχει ένα χαρισματικό ποδοσφαιριστή στο πρόσωπο του Ντιέγκο Φορλάν, αλλά δεν στηρίζεται στα αστέρια. Κάποτε πήγαινε στα Μουντιάλ και από τα τάκλιν των παικτών της κινδύνευαν καριέρες! Ακόμη και η τεράστια φουρνιά της δεκαετίας του '60, με τον Κουμπίλια, τον Μοντέρο Καστίγιο, τον Μαζούρκεβιτς, τον Ουμπίνια, τον Αντσέτα και τον Ρότσα που βγήκε τέταρτη στο Μεξικό το 1970, προτιμούσε το σκληρό παιχνίδι ως σήμα κατατεθέν παρά το να βγάζει το ταλέντο της στο χορτάρι.

Για να διαβάσετε ολόκληρο το κείμενο μπείτε στο sday.gr.