Κοντά στο τέλος (του 2011) αναρωτιέμαι (και πάλι) αν
… το τέλος του ψεύτικου ονείρου
… οι στρατιές των ανέργων
… τα ‘μαραμένα’ ανθρώπινα όντα των φαναριών
… η ‘χαμένη’ μεσαία τάξη
… η εκμετάλλευση των ονείρων των νέων
… η μετανάστευση των αρίστων
… το έλλειμα Παιδείας
… η κρυφή και φανερή βία
… η (σκόπιμη) αποσιώπηση των λαθών (μας)
… οι έχοντες που φοβούνται την οργή, αλλά γελάνε κρυφά
… ο αφόρητος λαϊκισμός
… οι πολιτικοί και πολιτικάντηδες που ακόμα επενδύουν σε ψέμματα και μισές αλήθειες
… οι δήθεν ‘καθαροί’ και ‘πεφωτισμένοι’
… η θεοποίηση (του δαίμονα) των αγορών
… η προοπτική της κοινωνικής και οικονομικής καταστροφής
Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο του Σταύρου Κουμπιά στο www.aixmi.gr