Ο Ολυμπιακός που έπαιξε με τη φωτιά χωρίς να καεί, έκανε το πρώτο και σημαντικότερο βήμα

Ο πρώτος τελικός του φετινού πρωταθλήματος τα είχε όλα!

Είχε έναν Ολυμπιακό να μπαίνει με φόρα στο καυτό ΣΕΦ μόλις 10 μέρες από την τεράστια επιτυχία της κατάκτησης της Ευρωλίγκας, να επιβάλλει την ανωτερότητά του, να βγάζει σιγουριά και ψυχραιμία στο παιχνίδι του. Με σωστά στοχευμένες επιθέσεις και χωρίς να χρειαστεί να πιάσει πραγματικά υψηλά στάνταρ απόδοσης, έφτιαξε διψήφιες υπέρ του διαφορές στη δεύτερη περίοδο, καταφέρνοντας να φτάσει μέχρι και στο +17 στο 25ο λεπτό, δείχνοντας ικανός να βγάλει νοκ-άουτ χωρίς άγχος τον εδώ και καιρό «ζαλισμένο» αντίπαλό του.

Από την άλλη όμως, είχε και έναν Παναθηναϊκό ο οποίος παρότι παρατάχθηκε χωρίς Σλούκα και Χουάντσο, είχε τον Χέιζ-Ντέιβις στο πιθανώς χειρότερο βράδυ της καριέρας του (2 πόντοι με 1/13 σουτ μαζί με μόλις 2 ριμπάουντ σε 34 λεπτά συμμετοχής) και με τον Αταμάν να πηγαίνει σε πάρα πολύ κλειστό ροτέισον 7 παικτών, κατάφερε να επιστρέψει όταν οι περισσότεροι τον είχαν ξεγραμμένο και να διεκδικήσει στα ίσα τη νίκη όταν η αναμέτρηση μπήκε στην τελική της ευθεία.

Επιπλέον, είχε, όπως είναι απολύτως αναμενόμενο σε τόσο σημαντικά ντέρμπι των «αιωνίων», πολύ μεγάλη ένταση, συνεχείς δυνατές μονομαχίες-επαφές εντός του παρκέ, μεγάλη νευρικότητα (που ήταν εμφανής στη γλώσσα του σώματος των παικτών των δύο ομάδων καθ’ όλη τη διάρκεια του πρώτου τελικού) και κουβέντα για τη διαιτησία.

Τελικά ήταν η ομάδα του Γιώργου Μπαρτζώκα εκείνη που κατάφερε να… επιβιώσει στη μάχη του Game 1, παίρνοντας την οριακή νίκη με το τελικό 82-76 και κάνοντας το 1-0 στη σειρά, η οποία θα μεταφερθεί στο «Telekom Center Athens» το βράδυ της Παρασκευής (5/5,21:00).



Μετά από ένα αμφίρροπο πρώτο 12λεπτο αγώνα, κατά τη διάρκεια του οποίου καμία από τις δύο ομάδες δεν κατάφερε να βρει με συνέπεια ρυθμό επιθετικά, και ενώ το σκορ ήταν στο 24-22, οι «ερυθρόλευκοι» βρήκαν τους τρόπους για να εκμεταλλευτούν τη λειψανδρία του αντιπάλου τους και χτύπησαν τις αμυντικές του αδυναμίες, φτιάχνοντας υπέρ τους σερί 11-2, ξεφεύγοντας με διψήφια διαφορά για πρώτη φορά στο παιχνίδι και πηγαίνοντας στα αποδυτήρια όντας στο +12 (42-30).

Κυριαρχώντας απόλυτα στη μάχη των ριμπάουντ (47-23 συνολικά), παίρνοντας συνεχώς δεύτερες ευκαιρίες από τα επιθετικά του (16-5) και εκμεταλλευόμενος την υπεροπλία που είχε (αριθμητικά, αλλά και όσον αφορά την αθλητικότητα) έναντι του αντιπάλου του στις θέσεις «4» και «5», ο Ολυμπιακός βρέθηκε να προηγείται με +17 (54-37) στο 25ο λεπτό, κάνοντας τους φίλους του να πιστεύουν ότι… η δουλειά τελείωσε.



Ωστόσο, κάπου εκεί οι Πειραιώτες έχασαν τη ροή και το καθαρό μυαλό που είχαν μέχρι τότε στις περισσότερες από τις επιθέσεις τους, με τη βιασύνη, την έλλειψη συγκέντρωσης, στη στατικότητα, τα αψυχολόγητα λάθη και τα διαδοχικά άστοχα σουτ να δίνουν στον Παναθηναϊκό το πάτημα που χρειαζόταν για να επιστρέψει.

Τα συνεχόμενα εύστοχα τρίποντα από Μήτογλου και Ναν (3 από τον πρώτο και 1 από τον δεύτερο), μαζί με το 59-53 έφεραν και μεγάλη νευρικότητα στις κερκίδες του ΣΕΦ, ενώ όταν ο Μήτογλου ολοκλήρωσε το προσωπικό του… κρεσέντο με το τέταρτό του τρίποντο μέσα σε διάστημα μερικών αγωνιστικών λεπτών, για να διαμορφώσει το 62-58 στη λήξη της τρίτης περιόδου, ήταν πλέον ξεκάθαρο ότι το μομέντουμ είχε αλλάξει χέρια.



Όταν μερικές στιγμές αργότερα ο Ολυμπιακός βρέθηκε και πίσω στο σκορ, με 64-65 μετά από ένα λέι απ του (εξαιρετικού και απόψε) Όσμαν, φάνηκε ότι ο Παναθηναϊκός ήταν έτοιμος να εκμεταλλευτεί την πρώτης τάξεως ευκαιρία που βρήκε μπροστά του για να ξεκινήσει τη σειρά των τελικών με break, το οποίο θα είχε έρθει με μια ανατροπή που θα μπορούσε εύκολα να χαρακτηριστεί επική, αλλάζοντας για τα καλά τα δεδομένα ενόψει της συνέχειας.

Ωστόσο, μπαίνοντας στην «τελική ευθεία» του πρώτου τελικού, ο Ολυμπιακός βρήκε τους τρόπους για να διώξει τα… φαντάσματα και να πάρει την υπερπολύτιμη νίκη. Παρά το παρατεταμένο μπλακ-άουτ που υπέστη, η ομάδα του Γιώργου Μπαρτζώκα πήρε πολύ σημαντικούς πόντους από Τζόζεφ-Τζόουνς και είδε τον Παναθηναϊκό να μην εκμεταλλεύεται τις ευκαιρίες που του παρουσιάστηκαν (οι «πράσινοι» είχαν μόλις ένα τρίποντο στα τελευταία 4:39), για να πάρει την οριακή νίκη και μαζί το προβάδισμα στη μάχη του τίτλου.



Παρότι έκανε τα εύκολα-δύσκολα, ο Ολυμπιακός τελικά πήρε αυτό που ήθελε, κάνοντας το πρώτο από τα τρία βήματα που χρειάζεται για να ολοκληρώσει τη φετινή σεζόν με ένα ιστορικό νταμπλ! Ωστόσο, η σειρά τον τελικών ξεκίνησε με τον Παναθηναϊκό να δείχνει τα δόντια του και να αποδεικνύει ότι, παρότι συνεχίζει να ψάχνεται και να βρίσκεται πολύ μακριά από τα… καλύτερά του, η ποιότητα και οι προσωπικότητες που διαθέτει στο ρόστερ του, είναι παράγοντες ικανοί να τιμωρήσουν κάθε υποψία αδυναμίας, υπεροψίας ή χαλαρότητας του αντιπάλου.

Αφού δεν κάηκαν, παρότι έπαιξαν με τη φωτιά και έφτασαν αρκετά κοντά στο να χάσουν τελικά ένα παιχνίδι το οποίο φαινόταν ικανοί να καθαρίσουν χωρίς άγχος, οι «ερυθρόλευκοι» κρατούν το ότι κατάφεραν να πάρουν αυτό που ήθελαν και να γλυτώσουν μια ήττα που (ειδικά με τον τρόπο που θα ερχόταν) θα μπορούσε να αλλάξει τα δεδομένα ενόψει της συνέχειας. Πλέον καλούνται να διορθώσουν άμεσα τα κακώς κείμενα και να ελαχιστοποιήσουν τα αρνητικά τους διαστήματα εντός του 40λεπτου, με στόχο να κάνουν το break το βράδυ της Παρασκευής (5/6, 21:00) και να αγκαλιάσουν τον τίτλο του πρωταθλητή, στο γήπεδο όπου πριν από μερικά βράδια έγραψαν μια από τις πιο χρυσές σελίδες της ιστορίας τους, με την κατάκτηση της Ευρωλίγκας!

ΥΓ 1: Ο Φουρνιέ σε mood MVP, έκλεισε τον πρώτο τελικό με 20 πόντους, οι οποίοι ήρθαν από μερικά πολύ σημαντικά καλάθια! Χρειάστηκε να κουβαλήσει επιθετικά, απόντος του Ντόρσεϊ και με τους Πίτερς-Γουόρντ να είναι άστοχοι, και το έκανε. Έδωσε και 5 ασίστ, παρότι τα 5 λάθη μαρτυρούν ότι έχασε κάπως το μυαλό του στο διάστημα στο οποίο έγινε η αντεπίθεση του Παναθηναϊκού. Μιλουτίνοφ (double-double με 10 πόντους και 12 ριμπάουντ) και Τζόουνς (9 πόντοι και 5 ριμπάουντ σε 9:46 συμμετοχής) οι κύριοι υπεύθυνοι της κυριαρχίας του Ολυμπιακού στους αιθέρες. Καθοριστικός με κρίσιμα καλάθια σε κρίσιμο σημείο ο Τζόζεφ, θετικός παρά τα 1/6 σουτ του ο Γουόκαπ.

ΥΓ 2: Πριν από μία εβδομάδα το έκανε ο Βεζένκοφ στον πρώτο ημιτελικό με την ΑΕΚ, τώρα το έκανε ο Παπανικολάου, ξανά σε λήξη πρώτης περιόδου! Δύο απίθανα buzzer-beater από το κέντρο του ΣΕΦ!