Το τάιμινγκ ίσως δεν είναι το καλύτερο, καθώς η Εθνική ομάδα πασχίζει να προκριθεί στο Παγκόσμιο Κύπελλο του Κατάρ, ακόμη και μετά την σπουδαία χθεσινή νίκη επί της Ισπανίας. Όμως δεν παύει η 1η Σεπτεμβρίου να είναι μια ημερομηνία ορόσημο για το ελληνικό μπάσκετ. Σαν σήμερα, πριν ακριβώς 20 χρόνια, σημειώθηκε η μεγαλύτερη νίκη στην ιστορία του αθλήματος στην Ελλάδα, ίσως και η μεγαλύτερη στην ιστορία του ελληνικού αθλητισμού. Η Εθνική ομάδα μπάσκετ είχε νικήσει τις πανίσχυρες ΗΠΑ στον ημιτελικό του Παγκοσμίου στην Σαϊτάμα. Όχι από… σύμπτωση, ούτε με κλεφτοπόλεμο ή αντι-μπάσκετ, αλλά με ένα τέλειο παιχνίδι και σκορ… ΝΒΑ, 101-95.

Για να νοσταλγούν οι παλιοί και να μαθαίνουν οι νέοι, το sport-fm.gr σάς παρουσιάζει 20 σημεία από εκείνο το μαγικό μεσημέρι του 2006, όταν οι Έλληνες απέδειξαν πως τίποτα δεν είναι αδύνατο.



-Το ρόστερ της Εθνικής ομάδας αποτελείτο από τέσσερις παίκτες του Παναθηναϊκού, Διαμαντίδη, Τσαρτσαρή, Χατζηβρέττα και Ντικούδη, δύο του Ολυμπιακού, Σχορτσανίτη και Βασιλόπουλο, δύο της Ντινάμο Μόσχας, Φώτσης και Παπαδόπουλος, από έναν της ΤΣΣΚΑ Μόσχας, Παπαλουκάς, Μπενετόν Τρεβίζο, Ζήσης, Μπαρτσελόνα, Κακιούζης και Χιούστον Ρόκετς, Σπανούλης. Η ομάδα των ΗΠΑ, από την άλλη, είχε δώδεκα παίκτες από ισάριθμες διαφορετικές ομάδες: Λεμπρόν Τζέιμς από Καβαλίερς, Ντουέιν Γουέιντ από Χιτ, Καρμέλο Άντονι από Νάγκετς, Κρις Μπος από Ράπτορς, Κρις Πολ από Χόρνετς, Ντουάιντ Χάουαρντ από Μάτζικ, Τζο Τζόνσον από Χοκς, Κερκ Χάινριχ από Μπουλς, Σέιν Μπατίερ από Ρόκετς, Αντόν Τζέιμισον από Γουίζαρντς, Μπραντ Μίλερ από Κινγκς και Έλτον Μπραντ από Κλίπερς.

-Η ελληνική ομάδα, μετά την ανανέωση που είχε γίνει στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004, είχε ένα από τα πιο νεανικά ρόστερ. Μόνος 30άρης ήταν ο Κακιούζης, ενώ Παπαλουκάς, Χατζηβρέττας και Ντικούδης ήταν 29, ο Τσαρτσαρής 27, ο Διαμαντίδης και ο Παπαδόπουλος 26, ο Φώτσης 25, ο Σπανούλης 24, ο Ζήσης 23, ο Βασιλόπουλος 22 και ο Σχορτσανίτης 21. Αντίστοιχα νεανική ήταν και η Team USA. Με εξαίρεση τους 30άρηδες Μίλερ και Τζέιμισον, που ήταν οι μόνοι δύο που δεν έπαιξαν στον ημιτελικό, οι υπόλοιποι ήταν αρκετά ως πολύ νεαροί: 22 οι Λεμπρόν, Μπος και Καρμέλο, 21 ο Πολ και ο Χάουαρντ, 24 ο Γουέιντ, 25 οι Τζόνσον και Χάινριχ, 27 ο Μπραντ και 28 ο Μπατίερ.



-Οι δύο ομάδες είχαν φτάσει αήττητες στον ημιτελικό με επτά νίκες σε ισάριθμους αγώνες: Η Ελλάδα είχε νικήσει κατά σειρά Κατάρ (84-64), Λιθουανία (81-76), Αυστραλία (72-69), Βραζιλία (91-80) και Τουρκία (76-69) στους ομίλους, ενώ στα νοκ άουτ την Κίνα (95-64) και την Γαλλία (73-56). Οι ΗΠΑ είχαν νικήσει Πουέρτο Ρίκο (111-100), Κίνα (121-90), Σλοβενία (114-95), Ιταλία (94-85) και Σενεγάλη (103-58) στους ομίλους, ενώ στα νοκ άουτ την Αυστραλία (113-73) και τη Γερμανία (85-65).

Θοδωρής Παπαλουκάς ίσως ήταν ο πρώτος που είχε… τολμήσει να εκστομίσει ότι αυτό που φάνταζε θαύμα θα ήταν δυνατό. Μιλώντας σε μέλη της ελληνικής αποστολής μετά τον προημιτελικό με την Γαλλία, έλεγε «έχω ένα προαίσθημα πως θα νικήσουμε τις ΗΠΑ…». Τον λες και προφήτη. Ο Μάικ Σιζέφσκι, προπονητής των ΗΠΑ, είχε χαλαρή διάθεση, ίσως και λόγω της σιγουριάς του για νίκη, πριν τον ημιτελικό. Μιλώντας στα ελληνικά ΜΜΕ την παραμονή του αγώνα είχε θυμηθεί πως όταν το 1988 είχε επισκεφτεί ως προπονητής του Duke την Ελλάδα, είχε πάει στα μπουζούκια και είχε σπάσει πολλά πιάτα.



-Η πίστη στην Εθνική ομάδα για νίκη υπήρχε και πριν το τζάμπολ και ενισχυόταν όσο περνούσαν τα λεπτά του αγώνα. Μάλιστα, στην ανάπαυλα μεταξύ πρώτης και δεύτερης περιόδου της αναμέτρησης, ακούστηκε από τη ζωντανή σύνδεση της ΕΡΤ από τον ελληνικό πάγκο η ατάκα «Άντε ρε, πάμε. Τους έχουμε, δεν είναι τίποτα!».

φθορά των φάουλ στην εξέλιξη του ματς ήταν σημαντική εκατέρωθεν. Λεμπρόν, Καρμέλο και Γουέιντ είχαν από δύο στο ξεκίνημα της δεύτερης περιόδου, ενώ ο Παπαδόπουλος φορτώθηκε με το τρίτο του στα 6:45 πριν το ημίχρονο. Ο Σχορτσανίτης έφτασε επίσης τα τρία στα 7:18 πριν το τέλος της τρίτης περιόδου, ενώ ο Σπανούλης έπαιξε στα τελευταία 3:34 με τέσσερα φάουλ, όταν η ελληνική ομάδα προηγούταν με 89-81.

-Η μεγαλύτερη διαφορά που πήραν οι Αμερικανοί στο ματς ήταν το +12, 33-21, με 6:27 να απομένουν για το ημίχρονο. Λίγο μετά ήρθε η φάση που πολλοί παίκτες της Εθνικής ομάδας αναγνωρίζουν ως σημείο καμπής του ματς. Μετά από χαμένο κάρφωμα του Σοφοκλή Σχορτσανίτη, ο Κρις Πολ επιχείρησε να σκοράρει στον αιφνιδιασμό, αλλά ο Δημήτρης Διαμαντίδης με μια εντυπωσιακή τάπα… έσβησε τα φώτα.



-Πέρα από αυτή τη φάση, κλειδί για την επιστροφή στο ματς ήταν και η άμυνα ζώνης που χρησιμοποίησε ο Παναγιώτης Γιαννάκης, πηγαίνοντας… κόντρα στις αρχές του, καθώς σπανιότατα την επιστράτευε στην προπονητική του διαδρομή. Προτίμησε να… προκαλέσει τους Αμερικανούς να εκτελέσουν από μακριά αντί να φτάσουν σε εύκολα καλάθια και δικαιώθηκε, καθώς οι ΗΠΑ είχαν 9/28 τρίποντα. Αντίθετα, η Ελλάδα σούταρε με… μυθικά ποσοστά, 71,1% στα δίποντα (27/38) και 44,4% στα τρίποντα (8/18). Χάρη σε αυτή τη ζώνη η Εθνική ομάδα επέστρεψε στο ματς και πέρασε μπροστά με 39-38 με καλάθι του Σοφοκλή Σχορτσανίτη με 1:47 πριν το ημίχρονο, το οποίο έκλεισε με 45-41.

-Καθοριστική στιγμή του αγώνα ήταν και το φινάλε της τρίτης περιόδου. Ο Γουέιντ έκανε drive, αλλά αστόχησε υπό την πίεση της ελληνικής άμυνας και η Εθνική έβγαλε αιφνιδιασμό που τελείωσε με λέι απ του Σπανούλη στην εκπνοή δίνοντας προβάδισμα +12, 77-65, στην «επίσημη αγαπημένη».

-Ο Kill Bill ήταν αυτός που ουσιαστικά τελείωσε και το ματς, καθώς με τις ΗΠΑ να πλησιάζουν από το -14 της τρίτης περιόδου (69-55) στο -5 (91-86), πέτυχε τρίποντο με 2:01 να απομένουν γράφοντας το 94-86. Οι Αμερικανοί μείωσαν σε 95-91 με τρίποντο του Χάινριχ στα 37’’ αλλά πλέον ήταν αργά.



Σοφοκλής Σχορτσανίτης με 14 πόντους και 6/7 δίποντα διέλυσε ως αποδέκτης του πικ εν ρολ κάθε άμυνα των ΗΠΑ. Μάλιστα, όταν ο Μάικ Σιζέφσκι έδωσε οδηγία στον Λεμπρόν Τζέιμς να παίζει από μπροστά άμυνα για να αποτρέπει την εισαγωγική πάσα στον «Σόφο», εκείνος του είχε απαντήσει «μα πώς να βγω μπροστά του, είναι πολύ ογκώδης!».

-Κι όμως, το ιστορικό φύλλο αγώνα του ημιτελικού έχει… λάθος. Λόγω τυπογραφικού σφάλματος, στο χαρτί υπήρχε δύο φορές ο αριθμός 102 και καμία ο αριθμός 101, που ήταν και οι πόντοι που πέτυχε η ελληνική ομάδα.



-Πρώτος σκόρερ της Εθνικής ομάδας στον ημιτελικό ήταν ο Σπανούλης με 22 πόντους. Ο αρχηγός Κακιούζης είχε 15 πόντους με 6 ριμπάουντ, ο Σχορτσανίτης 14 με 6/7 δίποντα, ο Διαμαντίδης 12 με 5 ασίστ, ο Παπαλουκάς 8 με 5 ριμπάουντ και 12 ασίστ (από τις 19 της Ελλάδας), ο Φώτσης 9 με 3 ριμπάουντ, ο Ντικούδης 8 με 5 ριμπάουντ, ο Παπαδόπουλος 8, ο Τσαρτσαρής 3, ο Χατζηβρέττας 2 και ο μόνος που δεν σκόραρε ήταν ο Βασιλόπουλος. Ο Καρμέλο με 27, ο Γουέιντ με 19, ο Λεμπρόν με 17, ο Χάινριχ με 12 και ο Χάουαρντ με 10 ήταν οι πρώτοι σκόρερ των ΗΠΑ.

-Οι παίκτες της Team USA ήταν τόσο σοκαρισμένοι και απογοητευμένοι από το αποτέλεσμα που πλην ελαχίστων εξαιρέσεων έφυγαν κατευθείαν για τα αποδυτήρια μετά το τέλος του ματς, χωρίς να χαιρετίσουν τους αντιπάλους ως είθισται. Όλοι πλην ενός: ο Σέιν Μπατίερ, που γνώριζε πως σε λίγες εβδομάδες θα ήταν συμπαίκτης του Βασίλη Σπανούλη στους Ρόκετς, πήγε πρώτα στον ίδιο τον Kill Bill και εν συνεχεία στα αποδυτήρια και συνεχάρη την ελληνική ομάδα χαρακτηρίζοντας δίκαια τη νίκη της.

-Με τη λήξη του αγώνα, όλα τα μέλη της ομάδας έστησαν έναν τρελό χορό αγκαλιασμένοι σε κύκλο στο κέντρο του γηπέδου. Εκεί έτρεξε και ο Νίκος Ζήσης, που λίγες μέρες πριν, στις 23 Αυγούστου, είχε δεχτεί δολοφονική αγκωνιά από τον Άντερσον Βαρεζάο, με αποτέλεσμα τριπλό κάταγμα στο ζυγωματικό και κίνδυνο για μόνιμη βλάβη. Νοσηλεύτηκε για αρκετές μέρες, ακούγοντας ραδιοφωνικά από τον bwinΣΠΟΡ FM 94,6 τα παιχνίδια της Εθνικής ομάδας (!) και είχε πάρει εξιτήριο 2-3 μέρες πριν τον ημιτελικό.



Οι ΗΠΑ έχουν παίκτες με φοβερές δυνατότητες. Οι Έλληνες έχουν μια φανταστική ομάδα». Το σχόλιο αυτό του Κρις Σέρινταν στο ESPN έλεγε όλη την αλήθεια. Μια αλήθεια που παραδέχτηκε και ο Μάικ Σιζέφσκι. «Πρέπει να μάθουμε καλύτερα πώς παίζεται το μπάσκετ εκτός ΝΒΑ. Μάθαμε πολλά από την ήττα από την Ελλάδα, γιατί αντιμετωπίσαμε μια ομάδα που παίζει εκπληκτικό μπάσκετ και αγωνίζεται με ομαδικό πνεύμα», ήταν τα λόγια του. Ένα μάθημα που το διάβασαν καλά, καθώς μετά από εκείνη την ήττα χρειάστηκε να περάσουν 13 χρόνια και 78 ματς για να χάσει ξανά η Team USA.

-Ο ημιτελικός άρχισε στις 10:30 π.μ., ώρα Ελλάδας, και ολοκληρώθηκε περίπου δύο ώρες μετά. Παρότι μέσα στο καταμεσήμερο και με τους περισσότερους να έχουν επιστρέψει στις δουλειές τους μετά τις καλοκαιρινές διακοπές, πολύς κόσμος βγήκε στο κέντρο της Αθήνας και άλλων μεγάλων πόλεων για να πανηγυρίσει. Μάλιστα υπάλληλοι του υπουργείου Οικονομικών βγήκαν στα παράθυρα και άρχισαν να πετούν χαρτιά, ενώ από την πολυκοσμία διακόπηκε για αρκετή ώρα η κυκλοφορία στην πλατεία Ομόνοιας.



-Στον πίνακα των αποδυτηρίων, όπου οι προπονητές έγραφαν οδηγίες και σημειώσεις για τον αγώνα, ο Δήμος Ντικούδης, στέλεχος της ομάδας τότε και πλέον υπεύθυνος εθνικών ομάδων στην ΕΟΚ, μετά τον θρίαμβο επί των ΗΠΑ έγραψε «Μεγάλα αρχ@@@α!». Άλλωστε… τέτοια έδειξε η ελληνική ομάδα για να νικήσει την Team USA. Στη διάρκεια των πανηγυρισμών στο γήπεδο ο Ντικούδης είχε πάρει την κορδέλα που φορούσε ο Λάζαρος Παπαδόπουλος και την είχε βάλει στο κεφάλι του.



-Τι σχέση έχει ο Γιάννης Αντετοκούνμπο, που τότε ήταν 12 χρονών και δεν είχε αρχίσει καν να παίζει μπάσκετ, με το έπος του 2006; Ο πιο στενός άνθρωπος εκτός του οικογενειακού του περιβάλλοντος, ο ατζέντης του, Γιώργος Πάνου, ήταν τότε μέλος του τεχνικού επιτελείου της Εθνικής ομάδας. Λίγα χρόνια μετά έμελλε να ανακαλύψει στον Φιλαθλητικό τον Γιάννη και τα υπόλοιπα είναι ιστορία.



-Η Εθνική ομάδα δεν τα κατάφερε στον τελικό απέναντι στην Ισπανία (70-47), αλλά η Πολιτεία αποφάσισε να δώσει στα μέλη της πριμ που αντιστοιχεί σε χρυσούς Ολυμπιονίκες! Σύμφωνα με δημοσιεύματα της εποχής, το ποσό που εισέπραξαν ήταν περίπου 143.000 ευρώ «καθαρά» και μάλιστα για να δοθεί έπρεπε να δίνει νομοθετική ρύθμιση, καθώς ο νόμος προέβλεπε συγκεκριμένα ποσά για το πριμ της δεύτερης θέσης (60.000 ευρώ «καθαρά»).

ON DEMAND: Όλα τα ρεπορτάζ στο επίσημο κανάλι του bwinΣΠΟΡ FM στο youtube

Ίδια Ρίγα, άλλη Εθνική: Από το χάλκινο, στην ανησυχία για το μέλλον του ελληνικού μπάσκετ

Από το Πακς μέχρι το Κράλοβε, ένας δρόμος γεμάτος αποδείξεις για τον Πένια

Ένας 92χρονος κερδίζει τα 100 μέτρα… με 18.29: Αυτή είναι η απίστευτη ιστορία του Ραντνά Τσέρεν!

Κωνσταντέλιας: Πονάει όταν αποχωρίζεσαι ένα κομμάτι από την ίδια σου την καρδιά!

Φριτς Βάλτερ: Η απίστευτη διαδρομή από τον βέβαιο θάνατο στην ποδοσφαιρική αθανασία

Πριν τα μεγαλεία και την υποδοχή 40.000 οπαδών, ο Σαλάχ είχε κοιμηθεί στην άσφαλτο με τα παπούτσια για μαξιλάρι...

Εθνική Παίδων: Γνωρίστε την καλύτερη φουρνιά των τελευταίων ετών

Ο CEO της Ναϊμέγκεν στον bwinΣΠΟΡ FM: «Έχουμε 8.000 άτομα σε αναμονή για ένα εισιτήριο»

Η Sirius πάει στα… σοβαρά για πρωτάθλημα: Το νέο ποδοσφαιρικό παραμύθι της Σουηδίας!

Όταν ο Μαραντόνα ρωτούσε «Ποιος διάολο είναι αυτός ο Μπαρέζι;» και… πήρε την απάντηση