Χτύπα τον εκεί που πρέπει

Αν ο Ολυμπιακός θέλει να πάρει το πρωτάθλημα, πρέπει φέτος να εκμεταλλευθεί 100% τον παράγοντα έδρα. Κι όχι όπως όταν κατακτούσε τους τίτλους κι είχε στο ενεργητικό του, τους 41 από τους 45 βαθμούς του Καραϊσκάκη. Φέτος, με τις αδυναμίες που δείχνει η ομάδα εκτός έδρας, πρέπει να πάρει και τους 45!

Ο σημερινός αντίπαλος του Ολυμπιακού έχει ένα βασικό πρόβλημα. Και το πρόβλημα του φετινού Πανιώνιου τουλάχιστον στα δικά μου μάτια είναι κύρια το ψυχολογικό. Η ομάδα της Νέας Σμύρνης δεν έχει ψυχολογία και με το που της στραβώσει ένα ματς, δεν μπορεί να το γυρίσει.

Βλέπεις τρώει γκολ μέσα στη Νέα Σμύρνη στο 59 από τον Βόλο και στο 41 από τον Εργοτέλη και χάνει με 0-1 και τα δύο παιχνίδια. Χωρίς να μπορεί δηλαδή να αντιδράσει.

Πάει στο ΟΑΚΑ τρώει γκολ στις καθυστερήσεις του α΄ ημιχρόνου από τον ΠΑΟ και μετά παραδίνεται.

Πάει στην Τούμπα και χάνει 2-0 στο 11.

Πάει στην Καβάλα και χάνει πάλι με γκολ σε χρονικά σημεία-κλειδί: στις καθυστερήσεις του ημιχρόνου και με το που ξεκινάει το β΄ ημίχρονο.

Νομίζω ότι ο Ολυμπιακός εκεί πρέπει να τον χτυπήσει τον Πανιώνιο-στην κακή του ψυχολογία. Να κοιτάξει να τον βάλει πίσω στο σκορ και να εκμεταλλευθεί τη δική του ανωτερότητα, σε συνδυασμό με τα προβλήματα ηθικού του αντιπάλου του.

Ο Πανιώνιος δεν είναι καθόλου κακή ομάδα. Κι όλες οι ήττες του είναι στο γκολ, με εξαίρεση το 1-3 που έχασε στην Τούμπα, όπου όμως ήταν 0-2 πίσω στο σκορ από το 11. Κι όταν ο Πανιώνιος προηγήθηκε στο σκορ τόσο τον Άρη, όσο και την ΑΕΚ τις κέρδισε. Στην δε Ξάνθη, όπου επίσης άνοιξε το σκορ, ισοφαρίστηκε με πέναλτι και παίζοντας με παίκτη λιγότερο.

Το πρώτο γκολ στις περισσότερες ομάδες είναι το κλειδί. Κι ακόμη κι όταν υπάρχει μία ανατροπή σκορ, είναι απλά η εξαίρεση που επιβεβαιώνει τον κανόνα. Όπως συνέβη στο ντέρμπι, μία εβδομάδα πριν. Ο Παναθηναϊκός για μόλις δεύτερη φορά εδώ και 32 χρόνια μπόρεσε και γύρισε ένα ντέρμπι, στο οποίο ο Ολυμπιακός προηγήθηκε. Σε 33 προηγούμενες συνεχείς περιπτώσεις, ο ΠΑΟ μόλις άλλη μία φορά το είχε ξανακάνει. Συγνώμη, αλλά είναι η εξαίρεση κι όχι ο κανόνας.

Κ. Νικολακόπουλος