Όταν το περασμένο καλοκαίρι η Φενέρμπαχτσε είδε να αποχωρούν οι Νάιτζελ Χέιζ-Ντέιβις και Μάρκο Γκούντουριτς, λίγοι της έδιναν τύχη πως θα μπορούσε να είναι και πάλι διεκδικήτρια. Έχοντας μόλις το έβδομο ή όγδοο μεγαλύτερο μπάτζετ στην Ευρωλίγκα και χωρίς τίποτα «θορυβώδεις» μεταγραφές σε σύγκριση με τον ανταγωνισμό, ποιος θα περίμενε η Φενέρ να φτάσει και πάλι με σοβαρές αξιώσεις στο Final 4;

Κι όμως, ο… πανούργος Σαρούνας Γιασικεβίτσιους τα κατάφερε και πάλι. Βασιζόμενος σε μια καταπληκτική άμυνα με ελάχιστες αδυναμίες, είχε τη Φενέρ σε μεγάλο διάστημα της σεζόν πρωτοπόρο. Και παρότι υπήρξε την άνοιξη μια μεγάλη αγωνιστική κρίση, απόρροια τραυματισμών, με σερί ήττες που απείλησαν να τη θέσουν ακόμη και εκτός τετράδας ή και εξάδας, εκείνη διατηρήθηκε σε θέση πλεονεκτήματος και με 3-1 προκρίθηκε στο Final 4 της Αθήνας, όπου θα διεκδικήσει ένα από τα πολύ σπάνια back-to-back στη σύγχρονη ιστορία της EuroLeague, αλλά και το τρίτο της ιστορίας της. Για να τα καταφέρει, ωστόσο, θα πρέπει να περάσει πρώτα από το υψηλό εμπόδιο του Ολυμπιακού.

Το μεγάλο της όπλο: Η άμυνα αλλαγών που εφαρμόζει ο «Σάρας» είναι το μυστικό της επιτυχίας της Φενέρμπαχτσε. Με παθητικό 111,9 πόντους ανά 100 κατοχές έχει την κορυφαία άμυνα στη σεζόν, αλλά σχετικά οριακά από τον δεύτερο Ολυμπιακό (112,9) τον οποίο θα αντιμετωπίσει στα ημιτελικά. Με άξονες τον Ντέβον Χολ στην περιφέρεια και τον Νίκολο Μέλι κάτω από το καλάθι, η Φενέρ αλλάζει σε όλα τα σκριν, μπλοκάρει τους αντιπάλους της και ελέγχει το παιχνίδι φέρνοντάς το στα δικά της μέτρα.



Ο ηγέτης: Μάλλον τον έχουμε όλοι μας αδικήσει. Ο Γουέιντ Μπόλντγουιν κάνει και φέτος μια εξαιρετική σεζόν, είναι ο πιο σταθερός παίκτης της ομάδας και έχει βγάλει ηγετική προσωπικότητα, κάτι για το οποίο-η αλήθεια είναι-δεν φημιζόταν τα προηγούμενα χρόνια. Μετρά 14,1 πόντους (δεύτερος σκόρερ της ομάδας) και 5,5 ασίστ σκοράροντας και δημιουργώντας 27,6 πόντους ανά αγώνα.

Περιμένουμε να λάμψει: Ο Νάντο Ντε Κολό, στην τελευταία σεζόν της καριέρας του, είναι ο πιο «περπατημένος» παίκτης της Φενέρ. Ο 38χρονος Γάλλος, δύο φορές τροπαιούχος στην Ευρωλίγκα και το 2016 MVP τόσο της κανονικής περιόδου όσο και του Final 4 μπορεί να γίνει game changer για την ομάδα του. Ο Σαρούνας Γιασικεβίτσιους τον έφερε από την εκτός στόχων Βιλερμπάν σε έναν ρόλο αντίστοιχο με τον περσινό καθοριστικό Έρικ ΜακΚόλουμ και ο συνδυασμός κλάσης και εμπειρίας του θα είναι καθοριστικός για την ομάδα. Είναι χαρακτηριστικό πως στο χρόνο που είναι στο παρκέ η Φενέρ είναι στους +18,5 πόντους ανά 100 κατοχές!

Βαρόμετρο: Εδώ θα μοιράσουμε τον ρόλο στα δύο. Σε μια ομάδα που δεν έχει αμέτρητα επιθετικά όπλα, η παραγωγή της Φενέρμπαχτσε εξαρτάται πολύ από δύο παίκτες που ξεχειλίζουν από ποιότητα. Ο λόγος για τον Τέιλεν Χόρτον-Τάκερ και τον Ταρίκ Μπιμπέροβιτς. Ο πρώτος στην ρούκι του σεζόν στην Ευρωλίγκα είναι πρώτος σκόρερ της Φενέρ με 15,7 πόντους ανά αγώνα και παρότι είναι μετριότατος σουτέρ (27,1% στα τρίποντα) είναι ακατανίκητος όταν επιτίθεται στο καλάθι σαν… μπουλντόζα. Ο δεύτερος γλυκαίνει το παιχνίδι της ομάδας του εκτελώντας με 41,8% στα τρίποντα και αποτελεί κλειδί για να ανοίγουν οι αντίπαλες άμυνες.

Η μεγάλη αδυναμία της: Η Φενέρμπαχτσε δεν έχει το πιο ποιοτικό ρόστερ στο Final 4 και σίγουρα είναι υποδεέστερο, σε ταλέντο και βάθος, από αυτό του Ολυμπιακού. Πίσω από τον Μπόλντγουιν στο «1» δεν υπάρχει αντίστοιχης κλάσης παίκτης, ενώ στο «5» η δουλειά γίνεται με… ημίμετρα καθώς η τριάδα Μπιρτς, Σίλβα και Μέλι δεν μπορεί να συγκριθεί με την αντίστοιχη front line του Ολυμπιακού.

Ο «στρατηγός»: Τι να πει κανείς για τον Σαρούνας Γιασικεβίτσιους; Είναι από τις σπάνιες περιπτώσεις που ένας top class παίκτης γίνεται top class προπονητής, έστω κι αν ο Λιθουανός χρειάστηκε να φτάσει πέρσι στην κατάκτηση της Ευρωλίγκας για να πείσει και τους τελευταίους αμφισβητίες. Ο πανέξυπνος «Σάρας», που δεν φημιζόταν (κάθε άλλο) για τις αμυντικές του ικανότητες ως παίκτης, έχει εξελιχθεί σε έναν κόουτς που έχει ως αφετηρία την άμυνα, ενώ και επιθετικά έχει εσχάτως γίνει πιο σύγχρονος εγκαταλείποντας αρχές που είχε στην Μπαρτσελόνα όπως το κουραστικό σημάδι των mismatch. Μεγάλο του «παράσημο», ειδικά φέτος, είναι πως παρά τις απώλειες σημαντικών παικτών το περασμένο καλοκαίρι και χωρίς απεριόριστο μπάτζετ έφτιαξε και πάλι μια εξαιρετική ομάδα.

Το ρόστερ


0. Αρμάντο Μπέικοτ (C, 2,08μ., 26χρ.)-ΗΠΑ
1. Μετετσάν Μπιρσέν (F, 2,08μ., 31χρ.)-Τουρκία
2. Γουέιντ Μπόλντγουιν (G, 1,93μ., 30χρ.)-ΗΠΑ
4. Νίκολο Μέλι (PF/C, 2,05μ., 35χρ.)-Ιταλία
8. Τέιλεν Χόρτον-Τάκερ (G, 1,93μ., 25χρ.)-ΗΠΑ
10. Μελίχ Μαχμούτογλου (G, 1,91μ., 36χρ.)-Τουρκία
11. Μπράντον Μπόστον Τζούνιορ (G, 1,98μ., 24χρ.)ΗΠΑ
12. Νάντο Ντε Κολό (G, 1,96μ., 38χρ.)-Γαλλία
13. Ταρίκ Μπιμπέροβιτς (F, 2,01μ., 25χρ.)-Τουρκία
17. Ονουράλπ Μπιτίμ (F, 1,98μ., 27χρ.)-Τουρκία
18. Μίκαελ Γιάντουνεν (PF/C, 2,03μ., 26χρ.)-Φινλανδία
20. Ντέβον Χολ (G, 1,96μ.-31χρ.)-ΗΠΑ
30. Κρις Σίλβα (C, 2,03μ.-29χρ.)-Γκάνα
32. Άρτουρς Ζάγκαρς (G, 1,90μ.-26χρ.)-Λετονία
50. Μπόνζι Κόλσον (F, 1,98μ.-30χρ.)-ΗΠΑ
92. Κεμ Μπιρτς (C, 2,06μ.-34χρ.)-Καναδάς

ON DEMAND: Όλα τα ρεπορτάζ στο επίσημο κανάλι του bwinΣΠΟΡ FM στο youtube