Η playlist της Euroleague: Ένα τραγούδι για κάθε ομάδα!

Με το ημερολόγιο να γράφει πλέον 2026 και τη Euroleague να έχει μπει στο δεύτερο μισό της κανονικής διάρκειας, έχουμε πλέον ένα ισχυρό δείγμα για κάθε ομάδα της κορυφαίας ευρωπαϊκής διοργάνωσης.

Από φαβορί που δεν έχουν πείσει, μέχρι ευχάριστες εκπλήξεις αλλά και σταθερές παρουσίες, ο κάθε σύλλογος έχει τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του, και διαφορετικά πράγματα να επιδείξει αλλά και να διορθώσει από τη μέχρι στιγμής πορεία του.

Όλα αυτά αποφασίσαμε να τα... συνοψίσουμε σε ένα ελληνικό τραγούδι που να εκφράζει καλύτερα την κάθε ομάδα. Το sport-fm.gr παρουσιάζει, επομένως, την playlist των 20 ομάδων της Euroleague!

Χάποελ Τελ Αβίβ - Έτσι ξαφνικά (Αντώνης Ρέμος)

Εκεί που δεν είχε ούτε μία παρουσία ιστορικά στη Euroleague, η Χάποελ Τελ Αβίβ του Δημήτρη Ιτούδη μπήκε στην... μπασκετική ζωή μας «έτσι ξαφνικά» και την άλλαξε εντελώς, με έναν ιδιοκτήτη που δείχνει διατεθειμένος να χαλάσει όσα λεφτά χρειάζεται και μπόλικες ηχηρές προσθήκες το καλοκαίρι. Στη μεγαλύτερη διάρκεια της κανονικής περιόδου, η ισραηλινή ομάδα βρίσκεται στην πρώτη θέση του βαθμολογικού πίνακα και δείχνει απαράμιλλη σταθερότητα, που δεν ταιριάζει σε πρωτοεμφανιζόμενο σε αυτό το επίπεδο σύλλογο.

Μονακό - Στα καλύτερά μου (Σάκης Ρουβάς)

Η φιναλίστ της περσινής Euroleague όχι μόνο δεν παρασύρθηκε από την απογοήτευση της ήττας στον τελικό, αλλά αντίθετα έχει εμφανιστεί φέτος ακόμη καλύτερη. Με βάση την απόδοση σε άμυνα και επίθεση, η Μονακό είναι μέχρι στιγμής η καλύτερη ομάδα της διοργάνωσης, και η μοναδική με τόσο μεγάλη ισορροπία στις δύο πλευρές του παρκέ. Η ποιότητα στο ρόστερ, η έλλειψη μεγάλης πίεσης, αλλά και η εμπειρία της προηγούμενης αγωνιστικής περιόδου, μόνο καλό θα της κάνουν. Οι Μονεγάσκοι είναι, πράγματι, «στα καλύτερά τους».

Φενέρμπαχτσε - Σκληρό μου αγόρι (Πόπη Αστεριάδη)

Η πρωταθλήτρια Ευρώπης δεν έχει σίγουρα εξίσου πειστική εικόνα με αυτή που την έφερε πέρυσι στην κορυφή. Μεγάλοι πρωταγωνιστές έφυγαν (Χέιζ-Ντέιβις, Γκούντουριτς), σημαντικές μεταγραφές δεν έχουν δώσει τα αναμενόμενα (Μπόστον, Γιάντουνεν) και η απόδοση της ομάδας έχει πέσει. Παρόλα αυτά, η τουρκική ομάδα παραμένει ψηλά, κυρίως επειδή έχει... σκληρά αγόρια. Τόσο πνευματικά μετά την κατάκτηση του τίτλου, όσο και κυριολεκτικά, αφού η Φενέρμπαχτσε παίζει πάρα πολύ «ξύλο» και διαθέτει την καλύτερη άμυνα στη Euroleague.

Βαλένθια - Αρέσω (Ρίτα Σακελλαρίου)

Σε αντίθεση με τη Χάποελ Τελ Αβίβ, η Βαλένθια δεν μπήκε τώρα στο επίκεντρο της μπασκετικής καθημερινότητας, αφού η φετινή της παρουσία στη Euroleague δεν είναι η πρώτη. Παρόλα αυτά, οι «νυχτερίδες» ήταν παραδοσιακά μία εντελώς αδιάφορη ομάδα, καταδικασμένη στη μετριότητα, χωρίς υψηλές βλέψεις, και κυρίως, χωρίς να παρουσιάζει κάτι άξιο παρακολούθησης. Αυτό έχει αλλάξει φέτος, καθώς η ισπανική ομάδα «αρέσει». Γρήγορο, αλέγκρο και σύγχρονο μπάσκετ, εντυπωσιακό γήπεδο και πολλοί πρωταγωνιστές, καθιστούν τη Βαλένθια ευχάριστη έκπληξη της Euroleague και μία πολύ fun-to-watch ομάδα.

Ρεάλ Μαδρίτης - Λιωμένο Παγωτό (Ξύλινα Σπαθιά)

Η αλήθεια είναι ότι από την αρχή της σεζόν η Ρεάλ Μαδρίτης συζητιέται από τους περισσότερους ως μία από τις απογοητεύσεις της σεζόν. Πράγματι, με βάση το μπάτζετ, το ρόστερ, και τις προσδοκίες, η «βασίλισσα» δεν έχει παρουσιάσει τα αναμενόμενα στάνταρ απόδοσης. «Κι όμως είναι ακόμα εδώ», καθώς έχει σχεδόν το ίδιο ρεκόρ με ομάδες που θεωρούνται τα φαβορί και παραμένει πάρα πολύ επικίνδυνη, ειδικά τώρα που φαίνεται αρκετοί να την έχουν υποτιμήσει.

Μπαρτσελόνα - Ο παλιός είναι αλλιώς (Θάνος Καλλίρης & Λάμπης Λιβιεράτος)

Η επιλογή του τραγουδιού εδώ έχει διττή σημασία. Αρχικά, η Μπαρτσελόνα τα έχει πάει πολύ καλύτερα από τις προσδοκίες στην αρχή της σεζόν, στηριζόμενη κυρίως σε «παλιοσειρές» του ευρωπαϊκού μπάσκετ όπως ο Κλάιμπερν, ο Σενγκέλια, ο Πάντερ, ο Βέσελι και ο Λαπροβίτολα. Εκτός αυτού, όμως, μετά το μέτριο ξεκίνημά της επέλεξε να στραφεί στον άνθρωπο που υπέγραψε τις παλιές δόξες της, και δη στον Τσάβι Πασκουάλ, που την έχει «αναγεννήσει» για τα καλά.

Oλυμπιακός - Χρόνια Πολλά (Σάκης Ρουβάς)

Το ρεφρέν του συγκεκριμένου τραγουδιού είναι σίγουρο ότι μπορεί να κάνει πολλούς φίλους του Ολυμπιακού να ταυτιστούν όσον αφορά στο πολυπόθητο τρόπαιο της Ευρωλίγκας. Με συνεχόμενες παρουσίες στα Final Four που δεν έληξαν καλά, οι «ερυθρόλευκοι» ελπίζουν ότι «αυτή θα είναι η τυχερή τους η χρονιά», κατά τη διάρκεια της οποίας θα έρθει η κούπα την οποία περιμένουν «χρόνια πολλά», χάνοντάς τη κάποιες φορές μέσα από τα χέρια τους.

Παναθηναϊκός - Μυστήριο Τρένο (Γιώργος Σαμπάνης)

Ο Παναθηναϊκός ήταν η ομάδα που μας δυσκόλεψε περισσότερο να καταλήξουμε σε κάποιο τραγούδι. Το «τριφύλλι» έχει βραδιές που παίζει σαν το μεγαλύτερο φαβορί της Ευρωλίγκας, αλλά παρουσιάζει και πολύ προβληματικά διαστήματα που διαρκώς ανακύπτουν. Το «τριφύλλι», επομένως, είναι το πιο «μυστήριο τρένο» της διοργάνωσης. Μία ομάδα που κατά περιόδους αποδίδει πολύ κάτω από τις δυνατότητές της χωρίς να είναι ξεκάθαρο το γιατί, αλλά και ικανή για το καλύτερο όταν πιάνει υψηλά στάνταρ. Μένει να φανεί που θα κάτσει η μπίλια...

Ζάλγκιρις - Συγκοινωνούντα δοχεία (Διονύσης Σχοινάς)

Η Ζάλγκιρις εδώ και πολλά χρόνια αποτελούσε στη Euroleague το υπόδειγμα του ομαδικού παιχνιδιού και της στήριξης σε πολλούς πρωταγωνιστές. Φέτος, φαίνεται να έχει υπάρξει μία αλλαγή σε αυτή τη νοοτροπία, καθώς η απόδοση της λιθουανικής ομάδας και αυτή του Σιλβέν Φρανσίσκο είναι «συγκοινωνούντα δοχεία». Ο Γάλλος γκαρντ κάνει σεζόν καριέρας και έχει πάρει πάνω του όλο το βάρος των Λιθουανών, ειδικά στην επίθεση, όντας ένας από τους καλύτερους σκόρερ-δημιουργούς σε ολόκληρη τη διοργάνωση. Με δεδομένο ότι δύσκολα θα τον κρατήσει του χρόνου, η φετινή σεζόν μοιάζει για τη Ζάλγκιρις η μοναδική ευκαιρία για να τον εκμεταλλευτεί και να φτάσει όσο πιο μακριά γίνεται.

Ερυθρός Αστέρας - Πότε Βούδας πότε Κούδας (Νίκος Παπάζογλου)

Ο Ερυθρός Αστέρας φέτος είναι ο ορισμός της... αστάθειας. Μια ομάδα που σε ένα βράδυ μοιάζει ικανή να διαλύσει κάθε αντίπαλο και στο επόμενο δεν αναγνωρίζεται ούτε από τους ίδιους τους οπαδούς της. Όταν το Βελιγράδι γίνεται καμίνι, παρασύρει τον ρυθμό και τον αντίπαλο, αλλά εκτός έδρας χάνει συνοχή, καθαρό μυαλό και πολλές φορές και τον… προσανατολισμό του. Ματς που δείχνει να ελέγχει τα χάνει στο τέλος, παιχνίδια που φαίνονται χαμένα τα γυρίζει, και γενικά δεν μπορείς ποτέ να είσαι σίγουρος ποια εκδοχή του θα εμφανιστεί. «Πότε Βούδας πότε Κούδας» οι Σέρβοι, δηλαδή, που μοιάζουν ικανοί για το καλύτερο και το χειρότερο.

Αρμάνι Μιλάνο - Μπορείς και χειρότερα (Γιώργος Σαμπάνης)

Όπως κάθε χρόνο, η Αρμάνι μπήκε στη σεζόν με ακριβό ρόστερ και υψηλές προσδοκίες, χωρίς να έχει καταφέρει μέχρι στιγμής να τις δικαιώσει σε καμία περίπτωση. Με βάση τα όσα έχουμε δει τα τελευταία χρόνια, όμως, είναι σίγουρο ότι «μπορούσε και χειρότερα»! Οι Ιταλοί έχουν βγάλει πρωταγωνιστές, παρουσιάζουν κάποιες εκλάμψεις πολύ καλού και ανταγωνιστικού μπάσκετ και παραμένουν εντός μάχης για τα play-ins, κάτι που μόνο δεδομένο δεν ήταν σε προηγούμενες σεζόν.

Βίρτους Μπολόνια - Δεν φεύγω (Μιχάλης Χατζηγιάννης)

Η Βίρτους είναι μία πολύ ανταγωνιστική ομάδα, ειδικά σε σχέση με τις προσδοκίες, αρκεί να... μη φεύγει! Πράγματι, οι Ιταλοί «μεταμορφώνονται» όταν αγωνίζονται εντός έδρας, με αποτέλεσμα να μετρούν 8 νίκες σε 10 παιχνίδια στο γήπεδό τους και μόλις 3 ροζ φύλλα σε 12 αναμετρήσεις μακριά από αυτό. «Για πάντα θα μείνω αν ρωτάς» τραγουδάει πιθανότατα στον ελεύθερο χρόνο του ο Ντούσκο Ιβάνοβιτς, που θα ήθελε πολύ να δει την ομάδα του να κερδίζει και μακριά από την Μπολόνια.

Dubai BC - Για τα λεφτά τα κάνεις όλα (Αντύπας)

Το συγκεκριμένο δεν είναι τόσο σχόλιο για την απόδοση της ομάδας, όσο για την... ύπαρξή της στη Euroleague. Η κορυφαία ευρωπαϊκή λίγκα «οσμίστηκε» χρήμα και αποφάσισε να ενσωματώσει στις τάξεις της έναν σύλλογο από άλλη ήπειρο, ο οποίος δεν υπήρχε καν στον μπασκετικό χάρτη πριν από δύο χρόνια. Παράλληλα, οι Άραβες άρχισαν να μοιράζουν λεφτά με το «τσουβάλι», φτιάχνοντας ένα ταλαντούχο ρόστερ «μισθοφόρων» που πότε κερδίζει και πότε χάνει, χωρίς να ενδιαφέρεται και κανείς.

Μακάμπι Τελ Αβίβ - Θέλω να γυρίσω στα παλιά (Goin' Through & Γιώργος Μαζωνάκης)

Η ιστορική Μακάμπι Τελ Αβίβ παραμένει μακριά από τις δόξες του παρελθόντος, ούσα ξανά μία από τις πιο μέτριες ομάδες της Euroleague. Παρόλα αυτά, η «ομάδα του λαού» έχει κάνει ένα σημαντικό βήμα ώστε να... γυρίσει στα παλιά. Συγκεκριμένα, επέστρεψε στο «Γιαντ Ελιγιάου» και αυτό ήδη της έχει δώσει σημαντική ώθηση, καθώς μετράει 6 νίκες στα τελευταία 10 παιχνίδια. Με τον κόσμο της ξανά στο πλευρό της, μην εκπλαγείτε αν η «ομάδα του λαού» καταφέρει να μπει στη συζήτηση για μία θέση στα play-ins.

Μπασκόνια/Μπάγερν Μονάχου - Μακριά σου λιώνω (Νίκος Βέρτης)

Το συγκεκριμένο τραγούδι είναι αφιερωμένο από την Μπασκόνια και την Μπάγερν Μονάχου στη «Φερνάντο Μπουέσα Αρένα» και το «SAP Garden», αντίστοιχα. Πράγματι, οι Βάσκοι και οι Βαυαροί... λιώνουν μακριά από το «σπίτι» τους, καθώς έχουν μέχρι στιγμής τη θλιβερή επίδοση της μόλις μίας νίκης σε 11 αγώνες εκτός έδρας, ενώ ως γηπεδούχοι έχουν αμφότεροι ρεκόρ 7-4.

Παρί - Φωτοβολίδα (Ορφέας Περίδης)

Στο ντεμπούτο της στην Ευρωλίγκα την περασμένη σεζόν, η Παρί εξέπληξε τους πάντες, καθώς κατάφερε να παρουσιάσει ένα πολύ ανταγωνιστικό σύνολο με ιδιαίτερο στυλ μπάσκετ, φτάνοντας μέχρι τα playoffs. Φαίνεται, όμως, πως η πορεία αυτή ήταν μια «φωτοβολίδα». Μια ευτυχής συγκυρία, δηλαδή, ενός ταλαντούχου γκρουπ παικτών που μπορούσε να υπηρετήσει τη συγκεκριμένη αγωνιστική φιλοσοφία στην εντέλεια. Το 90% των περσινών πρωταγωνιστών όμως δεν είναι πια στο Παρίσι (Σορτς, Γουόρντ, Γιάντουνεν, Χέιζ, Μάλκολμ, Λο), και η ομάδα της γαλλικής πρωτεύουσας έχει βυθιστεί στη μετριότητα.

Aναντολού Εφές - Τάσεις Καταστροφής (Δήμος Αναστασιάδης)

Από τη στιγμή που αποχώρησε ο Εργκίν Αταμάν, η Αναντολού Εφές έχει πράγματι... τάσεις καταστροφής. Παρά την πολύ αξιόλογη πορεία στην περσινή σεζόν, όταν έφτασε μία νίκη μακριά από το Final Four, η ομάδα της Κωνσταντινούπολης αποφάσισε να μην εμπιστευτεί τον Λούκα Μπάνκι. Οι προαναφερθείσες τάσεις φαίνονται στην επιλογή του Ιγκόρ Κοκόσκοφ, ο οποίος είχε φύγει ως αποτυχημένος από την έτερη ομάδα της Κωνσταντινούπολης, Φενέρμπαχτσε, πριν μερικά χρόνια. Η κατάληξη ήταν η ίδια και αυτή τη φορά, κάτι που σε συνδυασμό με τους πολλούς τραυματισμούς οδήγησε την Εφές σε απογοητευτική πορεία βάσει προσδοκιών.

Βιλερμπάν - Βαριέμαι (Μαίρη Λω)

Ο τίτλος αυτού του τραγουδιού λίγο πολύ συνοψίζει το συναίσθημα οποιουδήποτε έχει την ατυχία να παρακολουθήσει τη Βιλερμπάν. Ο μοναδικός παίκτης που έδωσε λίγη αλεγρία στη γαλλική ομάδα, ο Τεό Μαλεντόν, αποχώρησε το καλοκαίρι, ενώ ακόμη και ο 38χρονος Ναντό Ντε Κολό δεν άντεξε και έφυγε για ένα πιο ανταγωνιστικό σύνολο. Οι Γάλλοι πραγματικά δεν βλέπονται, ούτε διαθέτουν κάποιον παίκτη άξιο λόγου, για να απασχολήσουν έστω και λίγο την επικαιρότητα. Δεν είναι τυχαίο ότι παρά τις «σειρήνες» περί ένταξής της στο πλάνο του NBA Europe, η Euroleague δεν... καίγεται να τους διατηρήσει στις τάξεις της.

Παρτίζαν - Στην καρδιά μου μόνο θλίψη (Έλενα Παπαρίζου)

Δεν χρειάζεται ιδιαίτερη επεξήγηση για τη συγκεκριμένη επιλογή, καθώς τα πάντα που αφορούν την Παρτίζαν φέρνουν στο μυαλό τη λέξη «θλίψη». Από τον τρόπο αποχώρησης του Ζέλικο Ομπράντοβιτς και την τραγική πορεία έκτοτε, μέχρι την κατακόρυφη πτώση σε προσέλευση και τη γιούχα σε παίκτες, οι «ασπρόμαυροι» βρίσκονται σε βαθιά κρίση, η οποία αποτυπώνεται στις επτά σερί ήττες που μετρούν στην Ευρωλίγκα. Το χειρότερο είναι ότι μοιάζει πολύ δύσκολο να γυρίσει αυτό το κλίμα, ειδικά εφόσον ο κόσμος σε μεγάλο βαθμό γύρισε την πλάτη του στην ομάδα μετά τη φυγή του «Ζοτς».