Για την κούπα και το εισιτήριο

Το τέταρτο ευρωπαϊκό τρόπαιο της ιστορίας του και ταυτόχρονα ένα εισιτήριο για την Ευρωλίγκα της επόμενης περιόδου διεκδικεί απόψε ο Άρης που αντιμετωπίζει (21.30, ΕΤ3) στο «Σπίρουντομ» του Σαρλερουά την Ντιναμό Μόσχας για τον τελικό του ULEB Cup. Παρακολουθήστε live την εξέλιξη του αγώνα. Προσοχή στα λάθη ζήτησε ο Αντρέα Ματσόν, να έλεγξει η ομάδα του το ρυθμό θέλει ο Ντούσαν Ίβκοβιτς. Περίπου 5.000 φίλαθλοι του Άρη θα βρεθούν στις κερκίδες. Με τις ευχές του Νίκου Γκάλη θα αγωνιστούν οι παίκτες των "κιτρινόμαυρων". Οι σταθμοί της ιστορίας του ευρωπαίου Άρη.

Δεν είναι λίγοι μάλιστα αυτοί που υποστηρίζουν πως η συμμετοχή στην Ευρωλίγκα είναι το πραγματικά μεγάλο κέρδος για τις δύο ομάδες. Ωστόσο, ένας σύλλογος όπως ο Άρης με την τόσο μεγάλη ιστορία έχει ως πρωταρχικό στόχο την κατάκτηση ενός ευρωπαϊκού τροπαίου και ο κόουτς της ομάδας, Αντρέα Ματσόν, τόνισε ότι οι παίκτες του θα τα δώσουν όλα για τη νίκη. Στο ίδιο μήκος κύματος ήταν και οι δηλώσεις του αρχηγού του Άρη, Ράιαν Στακ, ο οποίος δήλωσε περήφανος που είναι αρχηγός μία τόσο σπουδαίας ομάδας. Πολλές ερωτήσεις δέχθηκε και ο Νικολάι Πάντιους, καθώς αντιμετωπίζει την παλιά του ομάδα. Όμως, ο Ρώσος ξεκαθάρισε πως δεν έχει στόχο να δώσει απαντήσεις σε κάποιους και διευκρίνισε πως ένας τελικός είναι ξεχωριστό παιχνίδι.

Πάντως, στα χαρτιά το φαβορί του αγώνα είναι η Ντιναμό Μόσχας. Με τον Ντούσαν Ίβκοβιτς στον πάγκο της η ρώσικη ομάδα δείχνει πολύ ισχυρή. Άλλωστε, από την αρχή ήταν το φαβορί της διοργάνωσης. Ο «Ντούντα» δεν είναι ο μόνος γνωστός στο ελληνικό κοινό που βρίσκεται στην Ντιναμό. Στο ρόστερ της μεγάλης αντιπάλου του Άρη βρίσκονται δύο δικά μας παιδιά: ο Λάζαρος Παπαδόπουλος και ο Αντώνης Φώτσης. Αν σε αυτούς προστεθούν και οι Ρούμπεν Ντάγκλας (πέρασε από τον Πανιώνιο) και ο Φέοντορ Λικχολίτοφ (πέρασε από τον Άρη), τότε είναι κατανοητό πως η Ντιναμό έχει… κάτι από Ελλάδα.

Στις κερκίδες του «Σπίρουντομ» θα βρίσκονται περίπου 5.000 φίλοι του Άρη που δεν θα έχουν πρόβλημα να κερδίσουν τη «μάχη» της εξέδρας, αφού στο Βέλγιο ταξίδεψαν μόνο 300 φίλοι της Ντιναμό Μόσχας. Στο πλευρό τους όμως οι παίκτες του Ματσόν δεν θα έχουν μόνο τον κόσμο, αλλά και τον Νίκο Γκάλη. Ο θρύλος του ελληνικού μπάσκετ δεν κατάφερε να ακολυθήσει την αποστολή της ομάδας, λόγω της εγκυμοσύνης της γυναίκας του, αλλά με επιστολή του εύχεται καλή επιτυχία στην ομάδα που όπως αναφέρει μεταξύ άλλων «έχει γράψει μεγάλη ιστορία». Η επιστολή αναφέρει χαρακτηριστικά: «Είναι τιμή για εσάς που είστε μέλη μίας ένδοξης ομάδας, του Άρη, μιας ομάδας που έχει γράψει μεγάλη ιστορία. Δείτε τον τελικό σαν μία μεγάλη ευκαιρία να προσθέσετε τα ονόματά σας με χρυσά γράμματα στην 92χρονη ιστορία του Άρη μας. Πιστεύω ότι μπορείτε να κερδίσετε το τρόπαιο και να το χαρίσετε στους φίλους του Άρη, όπου κι αν αυτοί βρίσκονται. Το βράδυ της Τρίτης θα παίζετε με έναν παίκτη παραπάνω. Ο κόσμος του Άρη θα είναι δίπλα σας και με τον τρόπο που μόνο αυτός γνωρίζει θα σας οδηγήσει στη νίκη. Παίξτε με ψυχή και το τρόπαιο θα έρθει στη Θεσσαλονίκη».

Τα τρία φάιναλ-φορ και τα τρία τρόπαια

Ο Άρης δεν έγινε τυχαία συνώνυμο του μπάσκετ για πολλά χρόνια στην Ελλάδα. Από τα τέλη της δεκαετίας του ’80 οι αγώνες των «κιτρινόμαυρων» στην Ευρώπη είχαν μετατραπεί σε εθνική υπόθεση. Οι Θεσσαλονικείς (των Γκάλη, Γιαννάκη, Φιλίππου, Σούμποτιτς κ.α.) αγωνίστηκαν σε τρία συνεχόμενα φάιναλ-φορ του Κυπέλλου Πρωταθλητριών αρχής γενομένης το 1988 στη Γάνδη. Η ομάδα του Γιάννη Ιωαννίδη πηγαίνει με τον τίτλο του φαβορί, αλλά στον ημιτελικό χάνει από την Τρέισερ Μιλάνο με 87-82 και απογοητευμένη χάνει και στον μικρό τελικό από την Παρτιζάν με 105-93.

Ένα χρόνο μετά το φάιναλ-φορ διεξάγεται στο Μόναχο. Στον ημιτελικό με τη Μακάμπι Τελ Αβίβ τα πράγματα πηγαίνουν πολύ καλά μέχρι τον τσακωμό του Γιαννάκη με τον Μαγκί. Ο αγώνας διακόπτεται για λίγο και οι Ισραηλινοί βρίσκουν την ευκαιρία να «γυρίσουν» το παιχνίδι. Ο Άρης χάνει με 99-86 και απλώς καταφέρνει να τερματίσει τρίτος, επικρατώντας στον μικρό τελικό της Μπαρτσελόνα με 88-71.

Στο φάιναλ-φορ της Σαραγόσα το 1990 ο Άρης έχει να αντιμετωπίσει πολλά εσωτερικά προβλήματα και το έργο του ήταν εκ προοιμίου δύσκολο. Η Μπαρτσελόνα θα τον κερδίσει εύκολα με 104-83 στον ημιτελικό και στον μικρό τελικό οι «κιτρινόμαυροι» ηττήθηκαν και από τη Λιμόζ με 103-91.

Την άνοιξη του 1993 η αυτοκρατορία του Άρη στην Ελλάδα έχει καταρρεύσει, αλλά τότε έχει έρθει η ώρα για το πρώτο ευρωπαϊκό τρόπαιο. Με αρχηγό τον Παναγιώτη Γιανάκη και προπονητή τον Σβι Σερφ, οι Θεσσαλονικείς κερδίζουν στον τελικό (που διεξήχθη στο Τορίνο) του Κυπέλλου Κυπελλούχων την Εφές Πίλσεν με 50-48. Τα επεισόδια που ακολούθησαν τον αγώνα δεν μετριάζουν τη χαρά για την κατάκτηση του πρώτου ευρωπαϊκού κυπέλλου.

Τέσσερα χρόνια αργότερα, ο Άρης βρίσκει μπροστά του στον διπλό τελικό του Κυπέλλου Κόρατς μία άλλη τουρκική ομάδα: την Τόφας Μπούρσα. Στον πρώτο αγώνα έρχεται το σοκ. Η Τόφας κερδίζει μέσα στο «Αλεξάνδρειο» με 66-77 και κανείς δεν δίνει πολλές ελπίδες για ανατροπή. Με τον Λευτέρη Σούμποτιτς στον πάγκο, ο Άρης κάνει ένα καταπληκτικό παιχνίδι στην Προύσα και κερδίζοντας με 70-88 παίρνμει το τρόπαιο και το φέρνει στη Θεσσαλονίκη.

Το 2003 ο Άρης κατακτά το Τσάμπιονς Καπ έχοντας στον πάγκο του τον Βαγγέλη Αλεξανδρή. Το φάιναλ-φορ διεξάγεται στο «Αλεξάνδρειο» και ο ημιτελικός απέναντι στη Χέμοφαρμ έχει αίσια εξέλιξη (73-66). Ο τελικός με την Πρόκομ Τρεφλ εξελίσσεται όμως σε θρίλερ. Θα χρειαστεί ένα φόλοου του Ραΐτσεβιτς στην εκπνοή μετά από άστοχη βολή του Σόλομον για να σηκώσουν οι «κιτρινόμαυροι» την τρίτη ευρωπαϊκή κούπα (84-83). Ελπίδα όλων είναι ότι απόψε θα προστεθεί ακόμα μία «χρυσή» σελίδα στην ευρωπαϊκή ιστορία του Άρη…

Επιμέλεια: Αποστόλης Κοτρότσος