Η ΑΕΚ των δύο ημιχρόνων έστειλε μήνυμα, αλλά πλήρωσε μία στιγμή

Η ΑΕΚ έφτασε μια ανάσα από μια νίκη-δήλωση απέναντι στον Ολυμπιακό, όμως στο τελευταίο λεπτό των καθυστερήσεων πλήρωσε μια αλληλουχία κακών αποφάσεων. Κακή τοποθέτηση, αχρείαστα ψηλά η αμυντική της γραμμή και έλλειψη καθαρής σκέψης σε μια φάση που δεν «σήκωνε» ρίσκο, έδωσαν τη δυνατότητα στους φιλοξενούμενους να μπουν με ευκολία στην περιοχή. Το πέναλτι που κέρδισε ο Αντρέ Λουίς έφερε την ισοφάριση και στέρησε από την Ένωση μια νίκη που, βάσει της εικόνας του δεύτερου ημιχρόνου, άξιζε.

Μέχρι εκείνο το σημείο, ωστόσο, η αμυντική τετράδα της ΑΕΚ είχε καταλυτικό ρόλο, ειδικά στο πρώτο ημίχρονο. Το παιχνίδι θύμισε έντονα το πρόσφατο ματς με τον Παναθηναϊκό, με τη διαφορά ότι αυτή τη φορά ο αντίπαλός της κατάφερε να απειλήσει πιο ουσιαστικά. Η ομάδα του Μάρκο Νίκολιτς μπήκε καλά στο πρώτο δεκάλεπτο, ματσάροντας την ένταση και την επιθετικότητα των «ερυθρόλευκων», όμως στη συνέχεια βρέθηκε ένα επίπεδο κάτω σε ρυθμό και ενέργεια.

Από το 15' και μετά, ο Ολυμπιακός άρχισε να κερδίζει μέτρα με σχετική άνεση. Τα κλεψίματα κοντά στην περιοχή της ΑΕΚ έγιναν πιο συχνά, η πίεσή του πιο οργανωμένη και η Ένωση αναγκάστηκε να αμύνεται όλο και χαμηλότερα. Το build-up παρουσίασε σοβαρά προβλήματα, με τη μεσαία γραμμή να μοιάζει αποκομμένη από την επιθετική και την ανάπτυξη να γίνεται προβλέψιμη. Σε αυτό το διάστημα, η ΑΕΚ στάθηκε όρθια χάρη σε δύο παίκτες.



Ο πρώτος ήταν ο Φιλίπε Ρέλβας, ο οποίος πραγματοποίησε ίσως το καλύτερό του παιχνίδι με τα κιτρινόμαυρα. Κυρίαρχος στον αέρα, καθάρισε σχεδόν κάθε σέντρα που κατευθυνόταν προς την περιοχή, με πολλές από αυτές να έρχονται από την πλευρά του Πήλιου, λόγω της επιλογής του Ολυμπιακού να χτυπήσει κυρίως από εκεί. Ο δεύτερος ήταν ο Θωμάς Στρακόσα. Ο Αλβανός τερματοφύλακας συνέχισε τις υψηλές του πτήσεις, με αποκορύφωμα την εντυπωσιακή επέμβαση στο τελείωμα του Ροντινέι, εμπνέοντας για ακόμη ένα ματς απόλυτη σιγουριά στα μετόπισθεν.

Το δεύτερο ημίχρονο, όμως, ήταν μια εντελώς διαφορετική ιστορία. Η ΑΕΚ μπήκε με περισσότερη ενέργεια, μεγαλύτερη επιθετικότητα και ξεκάθαρη διάθεση να επιβάλει το παιχνίδι της. Οι παρεμβάσεις του Νίκολιτς από τον πάγκο ήταν καθοριστικές και βοήθησαν στο να αλλάξει η εικόνα του ντέρμπι, ενώ το γκολ του Βάργκα λειτούργησε ως καταλύτης για να «ξυπνήσει» όλη η ομάδα.



Από εκεί και έπειτα ανέλαβαν Μαρίν και Πινέδα. Οι δύο χαφ κατάφεραν να «κρατήσουν» το κέντρο σχεδόν μόνοι τους, να ανεβάσουν την ομάδα μέτρα κουβαλώντας την μπάλα, να κερδίσουν μονομαχίες και να προσφέρουν ποιότητα τόσο ανασταλτικά όσο και δημιουργικά. Ο Ρουμάνος ήταν εκείνος που με την κούρσα του κέρδισε το κόρνερ και το εκτέλεσε ιδανικά, βρίσκοντας τον μετρ του ψηλού παιχνιδιού για το 1-0. Δίπλα του, ο Μεξικανός ανέβασε αισθητά την απόδοσή του, παίρνοντας περισσότερες πρωτοβουλίες και έχοντας πολλές ανακτήσεις μπάλας.

Ξεχωριστή μνεία αξίζει φυσικά και στον Μπάρναμπας Βάργκα. Αν στο ματς με τον Παναθηναϊκό έμοιαζε εκτός κλίματος και απέναντι στον Αστέρα έχασε τη μεγάλη ευκαιρία για το 2-0, κόντρα στον Ολυμπιακό απέδειξε γιατί η ΑΕΚ επένδυσε πάνω του. Δεύτερη επαφή στο παιχνίδι, γκολ. Διαθέτει το ένστικτο του σκόρερ και λίγο έλειψε να εξελιχθεί σε MVP της πρώτης νίκης της Ένωσης επί των «ερυθρόλευκων» στο πρωτάθλημα μετά από σχεδόν δύο χρόνια.

Όλα έμοιαζαν να κυλούν ιδανικά μέχρι το τελευταίο λεπτό. Η ισοφάριση αφήνει πικρή γεύση, όμως η εικόνα του δεύτερου ημιχρόνου αποτελεί ξεκάθαρη δήλωση από την ομάδα του Νίκολιτς. Αν αυτή η ένταση αποκτήσει διάρκεια μέσα στα ματς, η ΑΕΚ μπορεί δικαίως να αισθάνεται ότι θα μείνει στη μάχη του τίτλου μέχρι τέλους. Και όταν η εικόνα της παραπέμπει περισσότερο σε αυτή του πρώτου ημιχρόνου, για καλή της τύχη υπάρχει ο Στρακόσα.